ՍԱՂՄՈՍ ԼԴ (ԼԵ)

Ի կատարած. Սաղմոս Դաւթի։

1Դատեա, Տէր, զայնոսիկ ոյք դատին զիս, մարտիր ընդ այնոսիկ որ մարտնչին ընդ իս։ 2Առ զզէն եւ զասպար քո, եւ արի յօգնել ինձ։ 3Հան զսուր քո ընդդէմ հալածչաց իմոց, արգել զնոսա. եւ ասա դու ցանձն իմ թէ՝ Փրկութիւն քո ես եմ։ 4Ամաչեսցեն եւ յամօթ լիցին ոյք խնդրէին զանձն իմ. դարձցին յետս եւ ամաչեսցեն ոյք խորհէին ինձ չար։ 5Եղիցին նոքա որպէս փոշի առաջի հողմոյ, եւ հրեշտակ Տեառն նեղեսցէ զնոսա։ 6Եղիցին ճանապարհք նոցա ի խաւար եւ ի գայթակղութիւն, եւ հրեշտակ Աստուծոյ հալածեսցէ զնոսա։ 7Ի նանիր թաքուցին ինձ որոգայթ յապականութեան իւրեանց, եւ ի նանիր նախատեցին զանձն իմ՝՝։ 8Հասցէ ի վերայ նոցա որոգայթ զոր ոչ գիտացին, եւ որս զոր թաքուցին՝ առցէ զոտս նոցա, եւ յորոգայթ ի նոյն անկցին։ 9Այլ անձն իմ ցնծասցէ ի Տէր, ուրախ եղիցի ի փրկութեան նորա։ 10Եւ ամենայն ոսկերք իմ ասասցեն. Տէր, ո՞ նման է քեզ. զի փրկեաց զաղքատն ի ձեռաց հզօրի, զաղքատն եւ զտնանկն յայնցանէ որ յափշտակեն զնա։

11Յարեան ի վերայ իմ վկայք չարեաց, զոր ինչ ոչ գիտէի հարցանէին զիս։ 12Հատուցին ինձ չար փոխանակ ընդ բարւոյ, անժառանգել զանձն իմ խորհեցան յորդւոց ի մարդկանէ։ 13Ես ի նեղել՝՝ նոցա քուրձ զգենուի, խոնարհ առնէի պահօք զանձն իմ, եւ աղօթք իմ ի ծոց իմ դարձցին։ 14Որպէս զեղբայր եւ զընկեր՝ այնպէս հաճոյ լինէի, որպէս սգաւոր եւ տրտում այնպէս խոնարհ առնէի։ 15Ի վերայ իմ՝՝ ուրախ եղեն եւ ժողովեցան, ժողովեցան յիս տանջանք եւ ես ոչ ծանեայ. ցրուեցան եւ ոչ զղջացան։ 16Փորձեցին զիս եւ արհամարհեցին արհամարհանօք, կրճտեցին ի վերայ իմ զատամունս իւրեանց։

17Տէր, ե՞րբ տեսցես. ի բաց արա զանձն իմ ի խորամանկութենէ նոցա, եւ յառիւծուց զմիամօրութիւն իմ։ 18Խոստովան եղէց քեզ, Տէր, յեկեղեցիս մեծս, եւ ի ժողովս բազմաց օրհնեցից զքեզ։ 19Մի՛ ուրախ եղիցին յիս թշնամիք իմ ոյք ատէին զիս ի տարապարտուց. ակնարկի առնէին յիս աչօք իւրեանց։ 20Ընդ իս զխաղաղութիւն խօսէին, եւ ինքեանք բարկութեամբ զնենգութիւն խորհէին։՝՝ 21Բացին ի վերայ իմ զբերանս իւրեանց, եւ ասացին. Այո, այո, տեսին աչք մեր։

22Տեսեր, Տէր, եւ մի՛ լռեր, Տէր, մի՛ ի բացեայ առնիր յինէն։ 23Զարթիր եւ հայեաց, Տէր, յիրաւունս իմ, Աստուած իմ եւ Տէր իմ, ի դատաստանս իմ։ 24Եւ իրաւ արա ինձ ըստ արդարութեան քում, Տէր Աստուած իմ. մի՛ ուրախ եղիցին յիս թշնամիք իմ. 25եւ մի՛ ասասցեն ի սիրտս իւրեանց թէ՝ Վաշ վաշ անձանց մերոց զի ընկլուզաք զնա։ 26Ամաչեսցեն եւ յամօթ լիցին ոյք խնդային ընդ չար իմ. զգեցցին զամօթ եւ զանարգանս ոյք մեծաբանէին ի վերայ իմ։ 27Ցնծասցեն եւ ուրախ լիցին ի քեզ ամենեքեան, ոյք կամին ընդ արդարութիւն իմ. ասասցեն յամենայն ժամ. Մեծ է Աստուած, եւ ոյք կամին զխաղաղութիւն ծառայի քո՝՝։ 28Լեզու իմ խօսեսցի զարդարութիւնս քո, զօրհանապազ զգովութիւնս քո։