1Եւ լուայ ձայն մեծ ի տաճարէն զի ասէր ցեւթն հրեշտակսն. Երթայք, հեղէք զեւթն սկաւառակսդ ցասմանն Աստուծոյ յերկիր։

2Եւ գնաց առաջին հրեշտակն՝՝ եւ եհեղ զսկաւառակ իւր յերկիր. եւ եղեն հարուածք չարաչարք ի վերայ մարդկան որ ունէին զդրոշմ գազանին, եւ երկիր պագին պատկերի նորա։

3Եւ երկրորդ հրեշտակն՝՝ եհեղ զսկաւառակ իւր ի ծով, եւ դարձան ջուրքն յարիւն մեռեալ՝՝. եւ ամենայն շունչ կենդանի որ էր ի ծովու՝ սատակեցաւ։

4Եւ երրորդ հրեշտակն՝՝ եհեղ զսկաւառակ իւր ի գետս եւ յաղբեւրս ջուրց, եւ եղեւ արիւն։ 5Եւ լուայ ի հրեշտակէն զի ասէր. Արդար է՝ որ էնն եւ է, եւ սուրբ ի գործս իւր՝ զի այսպէս դատեցաւ՝՝. 6վասն զի զարիւն սրբոց եւ զարիւն մարգարէիցն հեղին ամպարիշտք. վասն այնորիկ արիւն ետ ըմպել նոցա ըստ արժանւոյն՝՝։ 7Եւ լուայ ի սեղանոյ անտի զի ասէր. Այո, Տէր Աստուած Ամենակալ, արդար եւ ճշմարիտ են դատաստանք քո։

8Եւ չորրորդ հրեշտակն՝՝ եհեղ ի սկաւառակէ իւրմէ՝՝ ի վերայ արեգական։ 9Եւ տուաւ նմա խորշակահար առնել զմարդիկ հրով. եւ տապացան մարդիկ ի տապ մեծ, եւ հայհոյեցին զԱստուած որ ունի իշխանութիւն ի վերայ հարուածոցս այսոցիկ. եւ ոչ ապաշխարեցին ի փառս Աստուծոյ։

10Եւ հինգերորդ հրեշտակն՝՝ եհեղ ի սկաւառակէ իւրմէ՝՝ ի վերայ աթոռոյ գազանին, եւ եղեւ թագաւորութիւն նորա խաւարեալ. եւ ծամէին զլեզուս իւրեանց յախտէ ցաւոցն, 11եւ հայհոյեցին զԱստուած երկնից ի ցաւոց իւրեանց եւ յախտէ դառնութեանն, եւ ոչ ապաշխարեցին ի գործոց իւրեանց։

12Եւ վեցերորդ հրեշտակն՝՝ եհեղ ի սկաւառակէ իւրմէ՝՝ ի վերայ գետոյն մեծի Եփրատայ, եւ ցամաքեցան ջուրք նորա զի պատրաստեցի ճանապարհ թագաւորի ելիցն՝՝ արեւու։ 13Եւ տեսի զի ելանէին՝՝ ի բերանոյ վիշապին եւ ի բերանոյ գազանին եւ ի բերանոյ սուտ մարգարէին ոգիք երեք անսուրբք իբրեւ զգորտս։ 14Քանզի նոքա էին ոգիք դիւականք, որք առնէին զնշանս եւ երթային առ թագաւորս ամենայն երկրի ժողովել զնոսա ի պատերազմ յօրն մեծ Տեառն Ամենակալի. (քանզի այսպէս ասաց Տէր.՝՝ 15Ահա գամ իբրեւ զգող, երանի որ իցեն արթունք, եւ պահեսցեն զհանդերձս իւրեանց. զի մի՛ մերկ շրջեսցին, եւ երեւեսցին ամօթանք իւրեանց.) 16եւ ժողովեցին զնոսա ի տեղի մի, որ կոչի Եբրայեցերէն Արմագեդոն։

17Եւ եւթներորդ հրեշտակն՝՝ եհեղ ի սկաւառակէ իւրմէ՝՝ ի վերայ օդոյ. եւ ել ձայն մեծ յերկնից եւ՝՝ յաթոռոյն ասելով. Եղեւ։ 18Եւ եղեն փայլատակմունք եւ ձայնք եւ որոտմունք. եւ եղեւ շարժումն մեծ, որպիսի չիք եղեալ ի սկզբանէ յորմէ հետէ եղեւ մարդ ի վերայ երկրի այնպիսի շարժումն մեծ։ 19Եւ եղեւ քաղաքն մեծ յերիս մասունս, եւ քաղաքք ազգացն անկան. եւ Բաբելոն մեծ յիշեցաւ առաջի Աստուծոյ տալ նմա զբաժակն գինւոյ ցասման բարկութեան նորա։ 20Եւ ամենայն կղզիք փախեան, եւ լերինք ի միջոյ բարձան։ 21Եւ կարկուտ մեծ իբրեւ կշիռ տաղանդոյ միոյ իջանէր յերկնից ի վերայ մարդկան. եւ հայհոյեցին մարդիկ զԱստուած յերկինս վասն հարուածոյ կարկտին զի մեծ էր հարուածն եւ սաստիկ՝՝։