1Եւ տեսի այլ հրեշտակ զօրաւոր զի իջանէր յերկնից, եւ զգեցեալ էր ամպ, եւ ծիածան ի գլուխ նորա. եւ երեսք նորա իբրեւ զարեգակն, եւ ոտք նորա որպէս սիւն հրոյ։ 2Եւ ունէր ի ձեռին իւրում գրկոյք մի բացեալ. եւ եդ զոտն իւր զաջ ի վերայ ծովու, եւ զձախն ի վերայ երկրի։ 3Եւ աղաղակեաց ի ձայն մեծ, գոչեաց իբրեւ զառեւծ. եւ յորժամ աղաղակեաց, խօսեցան եւթն որոտմունք յիւրեանց ձայնս։ 4Եւ յորժամ խօսեցան եւթն որոտմունքն, կամէի գրել. եւ լուայ ձայն յերկնից զի ասէր. Կնքեա զոր խօսեցան եւթն որոտմունքն, եւ մի՛ գրեր։ 5Եւ հրեշտակն զոր տեսի, որ եդ զոտն իւր ի վերայ ծովու եւ զմեւսն ի ցամաքի, համբարձ զձեռն իւր զաջ յերկինս. 6եւ երդուաւ ի Կենդանին յաւիտենից որ հաստատեաց զերկիր եւ որ ի նմա, զի ոչ եւս կայ՝՝ այլ ժամանակ. 7այլ յաւուրս ձայնի եւթներորդ հրեշտակին, յորժամ հարցէ զփողն, կատարեսցի խորհուրդն Աստուծոյ որ աւետարանեցաւ ի ձեռն ծառայից իւրոց մարգարէիցն։

8Եւ ձայնն զոր լուայ յերկնից՝ դարձեալ խօսեցաւ ընդ իս եւ ասէ. Երթ, առ զգրկոյսն զոր ունի հրեշտակն բացեալ ի ձեռին իւրում, եւ կայ ի վերայ ծովու եւ ցամաքի։ 9Եւ ես երթեալ առ հրեշտակն՝ խնդրեցի ի նմանէ՝՝. եւ ասէ ցիս. Առ զսա եւ կեր զդոյն, եւ դառնասցի յորովայն քո, այլ ի բերան քո է քաղցր իբրեւ զմեղր։ 10Եւ առի զգրկոյսն բացեալ ի հրեշտակէն՝՝ եւ կլայ զնա. եւ էր ի բերան իմ որպէս մեղր. եւ յորժամ կերայ, դառնացաւ որովայն իմ։ 11Եւ ասէ ցիս. Հասանէ քեզ դարձեալ մարգարէանալ ի ժողովուրդս եւ ի հեթանոսս եւ ի լեզուս եւ ի թագաւորս երկրի։