1Եւ յետ այսորիկ տեսի, եւ ահա դրունք երկնից բացեալ էին՝՝, եւ ձայն փողոյն առաջնոյ զոր լուայ՝՝ խօսէր ընդ իս եւ ասէր. Ել այսր, եւ ցուցից քեզ զինչ լինելոց է առ յապայն։ 2Եւ վաղվաղակի եղէ ես Հոգւով, եւ ահա աթոռ անդ յերկինս։ 3Եւ ի վերայ աթոռոյն նստէր՝՝ նման տեսլեան ականց յասպսոյ եւ սարդիոնի։ 4Եւ քահանայք շուրջ զաթոռովն նմանք՝՝ տեսլեան զմրխտի, եւ շուրջ զաթոռովն աթոռք քսան եւ չորք, եւ ի վերայ աթոռոցն նստէին քսան եւ չորք երիցունք՝ զգեցեալ հանդերձս սպիտակս, եւ ի գլուխս իւրեանց պսակս ոսկեղէնս։ 5Եւ յաթոռոյ անտի ելանէին փայլատակմունք եւ ձայնք եւ որոտմունք. եւ եւթն ղամբարք հրոյ բորբոքելոյ առաջի աթոռոյն, որ են եւթն Հոգիքն Աստուծոյ։ 6Եւ էր առաջի աթոռոյն ծով ապակեղէն ի նմանութիւն սպիտակութեան սառին, եւ ի մէջ աթոռոյն եւ շուրջ զաթոռովն չորք կենդանիք, լի աչօք առաջոյ եւ յետոյ։ 7Եւ էր կենդանին առաջին նման առիւծու, եւ երկրորդ կենդանին՝ նման զուարակի, եւ երրորդ կենդանին ունէր երեսս մարդոյ, եւ չորրորդ կենդանին՝ նման արծուոյ թռուցելոյ։ 8Եւ չորից կենդանեացն էին միոյ միոյ ի նոցանէ վեց թեւք շուրջանակի, եւ ի ներքոյ լի էին աչօք, եւ ոչ հանգչէին ոչ զտիւ եւ ոչ զգիշեր յասելոյ. Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ, Սուրբ՝՝, Տէր Աստուած Ամենակալ, որ էն եւ ես եւ որ գալոց ես՝՝։ 9Եւ յորժամ տային կենդանիքն փառս եւ պատիւ եւ գոհութիւն նստելոյն ի վերայ աթոռոյն՝ Կենդանւոյն յաւիտեանս յաւիտենից, 10անկանէին քսան եւ չորք երիցունքն առաջի նստելոյն յաթոռն, եւ երկիր պագանէին Կենդանւոյն յաւիտեանս յաւիտենից. եւ դնէին զպսակս իւրեանց առաջի աթոռոյն եւ ասէին. 11Արժանի ես, Տէր Աստուած մեր սուրբ՝՝, առնուլ փառս եւ պատիւ եւ զօրութիւն, զի դու ստեղծեր զամենայն, եւ ի կամելն քո ստեղծան եւ կան հաստատուն։