2Ո՜րպէս սիրելի են յարկք քո, Տէր զօրութեանց։ 3Ցանկայ եւ փափագէ անձն իմ ի գաւիթս քո. սիրտ իմ եւ մարմին իմ ցնծասցեն առ Աստուած կենդանի։ 4Քանզի ճնճղուկ եգիտ իւր տուն, եւ տատրակ զբոյն ուր դիցէ զձագս իւր, սեղան քո, Տէր զօրութեանց, Թագաւոր իմ եւ Աստուած իմ։ 5Երանի ամենեցուն որ բնակեալ են ի տան Տեառն, յաւիտեանս յաւիտենից օրհնեսցեն զքեզ։ 6Երանեալ է այր որոյ օգնութիւն իւր ի քէն է, ելս եդ ի մտի իւրում. 7ի հովտէս տրտմութեան ի տեղւոջ յորում ուխտեաց. զօրհնութիւնս տացէ՝ որ զօրէնս դնէ։՝՝ 8Գնասցէ նա ի զօրութենէ ի զօրութիւն, եւ երեւեսցի Աստուած ի Սիոն։ 9Տէր Աստուած զօրութեանց, լուր աղօթից իմոց, ունկն դիր, Աստուած Յակոբայ։ 10Ընդունելի՝՝ ես դու մեր, տես, Աստուած, եւ նայեաց յերեսս օծելոյ քո։ 11Վասն զի լաւ է ինձ մի օր ի գաւիթս քո, քան զհազարս. ընտրեցի ընդ աղբ գալ ի տան՝՝ Աստուծոյ, առաւել քան բնականալ ի յարկս մեղաւորաց։ 12Զողորմութիւն եւ զճշմարտութիւն սիրէ Տէր Աստուած մեր՝՝, զշնորհս եւ զփառս տացէ Տէր, ոչ պակաս առնէ զողորմութիւն իւր յայնցանէ որ գնան յամբծութեան։ 13Տէր Աստուած զօրութեանց, երանեալ է այր որ յուսայ ի քեզ։