1Իսկ արդ զի՞նչ աւելի է Հրէին, կամ զի՞նչ օգուտ ի թլփատութենէ անտի։ 2Բազում ինչ ամենայն իրօք. նախ այն իսկ՝ զի հաւատարիմ եղեն պատգամքն Աստուծոյ։ 3Իսկ արդ եթէ չէր հաւատացեալ ոմանց, միթէ անհաւատութիւն նոցա զԱստուծոյ հաւատսն խափանէ՞ր. քաւ լիցի։ 4Արդ եղիցի Աստուած ճշմարիտ, եւ ամենայն մարդ՝ սուտ, որպէս եւ գրեալ է. Որպէս արդար եղիցես ի բանս քո, եւ յաղթեսցես ի դատել քեզ։ * 5Իսկ արդ եթէ ապիրատութիւն մեր զԱստուծոյ արդարութիւնն յանդիման կացուցանէ, զի՞նչ ասեմք. միթէ անիրա՞ւ ինչ է Աստուած որ ածէ զբարկութիւն. 6ըստ մարդկութեան ասեմ. քաւ լիցի. ապա թէ ոչ՝ զիա՞րդ դատի Աստուած զաշխարհ։ 7Զի եթէ ճշմարտութիւնն Աստուծոյ յիմում ստութեանն առաւելաւ ի փառս նորա, զի՞ եւս ես իբրեւ զմեղաւոր դատիմ։ 8Եւ կամ թէ որպէս հայհոյիմքն, եւ որպէս ասեն ոմանք զմէնջ ասել թէ՝ Արասցուք զչար զի եկեսցէ բարի. որոց դատաստանքն յիրաւի են։

9Եւ արդ ի՞ւ իւիք առաւել իցեմք. ապաքէն եւ ոչ իւիք. քանզի յառաջագոյն իսկ մեղադիր եղեաք Հրէից եւ հեթանոսաց, ամենեցուն ընդ մեղօք լինելոյ։ 10Որպէս եւ գրեալ է թէ՝ Ոչ ոք է արդար եւ ոչ մի. 11եւ ոչ գոյ որ իմանայ, եւ ոչ ոք է որ խնդրէ զԱստուած։ 12Ամենեքեան խոտորեցան ի միասին եւ անպիտանացան. ոչ ոք է որ առնէ զքաղցրութիւն, ոչ ոք է մինչեւ ի մի։ * 13Գերեզման բաց է կոկորդ նոցա. լեզուօք իւրեանց նենգաւորք եղեն. թոյնք իժից ի ներքոյ շրթանց նոցա. * 14որոց բերանք անիծիւք եւ դառնութեամբ լի են։ * 15Երագ են ոտք նոցա հեղուլ զարիւն. 16բեկումն եւ թշուառութիւն ի ճանապարհս նոցա. 17եւ զճանապարհն խաղաղութեան ոչ ծանեան։ * 18Ոչ է երկեւղ Աստուծոյ առաջի աչաց նոցա։ *

ԲԴ.

19Բայց գիտեմք, որ ինչ միանգամ օրէնքն ասեն՝ այնոցիկ որ ընդ օրինօքն են, ասեն. զի ամենայն բերան խցցի, եւ դատապարտ լիցի ամենայն աշխարհ՝ Աստուծոյ։ 20Զի ի գործոց օրինաց ոչ արդարասցի ամենայն մարմին առաջի նորա, քանզի օրինօքն է գիտութիւն մեղաց։

21Բայց արդ առանց օրինացն իսկ արդարութիւնն Աստուծոյ յայտնեալ է՝ վկայեալ յօրինաց անտի եւ ի մարգարէից։ 22Քանզի արդարութիւնն Աստուծոյ ի հաւատոց անտի Յիսուսի Քրիստոսի յամենայն հաւատացեալս՝՝. եւ ոչինչ է խտիր։ 23Քանզի ամենեքեան մեղան, եւ նուազեալ են ի փառաց Աստուծոյ։ 24Եւ արդարանան ձրի նորին շնորհօք ի ձեռն փրկութեանն որ ի Քրիստոս Յիսուս. 25զոր յառաջն եդ Աստուած ի քաւութիւն ի ձեռն հաւատոցն արեամբն նորա, ի հանդէս արդարութեան նորա՝ վասն թողութեան յառաջագոյն մեղացն գործելոց ի ներելն Աստուծոյ, 26ի հանդէս արդարութեան նորա ի ժամանակի յայսմիկ. զի եղիցի նա արդար, եւ արդարացուսցէ զայն որ ի հաւատոցն Յիսուսի։ 27Իսկ արդ ո՞ւր են պարծանքն. արգելան. յորո՞ց օրինաց, ի գործո՞ց անտի. ոչ, այլ ի հաւատոցն օրինաց։ 28Քանզի համարիմք հաւատովք արդարանալ մարդոյ՝ առանց գործոց օրինաց։ 29Եթէ Հրէի՞ց միայն իցէ Աստուած եւ հեթանոսաց ոչ. այո, եւ հեթանոսաց։ 30Զի եթէ մի է Աստուած որ արդարացուցանէ զթլփատութիւնն ի հաւատոց, ապա եւ զանթլփատութիւնն նովին հաւատովք։ 31Արդ զօրէնսն ինչ խափանե՞մք հաւատովքս. քաւ լիցի. այլ զօրէնսն հաստատեմք։