1Եւ տեսի յաջոյ ձեռինն որ նստէր ի վերայ աթոռոյն գիրս գրեալ ներքոյ եւ արտաքոյ, եւ կնքեալ եւթն կնքով։ 2Եւ տեսի հրեշտակ մի զօրաւոր զի քարոզէր ի ձայն մեծ. Ո՞ է արժանի բանալ զգիրս եւ լուծանել զկնիք նորա։ 3Եւ ոչ ոք կարէր ոչ յերկինս եւ ոչ յերկրի եւ ոչ ի ներքոյ երկրի բանալ զգիրսն, զի ոչ տեսին զնա՝՝։ 4Եւ ես լայի ուժգին զի ոչ ոք գտաւ արժանի բանալ զգիրսն եւ հայել ի նա։ 5Եւ մի յերիցանցն ասէ ցիս. Մի՛ լար. ահաւսիկ յաղթեաց Առեւծն յազգէն Յուդայ յարմատոյն Դաւթի՝ բանալ զգիրսն եւ լուծանել զեւթն կնիքսն նորա։ 6Եւ տեսի ի մէջ աթոռոյն եւ ի մէջ չորից կենդանեացն եւ ի մէջ երիցանցն Գառն կայր զենեալ, որ ունէր եւթն եղջեւրս եւ աչս եւթն, որ են եւթն Հոգիք Աստուծոյ, առաքեալ ընդ ամենայն երկիր։ 7Եւ եկն ընկալաւ՝՝ յաջոյ ձեռանէ նորա որ նստէր ի վերայ աթոռոյն։ 8Եւ յորժամ առ զգիրն, չորք կենդանիքն եւ քսան եւ չորք երիցունքն անկանէին առաջի Գառինն. եւ ունէին իւրաքանչիւր քնար եւ բուրվառ ոսկի լի խնկով, որ է աղօթք սրբոցն։ 9Եւ օրհնէին երգս նորս եւ ասէին. Արժանի ես առնուլ զգիրդ եւ բանալ զկնիք դորա, զի զենար եւ գնեցեր զմեզ Աստուծոյ արեամբդ քով յամենայն ազգաց եւ ի լեզուաց եւ ի ժողովոց հեթանոսաց՝՝։ 10Եւ արարեր զսոսա Աստուծոյ մերոյ թագաւորս եւ քահանայս՝՝ թագաւորել ի վերայ երկրի։ 11Եւ տեսի, եւ լուայ զձայն հրեշտակաց բազմաց որք կային շուրջ զաթոռովն եւ զչորիւք կենդանեօքն եւ զքահանայիւքն, եւ էր թիւն նոցա բեւրք բիւրուց եւ հազարք հազարաց։ 12Ասէին ձայնիւ մեծաւ. Արժանի է Գառնդ զենեալ առնուլ զմեծութիւն եւ զիմաստութիւն եւ զզօրութիւն եւ զպատիւ եւ զփառս եւ զօրհնութիւն։ 13Եւ ամենայն արարածք որ են յերկինս եւ յերկրի եւ ի ծովու եւ որ ի նոսա՝ լուայ զի ասէին. Որ նստի յաթոռն եւ Գառնն՝ օրհնեալ, բարձրացեալ եւ փառաւորեալ՝՝ յաւիտեանս յաւիտենից։ 14Եւ չորք կենդանիքն ասէին. Ամէն։ Եւ երիցունքն անկանէին առաջի նորա եւ երկիր պագանէին՝՝։