1Եւ եկն մի ոմն յեւթն հրեշտակացն որք ունէին զեւթն սկաւառակսն, խօսեցաւ ընդ իս եւ ասէ. Եկ այսր, եւ ցուցից քեզ զդատաստանս մեծ պոռնկին որ նստի ի վերայ ջուրց բազմաց. 2ընդ որում պոռնկեցան թագաւորք երկրի, եւ արբեցան բնակիչք երկրի ի գինւոյ արբեցութեան պոռնկութեան նորա։ 3Եւ առ տարաւ զիս յանապատ հոգւովն. եւ տեսի կին մի զի նստէր ի վերայ կարմիր գազանի, եւ լի էր անուամբ հայհոյութեան, եւ գազանն զոր տեսի ունէր գլուխս եւթն եւ եղջեւրս տասն։ 4Եւ կինն զգեցեալ էր ծիրանիս եւ կարմիրս, եւ զարդարեալ ոսկւով եւ մարգարտով եւ ակամբք պատուականօք, ունելով բաժակ ոսկի ի ձեռին իւրում, եւ լի էր գարշելի եւ անմաքուր պոռնկութեամբ։ 5Եւ ի ճակատն նորա գրեալ անուն՝ Խորհրդով մեծն Բաբելոն, մայր պոռնկաց եւ գարշելեաց երկրի։ 6Եւ տեսի զկինն արբեցեալ յարենէ սրբոց եւ յարենէ ամենայն վկայիցն՝՝. եւ զարմացայ տեսեալ զնա՝ զարմացումն մեծ։ 7Եւ ասէ ցիս հրեշտակն. Ընդէ՞ր զարմացար. ես ասացից քեզ զխորհուրդս կնոջն, եւ զգազանին որ բարձեալ ունի զնա. որ ունի զեւթն գլուխս եւ տասն եղջեւրս։ 8Եւ գազանդ զոր տեսեր, որ էր եւ չէ, եւ հանդերձեալ է ելանել ի դժոխոց եւ ի կորուստ երթալ. եւ զարմացան ամենեքեան՝՝ որ բնակեալ են ի վերայ երկրի որոց ոչ էին գրեալ անուանք նոցա ի գիր կենաց ի սկզբանէ աշխարհի, զոր տեսանէիր՝՝ զգազանն զի էր եւ չէ, եւ մերձ է։ 9Աստ է իմաստութիւն՝ որ ունի միտս՝՝. եւթն գլուխն եւթն լերինք են, ուր կինն նստեալ էր ի վերայ նոցա. եւ նոքին թագաւորք են եւթն, եւ թագաւորք եւթն գոլով,՝՝ 10հինգն անկան, եւ մին եկաց, եւ մինն ոչ է եկեալ. եւ յորժամ գայ՝ սակաւիկ մի ժամանակ ունի։ 11Եւ գազանն որ էր եւ չէ, եւ նա ութերորդ է. եւ է յեւթանց անտի, եւ ի կորուստ երթալոց է։ 12Եւ տասն եղջեւրն զոր տեսեր՝ տասն թագաւորք են, որոց չեւ եւս է առեալ զթագաւորութիւն, այլ առնուն եւ կան իշխանք ի մի ժամ. եւ առնուն նոքա զիշխանութիւն՝՝ ընդ գազանին։ 13Սոքա մի կամս ունին, եւ զզօրութիւն եւ զիշխանութիւն գազանին տան։ 14Եւ ընդ Գառինն պատերազմին, եւ Գառնն յաղթէ նոցա. զի Տէր է նոցա եւ Թագաւոր թագաւորաց, եւ որք ընդ նմա՝ կոչեցեալք են, ընտրեալք եւ հաւատացեալք։ 15Եւ ասաց ցիս. Եւ ջուրքն զոր տեսեր, ուր նստէր պոռնիկն, ժողովուրդք են եւ բազմութիւնք եւ ազգք եւ լեզուք։ 16Եւ տասն եղջեւրքն զոր տեսեր գազանին, նոքա տեսցեն զպոռնիկն եւ ատեսցեն զնա՝՝, եւ զմարմին նորա կերիցեն եւ այրեսցեն զնա հրով։ 17Քանզի Աստուած եդ ի սիրտս նոցա առ ի լինել նոցա մի կամս, եւ տալ զթագաւորութիւն գազանին մինչեւ կատարեսցի բանն Աստուծոյ։ 18Եւ կինն զոր տեսեր՝ է քաղաքն մեծ, որ ունի զթագաւորութիւն ի վերայ թագաւորութեանց երկրի։