2Աստուած մեր ապաւէն եւ զօրութիւն, օգնական ի վերայ նեղութեանց որ գտին զմեզ յոյժ՝՝։ 3Վասն այսորիկ ոչ երկիցուք մեք ի խռովել երկրի, ի փոփոխել լերանց ի սիրտ ծովու։ 4Գոչեցին եւ խռովեցան ջուրք նոցա, խռովեցան լերինք ի զօրութենէ նորա։ 5Գնացք գետոց ուրախ առնեն զքաղաքն Աստուծոյ, եւ սուրբ արար զյարկս իւր Բարձրեալն՝՝։ 6Աստուած ի մէջ նոցա եւ նոքա մի՛ սասանեսցին, օգնեսցէ նոցա Աստուած ի վաղորդայնէ մինչ ի վաղորդայն։ 7Խռովեցան հեթանոսք, եւ խոնարհ եղեն թագաւորութիւնք. ետ զձայն իւր Բարձրեալն՝ եւ խռովեցաւ երկիր։ 8Տէր զօրութեանց ընդ մեզ, ընդունելի է մեր Աստուած Յակոբայ։ 9Եկայք եւ տեսէք զգործս Աստուծոյ, որ արար զնշանս եւ զարուեստս ի վերայ երկրի։ 10Եհար զպատերազմ ի ծագաց մինչ ի ծագս երկրի. զաղեղունս փշրեաց, զզէնս խորտակեաց եւ զասպարս այրեաց հրով։ 11Կանխեցէք եւ ծաներուք զի ես եմ Աստուած. բարձր եղէց ի հեթանոսս, եւ բարձրացայց ի վերայ երկրի։ 12Տէր զօրութեանց ընդ մեզ, ընդունելի է մեր Աստուած Յակոբայ։