1Եւ տուաւ ինձ եղէգն նման գաւազանի. եւ կայր հրեշտակն եւ ասէր ցիս. Արի եւ չափեա զտաճարն Աստուծոյ եւ զսեղանն եւ զերկրպագուսն որ ի նմա։ 2Եւ զգաւիթն որ արտաքոյ տաճարին՝ թող զնա եւ մի՛ չափեր, զի տուեալ է զնա հեթանոսաց. եւ զքաղաքն սուրբ կոխեսցեն ամիսս քառասուն եւ երկուս։ 3Եւ տաց երկուց վկայից իմոց եւ մարգարէասցին աւուրս հազար երկերիւր եւ վաթսուն՝ զգեցեալ քուրձ։ 4Սոքա են երկու ձիթենիքն եւ երկու ճրագք, որ կան առաջի Աստուծոյ յերկրի։ 5Եւ որք կամիցին վնասել նոցա, հուր ելցէ ի բերանոյ նոցա եւ կերիցէ զթշնամիս նոցա. եւ որք կամիցին մեղանչել նոցա՝ այսպէս սատակեսցին։ 6Սոքա ունին իշխանութիւն փակել զերկինս զի մի՛ տեղասցէ զաւուրս մարգարէութեան նոցա. եւ ունին իշխանութիւն ի վերայ ջուրց դարձուցանել զնոսա յարիւն, եւ հարկանել զերկիր յամենայն հարուածս՝ քանիցս անգամ եւ կամիցին։ 7Եւ յորժամ կատարեսցեն զամենայն աւուրս վկայութեան՝՝ իւրեանց, յայնժամ գազանն որ ելանէ յանդնդոց՝ տացէ ընդ նոսա պատերազմ, եւ յաղթեսցէ նոցա եւ սպանցէ զնոսա։ 8Եւ դի նոցա անկեալ կայցէ ի մէջ հրապարակաց քաղաքին նոցա մեծի՝՝, որ անուանեալ կոչի ըստ հոգւոյն Սոդոմ եւ Եգիպտոս, ուր եւ Տէրն նոցա խաչեցաւ։ 9Եւ տեսցեն զնոսա ամենայն ցեղք եւ ժողովուրդք եւ ամենայն լեզուք եւ հեթանոսք, զի դի նոցա անկեալ կայցէ զերիս աւուրս. եւ ոչ տացեն թաղել ի գերեզմանս զոսկերս նոցա։ 10Եւ որ բնակեալ են յերկրի՝ ուրախ լինին եւ խնդան ի վերայ նոցա, մինչեւ ընծայս եւ պատարագս տանել միմեանց. վասն զի սոքա երկոքին մարգարէքս չարչարեսցեն զբնակիչս երկրի։

11Եւ յետ երից աւուրց եւ կիսոյ հոգի կենդանի յԱստուծոյ մտցէ ի նոսա. եւ յարիցեն կացցեն՝՝ ի վերայ ոտից իւրեանց, եւ ահ եւ երկեւղ մեծ անկաւ ի վերայ ամենեցուն որ տեսինն զնոսա։ 12Եւ լուայ զձայն մեծ որ ասէր ցնոսա. Վերացէք՝ ելէք աստ՝՝։ Եւ ելին յերկինս ամպովք, եւ տեսին զնոսա թշնամիք իւրեանց։ 13Եւ ի ժամուն յայնմիկ շարժումն մեծ եղեւ, եւ տասներորդ մասն քաղաքին ընկղմեցաւ, եւ մեռան ի շարժմանէն արք եւթն հազար. եւ յետ այնորիկ ահ մեծ եղեւ յամենեսեան՝՝ եւ փառս տային Աստուծոյ երկնաւորի։ 14Ահաւասիկ վայն երկրորդ էանց, եւ վայն երրորդ գալոց է վաղվաղակի։

15Եւ յորժամ եւթներորդ հրեշտակն հարկանէր զփողն, եղեւ ձայն յերկինս եւ ասէ՝՝. Եղեւ թագաւորութիւն ամենայն տիեզերաց Տեառն մերոյ եւ Քրիստոսի իւրոյ. եւ թագաւորեսցէ ի վերայ ամենայնի՝՝ յաւիտեանս յաւիտենից։ 16Եւ քսան եւ չորք երիցունքն որ նստէին յաթոռս իւրեանց առաջի Աստուծոյ՝ անկանէին ի վերայ երեսաց իւրեանց եւ երկիր պագանէին Տեառն Աստուծոյ, եւ ասէին. 17Գոհանամք զքէն, Տէր Աստուած Ամենակալ, որ էն եւ ես եւ առեր զզօրութիւն քո մեծ եւ թագաւորեցեր։ 18Եւ հեթանոսք բարկացան, եւ եկն բարկութիւն քո, եւ ժամանակ մեռելոց զի դատեսցին. եւ տաս վարձս ծառայից քոց մարգարէից եւ սրբոց, երկիւղածաց անուան քո, փոքունց եւ մեծամեծաց, եւ ապականես զապականիչս երկրի։

19Եւ բացաւ տաճարն Աստուծոյ որ յերկինս, եւ երեւեցաւ տապանակն Աստուծոյ ի տաճարն իւր, եւ եղեն փայլատակմունք եւ ձայնք եւ որոտմունք եւ շարժումն եւ կարկուտ մեծամեծ։