Հայտնութիւն

13

1Եւ տեսի զի ելանէր ի ծովէն գազան, եւ ունէր գլուխս եւթն եւ եղջեւրս տասն, եւ ի վերայ եղջերաց նորա տասն խոյր, եւ ի վերայ գլխոյ նորա հայհոյութեան։ 2Եւ գազանն զոր տեսի նման ընձու, եւ ոտք նորա իբրեւ զարջու, եւ բերան նորա որպէս զառիւծու. եւ ետ նմա վիշապն զզօրութիւն իւր եւ զաթոռ իւր եւ զիշխանութիւն մեծ։ 3Եւ մի ի գլխոց վիրաւորեալ էր՝՝ ի մահ. եւ վէր մահուան նորա ողջանայր. եւ զարմացաւ ամենայն ընդ գազանն, զի ետ նմա վիշապն զթագաւորութիւն իւր՝՝։ 4Եւ երկիր պագին վիշապին որ ետ զիշխանութիւնն , եւ ասէին՝՝. Ո՞վ իցէ նման գազանիս. կամ ո՞վ կարիցէ պատերազմել ընդ դմա։ 5Եւ տուաւ նմա բերան խօսել զմեծամեծս եւ զհայհոյութիւն. եւ տուաւ նմա իշխանութիւն զամիսս քառասուն եւ երկու։ 6Եւ եբաց զբերան իւր հայհոյութեամբ առ , եւ հայհոյեաց զանուն նորա եւ զխորանն նորա, զերկնային խորանն։ 7Եւ՝՝ տուաւ նմա իշխանութիւն ի վերայ ամենայն ազգաց եւ լեզուաց եւ ժողովրդոց։ 8Զի երկիր պագցեն նմա ամենայն որ բնակեալ են ընդ երեսս երկրի. որոց ոչ են գրեալ անուանք նոցա ի դպրութիւն կենաց Գառինն զենլոյ ի սկզբանէ աշխարհի։ 9Ոյք ունին ականջս լսելոյ՝ լուիցեն։ 10Զի են ոմանք՝ որք ի գերութիւն վարեսցին, եւ են ոմանք՝ որ սրով մեռցին, եւ են ոմանք՝ որ անձամբ զանձինս սպանանիցեն՝՝. աստ է համբերութիւն եւ հաւատ սրբոց։

11Եւ տեսի այլ գազան զի ելանէր յերկրէ, եւ ունէր եղջեւրս երկու նման գառինն, եւ խօսէր իբրեւ զվիշապն։ 12Եւ զիշխանութիւն զամենայն զառաջնոյ գազանին գործէր առաջի նորա. եւ առնէր զերկիր եւ զամենայն բնակիչս նորա զի երկիր պագանիցեն գազանին , մինչեւ ողջասցի վէր մահու նորա՝՝։ 13Եւ առնէր նշանս բազումս, եւ տայր հրոյ իջանել յերկնից յերկիր առաջի մարդկան։ 14Եւ մոլորեցուցանէր զորս բնակեալ են յերկրի՝ նշանօքն որ տուեալ են ի ձեռս նորա, առնել առաջի . ասեն ցնա բնակիչք երկրի. Արա զպատկեր գազանին, որ ի վիրաց սրոյն եկեաց՝՝։ 15Եւ տուաւ նմա իշխանութիւն զի տացէ պատկերի գազանին, եւ զի խօսեսցի պատկերն. եւ երկիր պագցեն նմա ամենայն բնակիչք երկրի, եւ որ ոչ պագցէ երկիր պատկերի գազանին՝ սպանցէ զնա։ 16 արասցէ զամենայն՝՝, զփոքունս եւ զմեծամեծս եւ զմեծատունս եւ զաղքատս, եւ զազատս եւ զծառայս, զի տացէ նոցա դրոշմ յաջու եւ ի վերայ ճակատու նոցա։ 17Եւ ոչ ոք կարասցէ գնել եւ վաճառել, եթէ ոչ ունիցի գրոյն՝ եւ՝՝ զանուն եւ զթիւ անուան նորա։ 18Աստ է իմաստութիւն. որ ունի միտս՝ համարեսցի զթիւ . թիւ եղեալն մարդոյ, եւ թիւ անուան նորա է այս,՝՝ վեց հարեւր վաթսուն եւ վեց։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)