2Իքեզ, Տէր, յուսացայ, մի՛ ամաչեցից յաւիտեան. յարդարութեան քում փրկեա եւ ապրեցո զիս։ 3Խոնարհեցո առ իս զունկն քո, վաղվաղեա կեցուցանել զիս. լեր իմ, Աստուած, պաշտպան՝՝ եւ տուն ապաւինի ապրեցուցանել զիս. 4զի հզօրիչ իմ եւ ապաւէն իմ դու ես. վասն անուան քո առաջնորդեցեր ինձ, եւ սնուցեր զիս. 5եւ հանցես զիս յորոգայթէ յայսմանէ որ թաքուցաւ ինձ. դու ես պաշտպան իմ, Տէր։ 6Ի ձեռս քո յանձն առնեմ զհոգի իմ. փրկեցեր զիս, Տէր Աստուած, ճշմարտութեամբ քով։ 7Ատեցեր՝՝ զայնոսիկ որ պահեն զերկեւղ ի սնոտիս. ես ի Տէր յուսացայ։ 8Ցնծացայց եւ ուրախ եղէց ի փրկութեան քում. հայեցար ի խոնարհութիւն իմ, եւ փրկեցեր ի վշտաց զանձն իմ. 9եւ ոչ մատնեցեր զիս ի ձեռս նեղչաց իմոց, եւ կացուցեր յանդորրու զոտս իմ։

10Ողորմեա ինձ, Տէր, զի նեղեալ եմ ես. խռովեցաւ ի սրտմտութենէ ակն իմ՝ անձն իմ եւ փոր իմ։ 11Պակասեցան ի ցաւոց կեանք իմ, եւ ամք իմ յոգւոց ելանելոյ. աղքատացաւ ի տկարութենէ զօրութիւն իմ, եւ ոսկերք իմ խռովեցան։ 12Քան զամենայն թշնամիս իմ եղէ ես նախատ դրացեաց իմոց յոյժ, ահ եւ երկեւղ ծանօթից իմոց. ամենեքեան ոյք տեսանէին զիս արտաքս, փախչէին յինէն։ 13Մոռացեալ եղէ ես որպէս մեռեալ ի սրտէ, եւ եղէ ես որպէս զանօթ կորուսեալ։ 14Զի լուայ ես զբամբասանս բազմաց՝ ոյք շուրջ էին զինեւ, ի ժողովել նոցա ի միասին՝ առնուլ զանձն իմ խորհեցան։

15Այլ ես ի քեզ, Տէր, յուսացայ, ասացի. Դու ես Աստուած իմ. 16եւ ի ձեռս քո է ժառանգութիւն՝՝ իմ. փրկեա զիս ի ձեռաց թշնամեաց իմոց եւ ի հալածչաց իմոց։ 17Երեւեցո զերեսս քո ի ծառայս քո, ապրեցո զիս, Տէր, ըստ ողորմութեան քում։

18Տէր, մի՛ յամօթ եղէց զի կարդացի առ քեզ. ամաչեսցեն ամպարիշտք եւ իջցեն ի դժոխս. 19եւ համր եղիցին շրթունք նենգաւորք՝ ոյք խօսէին զարդարոյ զանիրաւութիւն յամբարտաւանութեան եւ յանգոսնել իւրեանց։

20Որպէս զի՜ բազում է ողորմութիւն քաղցրութեան քո, Տէր, զոր պահեցեր երկիւղածաց քոց. արարեր դու այնոցիկ ոյք յուսացեալ են ի քեզ, առաջի որդւոց մարդկան։ 21Ամրացուցեր զնոսա ի ծածկոյթ երեսաց քոց ի խռովութենէ մարդկան. ծածկեցեր զնոսա ի խորանի քում ի հակառակութենէ լեզուաց։ 22Օրհնեալ է Տէր, զի սքանչելի արար զողորմութիւն իւր ինձ ի քաղաք ամուր։ 23Ես ասացի ի զարմանալ իմում, թէ՝ Ընկեցայ ուրեմն յերեսաց աչաց քոց. վասն այսորիկ՝՝ լուար ձայնի աղօթից իմոց՝ յաղաղակել իմում առ քեզ։ 24Սիրեցէք զՏէր, ամենայն սուրբք նորա, զի ստուգութիւն խնդրէ Տէր, եւ հատուցանէ այնոցիկ որ առաւել՝՝ առնեն զամբարտաւանութիւն։ 25Քաջալերեցարուք եւ զօրասցին սիրտք ձեր, ամենեքեան ոյք յուսացեալ էք ի Տէր։