ՍԱՂՄՈՍ ՁԹ (Ղ)

Աղօթք Մովսիսի առնն Աստուծոյ։

1Տէր, ապաւէն եղեր մեր ազգէ մինչեւ յազգ։ 2Մինչչեւ լերինք հաստատեալ էին, եւ մինչչեւ ստեղծեալ էիր զերկիր եւ զամենայն տիեզերս, յաւիտենից մինչեւ յաւիտեանս դու ես. 3եւ մի՛ դարձուցաներ զմարդ ի տառապանս՝՝. եւ ասացեր. Դարձարուք առ իս՝՝, որդիք մարդկան։ 4Հազար ամ յաչս Տեառն որպէս օր երեկի զի անց, որպէս պահ մի գիշերոյ. 5եւ ամք նոցա անարգութեամբ՝՝ եղիցին. ընդ առաւօտս որպէս դալարի բուսցին. 6ընդ առաւօտս որպէս դալարի զուարճասցին եւ ծաղկեսցին, ընդ երեկոյս թարշամեսցին, չորասցին եւ անկցին։ 7Նուազեցաք մեք ի բարկութենէ քումմէ, եւ ի սրտմտութենէ քումմէ խռովեցաք։ 8Եդիր զմեղս մեր առաջի քո, եւ զկեանս մեր ի լոյս երեսաց քոց։ 9Ամենայն աւուրք մեր նուաղեցան, եւ ի բարկութենէ քումմէ խռովեցաք. ժամանակ ամաց մերոց անդադար որպէս սարդի. 10եւ թիւ աւուրց՝՝ ամաց մերոց ի նոսա եւթանասուն ամ. ապա թէ առաւել եւս՝ ութսուն ամ. որ ինչ աւելի քան զայն՝ ցաւօք եւ հեծութեամբ. եկն ի վերայ մեր հեզութիւն եւ խրատեցաք՝՝։ 11Իսկ արդ ո՞ գիտասցէ զզօրութիւն բարկութեան քո, կամ յահէ քումմէ զսրտմտութիւն քո համարեսցի։ 12Այսպէս ցոյց ինձ զաջ քո, եւ որ խոնարհ են սրտիւք՝ զիմաստութիւնս քո՝՝։

13Դարձ, Տէր, մինչեւ յե՞րբ. մխիթարեաց ի ծառայս քո։ 14Լցաք առաւօտու ողորմութեամբ քո, ցնծացաք եւ ուրախ եղաք՝՝ զամենայն աւուրս կենաց մերոց։ 15Ուրախ եղաք փոխանակ աւուրցն որ խոնարհ արարեր զմեզ, եւ ամացն՝ յորս տեսաք զչարչարանս։ 16Հայեաց, Տէր, ի ծառայս քո եւ ի գործս ձեռաց քոց, եւ առաջնորդեա որդւոց՝՝ նոցա։ 17Եղիցի լոյս Տեառն Աստուծոյ ի վերայ մեր. զգործս ձեռաց մերոց ուղիղ արա ի մեզ, Տէր, զգործս ձեռաց մերոց աջողեա մեզ։