2Տէր, զի՜ բազում եղեն նեղիչք իմ. բազումք յարեան ի վերայ իմ։ 3Բազումք ասէին զանձնէ իմմէ, թէ՝ Չիք փրկութիւն սորա առ Աստուած իւր։

4Այլ դու, Տէր, օգնական իմ ես, փառք իմ եւ բարձրացուցիչ գլխոյ իմոյ։ 5Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդացի, եւ լուաւ ինձ ի լեռնէ սրբոյ իւրմէ։ 6Ես ննջեցի եւ ի քուն եղէ, զարթեայ եւ Տէր ընդունելի իմ է՝՝։ 7Ոչ երկեայց ես ի բիւրուց զօրաց նոցա, ոյք շուրջանակի պատեալ պաշարեալ պահէին զիս։ 8Արի, Տէր, եւ փրկեա զիս, Աստուած իմ. զի դու հարեր զամենեսեան ոյք էին ընդ իս թշնամութեամբ ի տարապարտուց, եւ զատամունս մեղաւորաց փշրեսցես։ 9Տեառն է փրկութիւն. ի վերայ ժողովրդեան քո օրհնութիւն քո։