2Լուարուք զայս, ամենայն ազգք, ունկնդիր լերուք ամենեքեան ոյք բնակեալ էք յաշխարհի։ 3Ծնունդք երկրի եւ որդիք մարդկան՝՝, ի միասին մեծամեծք եւ տնանկք։ 4Բերան իմ խօսեսցի զիմաստութիւն, եւ խորհուրդ սրտի իմոյ զհանճար։ 5Խոնարհեցուցից յառակումն զունկն իմ, բացից զառակս օրհնութեան ի սկզբանէ՝՝։

6Ընդէ՞ր բնաւ երկնչիմ ես յաւուր չարի. զի անօրէնութիւնք գնացից իմոց շուրջ եղեն զինեւ։ 7Յուսացեալքն ի զօրութիւն իւրեանց, ի բազմութիւն մեծութեան իւրեանց պարծեսցին։ 8Եղբայր ոչ փրկէ, եւ ոչ փրկէ մարդ եւ ոչ տայ Աստուծոյ փրկանս, 9եւ ոչ զգինս փրկանաց անձին իւրոյ։ 10Վաստակեա յաւիտեան, եւ կեցցես մինչ ի սպառ, եւ ոչ տեսցես զապականութիւն։ 11Յորժամ տեսցես՝՝ թէ իմաստունք մեռանին, ի միասին անզգամք եւ անմիտք կորիցեն, եւ թողցեն օտարաց զմեծութիւն իւրեանց։ 12Գերեզմանք նոցա տունք նոցա եղիցին յաւիտեան, եւ յարկք նոցա ազգէ մինչեւ յազգ, եւ կարդասցին անուանք նոցա ի հողս իւրեանց։ 13Մարդ ի պատուի էր եւ ոչ իմացաւ, հաւասարեաց անասնոց անբանից եւ նմանեաց նոցա։ 14Այս ճանապարհ է գայթակղութեան նոցա նոցին. յետ այսորիկ բերանօք իւրեանց հաճեսցին։՝՝

15Որպէս խաշն ի դժոխս մատնեսցին, եւ մահ հովուեսցէ զնոսա, եւ տիրեսցեն նոցա ուղիղք ընդ առաւօտս. օգնութիւնք նոցա մաշեսցին ի դժոխս, եւ ի փառաց իւրեանց անկցին։ 16Բայց սակայն Աստուած փրկեսցէ զանձն իմ ի ձեռաց դժոխոց, յորժամ ընդունին զիս։

17Մի՛ երկնչիր յորժամ մեծանայ մարդ, եւ յորժամ բազում լինին փառք տան նորա. 18զի ոչ թէ ի մեռանել իւրում առցէ ընդ իւր զամենայն, եւ ոչ թէ իջցեն փառք տան նորա ընդ նմա։ 19Այլ անձն նորա ի կեանս իւրում օրհնեսցի, խոստովան եղիցի քեզ՝ յորժամ բարի արասցես դու նմա։ 20Մտցէ նա մինչեւ յազգ հարց իւրոց, մինչեւ յաւիտեան լոյս մի՛ տեսցէ։ 21Մարդ ի պատուի էր եւ ոչ իմացաւ, հաւասարեաց անասնոց անբանից եւ նմանեաց նոցա՝՝։