1Եւ եղեւ յաւուրս դատելոյ դատաւորացն եկն սով յերկիրն. եւ գնաց այր ի Բեթղեհեմէ Յուդայ պանդխտանալ յագարակին Մովաբայ, ինքն եւ կին իւր եւ երկու որդիք իւր։ 2Եւ անուն առնն Ելիմելէք, եւ անուն կնոջ նորա Նոոմին, եւ անուն երկուց որդւոց նորա Մաալոն եւ Քելլոն, Եփրաթացիք ի Բեթղեհեմէ Յուդայ. չոգան յագարակն Մովաբու, եւ անդ էին։ 3Եւ մեռաւ Ելիմելէք այրն Նոոմինայ, եւ մնաց կինն եւ երկու որդիք նորա։ 4Եւ առին իւրեանց կանայս Մովաբացիս. անուն միումն Որփա, եւ անուն երկրորդին Հռութ. եւ բնակեցին անդ իբրեւ ամս տասն։ 5Եւ մեռան անդ՝ երկոքին, Մաալոն եւ Քելլոն, եւ մնաց կինն միայն յառնէ իւրմէ եւ յորդւոց իւրոց։

6Եւ յարեաւ ինքն եւ երկոքին նուանք նորա, եւ դարձան յագարակէն Մովաբայ. զի լուան եթէ այց արար Աստուած՝՝ ժողովրդեան իւրում տալ նոցա հաց։ 7Եւ ել ի տեղւոջէն ուր էր, եւ երկոքին նուանք նորա ընդ նմա, եւ գնացին ճանապարհ՝ դառնալ յերկիրն Յուդայ։ 8Եւ ասէ Նոոմին ցերկոսին նուանս իւր. Երթայք դարձարուք յիւրաքանչիւր տուն հօր իւրոյ. եւ արասցէ ընդ ձեզ Տէր ողորմութիւն, որպէս արարէք ընդ մեռեալսն եւ ընդ իս։ 9Տացէ ձեզ Տէր եւ գտջիք հանգիստ իւրաքանչիւր ի տան առն իւրոյ։ Եւ համբուրեաց զնոսա. ամբարձին զձայնս իւրեանց եւ լացին։ 10Եւ ասեն ցնա. Ոչ այդպէս, այլ ընդ քեզ դարձցուք ի ժողովուրդ քո։ 11Եւ ասէ Նոոմին. Դարձարուք, դստերք իմ. ընդէ՞ր գայցէք ընդ իս. միթէ դարձեալ որդի՞ք իցեն յորովայնի իմում, եւ լինիցին ձեզ յա՞րս։ 12Դարձարուք, դստերք իմ, եւ երթայք, զի ես ծերացեալ եմ, եւ չեմ լինելոյ առն. եթէ ասիցեմ՝ եթէ կայցէ ինչ ինձ աղերս եւ լինիցիմ առն աշխարհականացեալ, եւ ծնանիցիմ որդիս, 13եւ նոցա սպասիցէ՞ք մինչեւ զարգանայցեն, եւ ի նոսա գրաւիցի՞ք չլինել առն. մի՛, դստերք իմ. զի առաւել քան զձեզ դառնացեալ եմ, զի ել ընդ իս ձեռն Տեառն։ 14Եւ ամբարձին զձայնս իւրեանց միւսանգամ, եւ լացին. եւ համբուրեաց Որփա զսկեսուր իւր, եւ դարձաւ ի ժողովուրդ իւր.՝՝ բայց Հռութ գնաց զկնի նորա։ 15Եւ ասէ Նոոմին ցՀռութ. Ահա նէր քո դարձաւ ի ժողովուրդ իւր եւ առ աստուածս իւր, դարձիր եւ դու զհետ նիրին քո։ 16Եւ ասէ Հռութ. Մի՛ պատահեսցէ ինձ՝՝ թողուլ զքեզ եւ դառնալ ի քէն. զի ուր դու երթայցես՝ երթայց, եւ ուր հանգչիցիս՝ հանգեայց. ժողովուրդ քո՝ ժողովուրդ իմ, եւ Աստուած քո՝ Աստուած իմ. 17եւ ուր մեռանիցիս՝ մեռայց, եւ անդ թաղեցայց. օն եւ օն արասցէ ինձ Տէր եւ օն եւ օն յաւելցէ, բայց եթէ մահ մեկնեսցէ ընդ իս եւ ընդ քեզ։ 18Եւ իբրեւ ետես Նոոմին եթէ պնդեալ է երթալ նա ընդ նմա, դադարեաց այնուհետեւ ի խօսելոյ ընդ նմա։

19Եւ գնացին երկոքին մինչեւ գալ նոցա ի Բեթղեհեմ. եւ եղեւ ի գալն նոցա ի Բեթղեհեմ, հնչեաց ամենայն քաղաքն զնովաւ, եւ ասեն թէ՝ Սա՞ իցէ Նոոմին։ 20Եւ ասէ ցնոսա. Մի՛ կոչէք զիս Նոոմին, այլ կոչեցէք զիս Դառնացեալ, զի դառնացոյց զիս Բաւականն յոյժ. 21լի չոգայ, եւ ունայն դարձոյց զիս Տէր. եւ արդ՝ ընդէ՞ր կոչէք զիս Նոոմին, եւ Տէր նկուն արար զիս, եւ Բաւականն չարչարեաց զիս։ 22Եւ դարձան Նոոմին եւ Հռութ Մովաբացի նու իւր ընդ նմա՝ գնացեալ յագարակէն Մովաբայ, եւ եկին ի Բեթղեհեմ ի սկզբան հնձոց գարւոյ։