ՍԱՂՄՈՍ ՀԲ (ՀԳ)

Սաղմոս Ասափայ։

1Իբրեւ զի՛ բարի է Աստուած՝ Իսրայելի, եւ ոյք ուղիղ են սրտիւք։ 2Բայց զի իմ փոքր մի եւս սասանեալ էին ոտք, սակաւիկ մի եւ գայթակղեալ էին գնացք իմ։ 3Նախանձեցայ ես ընդ անօրէնս՝ զխաղաղութիւն մեղաւորաց որպէս տեսանէի. 4զի ոչ գոյր վրէպ մահու՝՝ նոցա. հաստատուն են տանջանք՝՝ նոցա։ 5Ի վաստակս մարդկան չեն նոքա, եւ ըստ մարդկան ոչ տանջեսցին։ 6Վասն այսորիկ կալաւ զնոսա ամբարտաւանութիւն, արկան զիւրեամբք զամպարշտութիւն եւ զանիրաւութիւն իւրեանց։ 7Ելցեն որպէս ի ճարպոյ անիրաւութիւնք նոցա, զի գնացին նոքա ըստ խորհրդոց սրտից իւրեանց։ 8Խորհեցան՝՝ եւ խօսեցան չարութեամբ, զապիրատութիւն ի բարձունս խորհեցան։ 9Եդին յերկինս զբերանս իւրեանց, եւ զլեզուս իւրեանց ածէին զերկրաւ։ 10Վասն այսորիկ ժողովուրդ իմ դարձցին այսրէն, եւ աւուրք իմ լի կատարեալ գտցին՝՝ ի նոսա։ 11Ասացին. Զիա՞րդ գիտաց Աստուած, կամ գուցէ՞ արդեւք գիտութիւն առ ի Բարձրելոյն։ 12Ահա մեղաւորք են եւ յաջողեալ է նոցա, կան եւ ունին զմեծութիւն աշխարհի։ 13Ասացի. Ի զուր ուրեմն արդարացուցի զսիրտ իմ. լուացայ սրբութեամբ զձեռս իմ. 14եւ եղէ ես խոշտանգեալ զօրհանապազ. եւ կշտամբանք իմ ընդ առաւօտս։ 15Թէպէտ եւ՝՝ ասէի, թէ այսպէս պատմեցից, ահաւասիկ յազգս որդւոց քոց որոց եւ ուխտեցի՝՝։ 16Ի մտի եդի թէ սակայն եւ այս ջան է առաջի իմ. 17մինչեւ մտից ի սրբութիւնն Աստուծոյ եւ ի միտ առից զկատարած նոցա։ 18Սակայն վասն նենգութեան նոցա տարագիր արասցես զնոսա, եւ կործանեսցես զնոսա յամբարտաւանութեան իւրեանց՝՝։ 19Իսկ զիա՞րդ եղեն յաւեր յանկարծակի, սատակեցան, պակասեցան, կորեան վասն անօրէնութեան իւրեանց՝՝. 20եւ եղեն որպէս երազք զարթուցելոց. Տէր, ի քաղաքի քում՝՝ զպատկերս նոցա անարգեսցես։

21Զի հուր բորբոքեցաւ ի սրտի իմում, եւ երիկամունք իմ այլագունեցան։ 22Ես արհամարհեալ եղէ եւ ոչ գիտացի, որպէս զանասուն համարեցայ առաջի քո։ 23Եւ ես յամենայն ժամ ընդ քեզ եմ. կալար զաջոյ ձեռանէ իմմէ. 24ի խորհուրդս քո առաջնորդեցեր ինձ, եւ փառօք ընկալար զիս։ 25Զի՞նչ կայ իմ բնաւ յերկինս, կամ ի քէն՝՝ զի՞նչ եւս խնդրեցից յերկրի։ 26Նուաղեաց սիրտ իմ եւ մարմին իմ. Աստուած սրտի իմոյ, բաժին իմ Աստուած յաւիտեան։

27Ահաւասիկ ոյք հեռի արարին զանձինս իւրեանց ի քէն՝ կորիցեն, սատակեսցես զամենեսեան որ ապստամբ եղեն ի քէն։ 28Ինձ մերձենալ առ Աստուած բարի է, եւ դնել առ Տէր զյոյս իմ. պատմել զամենայն օրհնութիւնս քո ի դրունս դստեր Սիոնի՝՝։