3Զի՞ պարծի ի չարութեան, հզօր, զանօրէնութիւն. 4զօրհանապազ զանիրաւութիւն՝՝ խորհեցաւ ի լեզուի իւրում, որպէս ածելի սուր սրեաց զնենգութիւն։ 5Սիրեաց զչարութիւն քան զբարութիւն. զանօրէնութիւն քան զխօսս արդարութեան։ 6Սիրեաց նա զամենայն խօսս կործանման, եւ զլեզուս նենգաւորս։

7Վասն այսորիկ Աստուած կործանեսցէ զնա ի սպառ, խլեսցէ եւ հանցէ զնա ի յարկաց իւրոց եւ զարմատս նորա յերկրէն կենդանեաց։ 8Տեսցեն արդարք եւ երկիցեն, զնովաւ ծիծաղեսցին եւ ասասցեն. 9Այս այր է որ ոչ արար զԱստուած իւր օգնական, այլ յուսացաւ սա ի բազում մեծութիւն իւր, եւ զօրացաւ ի նանրութեան իւրում։

10Այլ ես որպէս ձիթենի պտղալից ի տան Աստուծոյ. յուսացայ յողորմութիւն Աստուծոյ յաւիտեան եւ յաւիտեանս յաւիտենից։ 11Խոստովան եղէց քեզ յաւիտեան զի արարեր, եւ համբերից անուան քում, զի քաղցր է առաջի սրբոց քոց։