2Գոհացայց զքէն, Տէր, բոլորով սրտիւ իմով, պատմեցից զամենայն սքանչելիս քո։ 3Ուրախ եղէց եւ ցնծացայց ի քեզ, սաղմոս ասացից անուան քում, Բարձրեալ։

4Ի դառնալ յետս թշնամեաց իմոց, տկարասցին եւ կորիցեն յերեսաց քոց։ 5Արարեր զդատաստանս իմ եւ զիրաւունս, նստար յաթոռ դատաւոր արդարութեան։ 6Սաստեցեր ի հեթանոսս, եւ կորեաւ ամպարիշտն. զանուանս նոցա ջնջեցեր յաւիտեանս յաւիտենից։ 7Եւ թշնամւոյն զէն պակասեաց՝՝ մինչ ի սպառ. զքաղաքս աւերեցեր, եւ կորեաւ յիշատակ նոցա աղաղակաւ։ 8Աստուած՝՝ կայ եւ մնայ յաւիտեան, պատրաստ արար զաթոռ իւր ի դատաստանի։ 9Ինքն դատի զաշխարհս արդարութեամբ, եւ զժողովուրդս իւր ուղղութեամբ։ 10Եղեւ Տէր ապաւէն տնանկի, օգնական ի նեղութեան՝ ի դէպ ժամանակի։ 11Յուսասցին ի քեզ ամենեքեան ոյք գիտեն զանուն քո. զի ոչ թողցես զայնոսիկ որ խնդրեն զքեզ, Տէր։

12Սաղմոս ասացէք Տեառն որ բնակեալն է ի Սիոն. պատմեցէք ի հեթանոսս զգործս նորա։ 13Ի խնդրել զարիւն նոցա՝ յիշեաց եւ ոչ մոռացաւ Տէր զաղօթս տնանկաց։

14Ողորմեաց ինձ, Տէր, եւ տես զխոնարհութիւն իմ ի թշնամեաց իմոց. ո բարձր արարեր զիս ի դրանց մահու. 15որպէս պատմեցից զամենայն օրհնութիւնս քո ի դրունս դստեր Սիոնի, ցնծացայց ի փրկութեան քում։

16Ընկլան հեթանոսք յապականութեան իւրեանց՝՝ զոր արարին. որոգայթ զոր թաքուցին՝ առցէ զոտս նոցա։ 17Ճանաչի Տէր յառնել զդատաստանս իւր, եւ ի գործս ձեռաց իւրեանց կապեսցին մեղաւորք։ 18Դարձցին մեղաւորք անդրէն ի դժոխս, եւ ամենայն հեթանոսք որ մոռացան զԱստուած։ 19Ոչ ի սպառ մոռանայ Տէր զաղքատն, համբերութիւն տնանկաց մի՛ կորիցէ ի սպառ։ 20Արի, Տէր, եւ մի՛ զօրասցի մարդ. դատեսցին հեթանոսք առաջի քո։ 21Կացո, Տէր, օրէնսդիր ի վերայ նոցա, եւ ծանիցեն հեթանոսք՝ թէ մարդիկ են։

(Ժ)

22Ընդէ՞ր, Տէր, կացեր ի հեռաստանէ, անտես արարեր ի դէպ նեղութեան ժամանակի։ 23Յամբարտաւանել ամպարշտի՝ այրի աղքատն. արգելցին ի խորհուրդս իւրեանց զոր եւ խորհեցան։ 24Զի գովի մեղաւոր ի ցանկութիւն անձին իւրոյ. որ զրկէն, եւ նա գովի։ 25Իսկ ընդէ՞ր բարկացոյց մեղաւորն զԱստուած, ըստ բազում բարկութեան իւրում թէ ոչ խնդրի՝՝. ոչ է Աստուած առաջի աչաց նորա։ 26Պիղծ են ճանապարհք նորա յամենայն ժամ, բարձեալ են իրաւունք յերեսաց նորա, ի վերայ ամենայն թշնամեաց իւրոց տիրեսցէ։ 27Ասաց ի սրտի իւրում թէ՝ Ոչ սասանեցայց, ազգէ յազգ առանց չարի՝՝։ 28Անիծիւք եւ դառնութեամբ եւ նենգութեամբ լի է բերան նորա. ի ներքոյ լեզուի նորա ցաւք եւ վաստակք։ 29Նստի դարանեալ ընդ մեծամեծս՝՝, ի գաղտնիս սպանանել զանբիծն, աչք նորա ի տնանկս հային։ 30Դարանի ի գաղտնիս՝ որպէս զառեւծ ի մորւոջ իւրում. դարանի յափշտակել զաղքատն, յափշտակել զաղքատն եւ ձգել զնա յորոգայթ իւր։ 31Խոնարհեսցուսցէ զնա, խոնարհեսցի եւ անկցի ի տիրել իւրում ի վերայ տնանկաց։՝՝ 32Զի ասաց ի սրտի իւրում թէ՝ Մոռացաւ Աստուած, դարձոյց զերեսս իւր զի մի՛ տեսցէ ի սպառ։

33Արի, Տէր Աստուած իմ, բարձր եղիցի ձեռն քո, եւ մի՛ մոռանար զտնանկս։ 34Իսկ ընդէ՞ր բարկացոյց ամպարիշտն զԱստուած, զի ասաց ի սրտի իւրում թէ ոչ քննի։ 35Տեսանես դու զնա, ի ցաւս, եւ ի սրտմտութիւնս հայիս մատնել զնա ի ձեռս քո. ի քեզ թողեալ է աղքատն եւ որբոյն դու ես օգնական։ 36Խորտակեսցի բազուկ մեղաւորի եւ չարի, խնդրեսցին մեղք նորա եւ նա մի՛ գտցի։

37Տէր թագաւոր յաւիտեանս յաւիտենից, կորիցեն հեթանոսք յերկրէ նորա։ 38Զցանկութիւն տնանկաց լուար, Տէր. ի պատրաստութիւն սրտից նոցա հայեցաւ ունկն քո՝՝, 39դատ առնել որբոյն եւ տնանկի, զի մի՛ եւս յաւելուցու մարդ ի մեծաբանել իւրում ի վերայ երեսաց երկրի՝՝։ 40Ընդէ՞ր, Տէր, կացեր ի հեռաստանէ, անտես արարեր ի դէպ նեղութեան ժամանակի։ 41Զի գովի մեղաւոր ի ցանկութիւն անձին իւրոյ. որ զրկէն, եւ նա գովի։ 42Պիղծ են ճանապարհք նորա յամենայն ժամ, բարձեալ են իրաւունք յերեսաց նորա, ի վերայ ամենայն թշնամեաց իւրոց տիրեսցէ։ 43Ասաց ի սրտի իւրում թէ՝ Ոչ սասանեցայց, ազգէ յազգ առանց չարի՝՝։ 44Նստի դարանեալ ընդ մեծամեծս՝՝, ի գաղտնիս սպանանել զանբիծն, աչք նորա ի տնանկս հային։ 45Խոնարհեսցուսցէ զնա, խոնարհեսցի եւ անկցի ի տիրել իւրում ի վերայ տնանկաց։՝՝ 46Իսկ ընդէ՞ր բարկացոյց ամպարիշտն զԱստուած, զի ասաց ի սրտի իւրում թէ ոչ քննի։ 47Զցանկութիւն տնանկաց լուար, Տէր. ի պատրաստութիւն սրտից նոցա հայեցաւ ունկն քո՝՝, 48դատ առնել որբոյն եւ տնանկի, զի մի՛ եւս յաւելուցու մարդ ի մեծաբանել իւրում ի վերայ երեսաց երկրի՝՝։