ՍԱՂՄՈՍ ՀԳ (ՀԴ)

1 Իմաստութիւն Ասափայ։

1Ընդէ՞ր մերժեցեր, Աստուած, ի սպառ. բարկացաւ սրտմտութիւն քո ի վերայ խաշին արօտի քո։ 2Յիշեա զժողովուրդ քո զոր ստացար ի սկզբանէ, փրկեցեր զվիճակ ժառանգութեան քո. լեառն Սիոն այս՝ ուր բնակեցեր դու ի սմա։ 3Համբարձ զձեռն քո ի վերայ ամբարտաւանութեան նոցա՝՝ ի սպառ. որ ինչ անիրաւեցաւ թշնամին ի սրբութեան քում։ 4Պարծեցան ատելիք քո ի մէջ բարեկենդանութեան քո. եդին զնշանս իւրեանց ի նշանս. 5եւ ինքեանք ոչ ծանեան զելս ի վերուստ։ 6Որպէս յանտառի փայտատօք կոտորեցին զդրունս նորա,՝՝ ի միասին փայտատօք եւ մրճովք կործանեցին զնա։ 7Այրեցին ի հուր զսրբութիւն քո, յերկրի պղծեցին զխորան անուան քո։ 8Ասացին ի սիրտս իւրեանց ազգ նոցա ի միասին. Եկայք լռեցուսցուք զամենայն տօնս Աստուծոյ յերկրէ։ 9Նշանս մեք ինչ ոչ տեսաք, եւ ոչ եւս գուցէ մարգարէ. եւ զմեզ ինչ ոք ոչ ճանաչիցէ՝՝։

10Մինչեւ յե՞րբ, Աստուած, նախատէ թշնամին, բարկացուցանէ հակառակորդն զանուն սուրբ քո։ 11Ընդէ՞ր դարձուցանես զձեռն քո, եւ զաջ քո ի միջոյ ծոցոյ քումմէ ի սպառ։ 12Աստուած, թագաւոր մեր յառաջ քան զյաւիտեանս, որ արարեր զփրկութիւն ի մէջ երկրի։ 13Դու հաստատեցեր զօրութեամբ քով զծով, դու խորտակեցեր զգլուխս վիշապաց ի վերայ ջուրց։ 14Դու փշրեցեր զգլուխս Վիշապին, եւ ետուր զնա կերակուր զօրացն Հնդկաց՝՝։ 15Դու բղխեցուցեր զաղբեւրս եւ զվտակս, դու ցամաքեցուցեր զգետս սաստիկս։ 16Քո է տիւ եւ քո է գիշեր, զլոյս եւ զարեւ դու հաստատեցեր։ 17Եւ դու հաստատեցեր զամենայն սահմանս երկրի. զգարուն եւ զամառն դու ստեղծեր։

18Այս յուշ լիցի քեզ՝ զի թշնամին նախատեաց զՏէր, ժողովուրդ անզգամ բարկացոյց զանուն սուրբ քո։ 19Մի՛ մատներ գազանաց զանձն որ խոստովան առնի առ քեզ՝՝, եւ զանձինս տնանկաց քոց մի՛ մոռանար ի սպառ։ 20Հայեաց յուխտ քո, զի լցան տունք ափշելոց յերկրի անիրաւութեամբ՝՝։ 21Մի՛ դարձցի տնանկն ամաչեցեալ, այլ աղքատն եւ տնանկ օրհնեսցեն զանուն սուրբ քո. 22արի, Աստուած, եւ դատեա զդատաստանս քո. յիշեա զնախատինս որ յանզգամէն զօրհանապազ։ 23Մի՛ մոռանար զձայն պաշտօնէից քոց. ամբարտաւանութիւն ատելեաց քոց վերասցի հանապազ։