1Եւ տեսի երկին նոր եւ երկիր նոր. քանզի առաջինն երկինք եւ երկիր էանց. եւ ծով ոչ գոյր։ 2Եւ զքաղաքն սուրբ զնորն Երուսաղէմ տեսի զի իջանէր յԱստուծոյ եւ յերկնից՝՝, զարդարեալ եւ պատրաստեալ որպէս հարսն առն իւրոյ։ 3Եւ լուայ ձայն յերկնից որ ասէր. Ահաւասիկ խորանն Աստուծոյ ի մէջ մարդկան, եւ բնակեսցէ ընդ նոսա. եւ նոքա ժողովուրդ նմա. եւ սա Աստուած նոցա։ 4Եւ ջնջեսցէ զամենայն արտօսր յաչաց նոցա. եւ մահ ոչ եւս գոյ, ոչ սուգ եւ ոչ աղաղակ եւ ոչ ցաւք եւ ոչ աշխատանք ոչ եւս գոյ՝՝, զի առաջինն էանց։ 5Եւ ասաց ցիս որ նստէրն ի վերայ աթոռոյն. Ահաւասիկ առնեմ զամենայն նոր։ Եւ ասէ ցիս. Գրեա, այս բանք ճշմարիտ եւ հաւատարիմք։ 6Եւ ասէ ցիս. Եղէ ես՝՝ Ալփա եւ Ով, Սկիզբն եւ Կատարած. ես ծարաւելոցն տամ յաղբերէ ջրոյ կենաց ձրի։ 7Որ յաղթէ՝ ժառանգեսցէ զայս ամենայն. եւ ես եղէց նոցա Աստուած, եւ նոքա եղիցին ինձ որդիք՝՝։ 8Եւ ծուլացն եւ անհաւատից, սպանողաց եւ պոռնկաց եւ կախարդաց եւ կռապաշտից եւ դեղատուաց՝՝, եւ ամենայն ստոց՝ ամպարշտաց, որոց՝՝ բաժինն իւրեանց ի լճին այրեցելոյ հրով եւ ծծմբով, որ է մահն երկրորդ։

9Եւ եկն առ իս մի յեւթն հրեշտակացն, որք ունէին զեւթն սկաւառակսն լցեալս եւթն վախճանաւ կատարածովք՝՝, եւ խօսեցաւ ընդ իս եւ ասէ. Եկ՝ ցուցից քեզ զհարսնն, եւ զկին Գառինն։ 10Եւ առ տարաւ զիս ի լեառն մի բարձր եւ մեծ, հոգւովն, եւ եցոյց ինձ զքաղաքն մեծ եւ՝՝ սուրբ՝ Երուսաղէմ. զի իջեալ էր յերկնից առ ի յԱստուծոյ. 11եւ ունէր զփառս Աստուծոյ. եւ էր ի նմա լուսաւորութիւն նմանեալ ականց պատուականաց քար յասպիս սառնատեսակ եւ կենդանի՝՝։ 12Եւ էին պարիսպք նորա մեծ եւ բարձր, եւ ունէր դրունս երկոտասան. եւ յերկոտասան դրունսն՝՝ երկոտասան հրեշտակս, եւ անուանք իւրաքանչիւրոցն ի վերայ դրանցն գրեալ էին ըստ երկոտասան ցեղիցն Իսրայելի՝՝։ 13Յարեւելից կողմանէ դրունք երեք, եւ ի հիւսիսոյ կողմանէ դրունք երեք, եւ ի հարաւոյ կողմանէ դրունք երեք, եւ յարեւմտից կողմանէ դրունք երեք։ 14Եւ պարիսպ քաղաքին ունէր հիմունս երկոտասան, եւ ի նոսա երկոտասան անուանք երկոտասան առաքելոց Գառինն։ 15Եւ որ խօսէրն ընդ իս, ունէր եղէգն ոսկի ի ձեռին իւրում զի չափեսցէ զքաղաքն եւ զդրունս նորա եւ զպարիսպս նորա։ 16Եւ էր քաղաքն քառակուսի, եւ որչափ երկայնութիւն նորա՝ նոյնչափ եւ լայնութիւն, եւ բարձրութիւն հաւասար, եւ էր չափ երկայնութեան նորա երկոտասան հազար ասպարէզս. եւ լայնութիւն նորա եւ բարձրութիւն միաչափ կիվոս՝՝։ 17Եւ չափեաց զպարիսպն նորա հարեւր եւ քառասուն եւ չորս ասպարէզս. չափ մարդոյ որ է հրեշտակի։ 18Եւ էր շինուած պարսպաց քաղաքին՝՝ յասպիս. եւ քաղաքն էր ոսկի մաքուր՝ նման սուրբ եւ սպիտակ՝՝ ապակւոյ։ 19Եւ հիմունք քաղաքին յամենայն ականց պատուականաց. հիմն առաջին պարսպին՝ յասպիս, երկրորդն՝ շափիղայ, երրորդն՝ պղնձագոյն, չորրորդն՝ զմրուխտ, 20հինգերորդն՝ եղնգնաքար, վեցերորդն՝ սարդիոն, եւթներորդն՝ ոսկեքար, ութերորդն՝ բիւրեղ, իններորդն՝ տպազիոն, տասներորդն՝ քրիւսոպրասոս, մետասանն՝ յակինթ, երկոտասանն՝ ամեթովս։ 21Եւ էին երկոտասան դրունք յերկոտասան մարգարտաց՝ միաձեւ. եւ իւրաքանչիւրոցն դրունքն էին մի մի դուռն՝ ի միոյ միոյ մարգարտէ. եւ ընդարձակութիւն քաղաքին ոսկի մաքուր որպէս զապակի պայծառ։ 22Եւ տաճար ոչ տեսի ի նմա, քանզի Տէր Աստուած Ամենակալ տաճար էր ի նմա եւ Գառնն։ 23Եւ քաղաքին չէին պէտք արեգական եւ լուսնի, զի լուսաւորեսցեն զնա. քանզի փառքն Աստուծոյ լուսաւորէին զնա յամենայն ժամ, եւ ճրագ ի նմա՝ Գառնն։ 24Եւ գնային հեթանոսք ի լոյս նորա. եւ թագաւորք երկրի լուսազգեաց լինէին ի փառաց նորա՝՝։ 25Եւ դրունք նորա ոչ փակէին ի տուէ եւ ի գիշերի, այլ բաց կային հանապազորդ. եւ գիշեր ոչ եւս լինէր ի նմա. 26այլ փառք եւ պատիւ ազգաց՝՝։ 27Եւ ոչ մտցէ անդ ամենայն չարակամ եւ պիղծ՝՝ եւ ստութիւն, բայց միայն որ գրեալ են ի դպրութիւն կենաց Գառինն։