1Եւ անդ էր այր ծանօթ առնն Նոոմինայ, եւ այրն հզօր զօրութեամբ, յազգէն Ելիմելիքայ, եւ անուն նորա Բոոս. եւ ետ Նոոմինայ տուն այրութեան բնակելոյ ի նմա՝՝։ 2Եւ ասէ Հռութ Մովաբացի ցՆոոմին. Երթայց յանդ եւ քաղեցից հասկ զհետ ուրուք, որոյ գտից շնորհս առաջի աչաց նորա։ Եւ ասէ ցնա. Երթ, դուստր։ 3Եւ գնաց. եւ երթեալ քաղէր հասկ յանդի զհետ հնձողացն, եւ դիպելով դիպեցաւ վիճակի անդին Բոոսայ, ազգականի Ելիմելիքայ։

4Եւ ահա Բոոս եկն ի Բեթղեհեմէ, եւ ասէ ցհնձողս իւր. Տէր ընդ ձեզ։ Եւ ասեն ցնա. օրհնեսցէ զքեզ Տէր։ 5Եւ ասէ Բոոս ցպատանին իւր որ կայր ի վերայ հնձողացն. Ո՞յր է աղջիկդ այդ։ 6Պատասխանի ետ պատանին որ կայր ի վերայ հնձողացն եւ ասէ. Մովաբացի աղջիկն է որ դարձաւ ընդ Նոոմինայ յագարակէն Մովաբայ։ 7Եւ ասէ. Թող քաղեցից եւ ժողովեցից հասկ ի մէջ որայոց զհետ հնձողացդ. եւ եկն եկաց յառաւօտէ մինչեւ ցայժմ, եւ ոչ դադարեաց եւ ոչ սակաւիկ ինչ յանդիս՝՝։

8Եւ ասէ Բոոս ցՀռութ. Լուա՞ր, դուստր. մի՛ այլ ուրեք երթիցես քաղել հասկ յայլոց անդի, եւ մի՛ բնաւ ուրեք գնասցես աստի. այլ աստէն իսկ յարեաց յաղջկունս իմ։ 9Եւ աչք քո յանդիս ուր եւ հնձեսցեն, եւ երթիցես զհետ նոցա. ո՞չ ապաքէն պատուէր ետու մանկտւոյ իմում չմերձենալ ի քեզ. եւ եթէ ծարաւեսցիս, երթիցես յամանսն եւ արբցես ուստի հանիցեն ջուր մանկտիդ։ 10Եւ անկեալ ի վերայ երեսաց իւրոց երկիր եպագ յերկիր ի խոնարհ, եւ ասէ. Զի՞ է զի գտի շնորհս առաջի աչաց քոց ճանաչել զիս, եւ ես եմ կին մի օտար։ 11Պատասխանի ետ Բոոս եւ ասէ ցնա. Պատմելով պատմեցաւ ինձ ամենայն ինչ զոր արարեր սկեսրի քում յետ մահուան առնն քում, եւ զիարդ թողեր զհայր քո եւ զմայր, եւ զերկիր ծննդեան քո, եւ եկիր ի ժողովուրդ զոր ոչ գիտէիր յերէկ եւ յեռանդ։ 12Հատուսցէ քեզ Տէր ըստ վաստակոց քոց, եւ եղիցի լի վարձք քո ի Տեառնէ Աստուծոյ Իսրայելի, յոր դիմեցերն ապաստան լինել ընդ թեւօք նորա։ 13Եւ նա ասէ. Գտի շնորհս առաջի աչաց քոց, տէր. զի մխիթարեցեր զիս, եւ զի խօսեցար ի սիրտ աղախնոյ քո. եւ ես եղէց իբրեւ զմի յաղախնանց քոց։ 14Եւ ասէ ցնա Բոոս. Ահա ժամ հաճոյ է, մատիր՝՝ այսր եւ կեր ի հացէդ, եւ թացցես զպատառ քո ի քացախիդ։ Եւ նստաւ Հռութ ի կողմանէ հնձողացն, եւ խառնեաց նմա Բոոս փոխինդ. եւ եկեր եւ յագեցաւ, եւ եթող նշխար։ 15Եւ յարեաւ քաղել հասկ, եւ պատուիրեաց Բոոս մանկտւոյ իւրում, եւ ասէ. Այլ եւ ի մէջ որայոցն քաղեսցէ, եւ մի՛ պատկառեցուցանէք զնա. 16այլ եւ բառնալով բարձուսջիք, եւ՝՝ արկանելով արկջիք առաջի նորա ի փոխնդոցն խառնելոց՝՝, եւ թոյլ տաջիք նմա եւ կերիցէ՝ եւ՝՝ քաղիցէ հասկ. եւ մի՛ ինչ զզուիցէք զնա։ 17Եւ քաղեաց յանդին մինչեւ ցերեկոյ. եւ ծեծեաց զոր քաղեացն, եւ եղեւ արդու մի գարւոյ։ 18Եւ ա՛ռ եւ եմուտ ի քաղաքն. իբրեւ ետես սկեսուրն նորա զոր քաղեացն, եւ եհան Հռութ ետ նմա ի նշխարէն յորոյ յագեցաւն։

19Ասէ ցնա սկեսուրն իւր. Ո՞ւր ժողովեցեր այսօր, եւ կամ ո՞ւր եղեր. եղիցի որ ծանեաւն զքեզ՝ օրհնեալ։ Եւ պատմեաց Հռութ սկեսրին իւրոյ թէ ուր եղեւ, եւ ասաց զանուն առնն առ որում եղեւ այն օր թէ Բոոս է։ 20Ասէ Նոոմին ցնու իւր. օրհնեալ է նա ի Տեառնէ, զի ոչ պակասեցոյց զգութ իւր ի կենդանեաց եւ ի մեռելոց։ Եւ ասէ ցնա Նոոմին. Մերձ է այրն ի մեզ, ի մերձաւորաց մերոց է։ 21Եւ ասէ Հռութ ցսկեսուրն իւր. Իրաւ է, ասաց ցիս թէ՝ Յաղջկունսդ՝՝ իմ յարեաց, մինչեւ վախճանեսցեն զհունձսդ՝ որչափ իցեն իմ։ 22Եւ ասէ Նոոմին ցՀռութ նու իւր. Բարի է դուստր, զի եղեր ընդ աղջկունս նորա, եւ մի՛ պատահիցէ ոք քեզ յայլում անդի։ 23Եւ յարեցաւ Հռութ յաղջկունսն Բոոսայ քաղել հասկ մինչեւ վախճանել հնձոցն գարեաց եւ հնձոց ցորենոյ. եւ նստաւ առ սկեսրի իւրում։