1Եւ հինգերորդ հրեշտակն փողէր, եւ տեսի զի աստղ մի անկաւ յերկնից, եւ տուաւ նմա բանալի գբոյն անդնդոց. 2եւ ելանէր՝՝ ծուխ ի գբոյն որպէս զծուխ հնոցի մեծի. եւ խաւարեցաւ արեգակն եւ օդք։ 3Եւ ի գբոյն՝՝ ելանէր մարախ յերկիր. եւ տուաւ նոցա իշխանութիւն իբրեւ զխայթոցս կարճի. 4եւ ասացաւ նոցա զի մի՛ մեղիցեն խոտոյ երկրի եւ մի՛ ամենայն ծառոց, բայց միայն մարդոյ երկրայնոյ՝՝, որ ոչ ունիցին զկնիք ի վերայ ճակատու իւրեանց։ 5Եւ տուաւ նոցա հրաման զի մի՛ սպանանիցեն զնոսա, այլ չարչարեսցեն զնոսա ամիսս հինգ. եւ չարչարանք նոցա իբրեւ զխայթոցս կարճի որ հարկանիցէ զմարդ։ 6Եւ յաւուրսն յայնոսիկ խնդրեսցեն մարդիկ զմահ, եւ մի՛ գտցեն. եւ ցանկան մեռանել, եւ փախիցէ ի նոցանէ մահ։ 7Եւ նմանութիւն մարախոյն՝ նմանութիւն ձիոյ պատրաստելոյ ի պատերազմ. եւ ի վերայ գլխոց նոցա իբրեւ զպսակ՝ նմանեալ ոսկւոյ, եւ երեսք նոցա իբրեւ զերեսս մարդոյ. 8եւ հերք նոցա իբրեւ զհերս կնոջ, եւ ատամունք նոցա իբրեւ զառիւծու։ 9Եւ ունէին զրահս իբրեւ զզրահս երկաթի. եւ ձայն թեւոց նոցա իբրեւ զձայն կառավար ձիոց բազմաց որ արշաւեն ի պատերազմ։ 10Եւ ունէին ագիս ըստ նմանութեան կարճի, եւ խայթոց յագիս նոցա. եւ ունէին իշխանութիւն չարչարել զմարդիկ ամիսս հինգ։ 11Եւ ունէին թագաւոր ի վերայ իւրեանց զհրեշտակն դժոխոց. եւ անուն նորա Եբրայեցերէն Աղբադոն, որ կոչի ի Հայ բարբառ Կորուստ՝՝։ 12Ահաւասիկ վայ մի էանց, եւ վայք երկու գալոց են։

13Եւ վեցերորդ հրեշտակն հարկանէր զփողն, եւ լուայ ձայն ի չորից կենդանեացն՝ որ էին առաջի սեղանոյն՝՝ Աստուծոյ, 14զի ասէր ցհրեշտակն վեցերորդ որ ունէր զփողն. Լոյծ զչորս հրեշտակսն զկապեալս ի վերայ գետոյն մեծի Եփրատայ։ 15Եւ լուծան չորք հրեշտակքն պատրաստեալք ի ժամ եւ յօր եւ յամիս եւ ի տարի, զի սպանցեն զերրորդ մասն մարդկան։ 16Եւ համարք հեծելոց զօրաց նոցա բեւրք բիւրուց եւ հազարք հազարաց լուայ՝՝ զթիւ նոցա։ 17Եւ տեսի ձիս ի տեսլեանն, եւ հեծեալս ի նոսա՝ որք ունէին զրահս հրեղէնս եւ յակինթս հրդեհեալս ծծմբով՝՝. եւ գլուխք ձիոցն իբրեւ զգլուխս առիւծուց. եւ ի բերանոյ նոցա հուր ելանէր եւ ծուխ եւ ծծումբ։ 18Եւ ի հարուածոցս յայսցանէ՝՝ մեռաւ երրորդ մասն մարդկան՝ ի հրոյն եւ ի ծխոյն եւ ի ծծմբոյն որ ելանէր ի բերանոյ նոցա։ 19Զի իշխանութիւն ի բերանս է նոցա եւ յագիս նոցա, եւ ագիք նոցա նմանութիւն օձի. եւ ունէին գլուխս որով սատակէին զանիրաւս՝՝։ 20Եւ այլք ի մարդկանէ որ ոչ մեռան ի հարուածոցս յայսցանէ՝ ոչ ապաշխարեցին եւ ոչ դարձան ի գործոց ձեռաց իւրեանց, յերկրպագութենէ դիւաց եւ կռոց յոսկեղինաց եւ յարծաթեղինաց եւ ի պղնձոյ եւ ի քարէ եւ ի փայտէ, որք ոչ տեսանել կարեն եւ ոչ լսել եւ ոչ գնալ. 21եւ ոչ ապաշխարեցին ի մարդասպանութենէ եւ ի դեղատուութենէ եւ ի պոռնկութենէ եւ ի գողութենէ իւրեանց։