2Աստուած, ականջօք մերովք լուաք, զոր հարքն մեր պատմեցին մեզ. զգործն զոր գործեցեր յաւուրս նոցա, յաւուրսն առաջինս։ 3Ձեռն քո խլեաց զհեթանոսս, եւ զնոսա տնկեցեր. չարչարեցեր զժողովուրդս եւ հաներ զնոսա։ 4Զի ոչ թէ սրով իւրեանց ժառանգեցին զերկիր, եւ ոչ բազուկ նոցա փրկեաց զնոսա. այլ աջ քո եւ բազուկ քո եւ լոյս երեսաց քոց, զի հաճեցար դու ընդ նոսա։ 5Դու ինքն ես Թագաւոր իմ եւ Աստուած իմ, որ հրամայեցեր զփրկութիւնս Յակոբայ։ 6Քեւ զթշնամիս մեր հարցուք, եւ անուամբ քով արհամարհեսցուք զյարուցեալսն ի վերայ մեր։ 7Ոչ թէ յաղեղն իմ յուսացեալ եմ, եւ ոչ սուր իմ կեցուցանէ զիս. 8այլ դու փրկեցեր զմեզ ի թշնամեաց մերոց, եւ զատելիս մեր յամօթ արարեր։ 9Աստուծով պարծեսցուք զօրհանապազ, եւ անուան նորա խոստովան եղիցուք յաւիտեան։ 10Բայց արդ մերժեցեր եւ անարգեցեր զմեզ, եւ ոչ ելեր, Աստուած, ընդ զօրս մեր։ 11Դարձուցեր զմեզ յետս քան զթշնամիս մեր, եւ ատելիք մեր յափշտակեցին զմեզ։ 12Ետուր զմեզ որպէս զոչխար ի զենումն, եւ ընդ հեթանոսս ցրուեցեր զմեզ։ 13Վաճառեցեր զժողովուրդս քո առանց գնոյ, եւ ոչ գոյ թիւ աղաղակի մերոյ՝՝։ 14Արարեր զմեզ նախատինս դրացեաց մերոց, ծաղր եւ այպն կատականաց այնոցիկ որ շուրջ էին զմեւք։ 15Արարեր զմեզ յառակս հեթանոսաց, ի շարժել զգլուխս ժողովրդոց։ 16Զօր ամենայն նախատինք իմ առաջի իմ են, եւ ամօթ երեսաց իմոց ծածկեաց զիս։ 17Ի ձայնէ նախատորդին եւ չարախօսի, յերեսաց թշնամւոյն եւ հալածչի։

18Այս ամենայն եկն ի վերայ մեր, եւ մեք զքեզ ոչ մոռացաք եւ ոչ ստեցաք ուխտի քում, 19եւ ոչ դարձաք յետս սրտիւք մերովք. դու դարձուցեր զշաւիղս՝՝ մեր ի ճանապարհաց քոց. 20խոնարհ արարեր զմեզ ի տեղի չարչարանաց՝՝, եւ ծածկեցին զմեզ ստուերք մահու։

21Թէ մոռացեալ իցէ մեր զանուն Աստուծոյ մերոյ, կամ ձգեալ իցէ զձեռս մեր յաստուածս օտարս, 22սակայն Աստուած խնդրէ զայս, զի Նա քննէ զգաղտնիս սրտից մերոց։ 23Վասն քո մեռանիմք զօրհանապազ, համարեցաք որպէս զոչխար ի զենումն։

24Զարթիր, ընդէ՞ր ննջես, Տէր. արի եւ մի՛ մերժեր զմեզ ի սպառ։ 25Զմէ՞ դարձուցանես զերեսս քո ի մէնջ, մոռանաս զաղքատութիւն եւ զնեղութիւնս մեր։ 26Խոնարհ եղեն մինչեւ ի հող անձինք մեր, եւ յերկիր կցեցան մէջք մեր։ 27Արի, Տէր, օգնեա մեզ, եւ փրկեա զմեզ վասն անուան քո։