2Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդացի, ձայնիւ իմով առ Աստուած, եւ նայեցաւ առ իս։ 3Յաւուր նեղութեան իմոյ զԱստուած խնդրեցի ձեռօք իմովք, ի գիշերի առաջի նորա, եւ ոչ խաբեցայ՝՝. ոչ կամէր մխիթարել անձն իմ, 4յիշեցի զԱստուած եւ ուրախ եղէ՝՝. հոգայի եւ նուաղէր յիս հոգի իմ։ Հանգիստ։ 5Ժամանեցին պահուց աչք իմ, խռովեցայ եւ ոչ խօսեցայ։ 6Խորհեցայ զաւուրսն զառաջինս, եւ զամս յաւիտենից յիշեցի։ 7Խօսեցայ ի գիշերի ընդ սրտի իմում, հոգայի եւ տառապէր յիս՝՝ հոգի իմ։ 8Միթէ յաւիտենից մերժեսցէ՞ զիս Տէր, եւ ո՞չ եւս յաւելուցու ի հաճել եւ եւս։ 9Կամ ի սպա՞ռ արգելցէ զողորմութիւն իւր յինէն, կամ կատարեա՞ց զբան իւր ազգէ մինչեւ յազգ։ 10Կամ մոռասցի՞ գթալ Աստուած իմ եւ եւս, կամ արգելցէ՞ զգթութիւն իւր բարկութեամբ իւրով։ Հանգիստ։

11Ասացի թէ՝ Այժմ սկսայ՝՝. այս է նորոգումն աջոյ Բարձրելոյն։ 12Յիշեցի զգործս Տեառն. ի սկզբանէ յիշեցի զսքանչելիս նորա։ 13Խորհեցայ յամենայն գործս քո, եւ ի ձեռագործս քո խորհեցայ։

14Աստուած, ի սրբութեան են ճանապարհք քո. ո՞վ է Աստուած մեծ որպէս զԱստուած մեր։ 15Դու ես Աստուած՝ որ առնես զսքանչելիս. ցուցեր ժողովրդեան քում զզօրութիւն քո։ 16Փրկեցեր բազկաւ քով զժողովուրդս քո զորդիսն Յակոբայ եւ Յովսեփու։ Հանգիստ։ 17Տեսին զքեզ ջուրք, Աստուած, տեսին զքեզ ջուրք եւ երկեան, եւ խորք խռովեցան ի ձայնէ ջուրց բազմաց։ 18Ձայն ետուն ամպք, քանզի՝՝ եւ նետք քո գնան՝ 19ի ձայնէ որոտալոյ քո անուի՝՝. երեւեցան փայլատակունք քո տիեզերաց, խռովեցաւ եւ դողաց երկիր։ 20Ի ծովու են ճանապարհք քո, եւ շաւիղք քո ի ջուրս բազումս, եւ հետք քո ոչ եւս երեւին։ 21Առաջնորդեցեր որպէս խաշին ժողովրդեան քո, ի ձեռն Մովսիսի եւ Ահարոնի։