1Եւ ասէ ցնա Նոոմին սկեսուր իւր. Դուստր, խնդրեցից քեզ հանգիստ, զի բարի լինիցի քեզ։ 2Եւ արդ ո՞չ ապաքէն Բոոս ծանօթ մեր է, որոյ էիր ընդ աղջկունս նորա. ահաւասիկ նա արկանէ կալ ի գարւոյ ի գիշերիս յայսմիկ։ 3Եւ դու լուասցիս եւ օծցիս, եւ արկցես զհանդերձ քո զքեւ եւ ելցես ի կալն, եւ մի՛ տացես առնն ծանօթս մինչեւ վախճանեսցէ զուտել եւ զըմպել իւր։ 4Եւ եղիցի ի մտանելն նորա ի քուն, նշմարեսցես զտեղին ուր ննջիցէ. եւ երթիցես եւ բացցես յոտից կողմանէ, եւ ննջիցես. եւ նա պատմեսցէ քեզ զինչ առնելոց իցես։ 5Եւ ասէ ցնա Հռութ. Զամենայն զոր ինչ ասասցես ցիս՝ արարից։

6Էջ ի կալն, եւ արար ըստ ամենայնի որպէս պատուիրեաց նմա սկեսուրն իւր։ 7Եկեր Բոոս եւ արբ. եւ զուարթացաւ սիրտ նորա, եւ չոգաւ ննջեաց առ եզերբ գադշին. եւ նա եկն գաղտ, եւ մերկացոյց յոտից կողմանէ եւ ննջեաց։ 8Եւ եղեւ զհասարակածաւ գիշերւոյն, զարհուրեցաւ այրն եւ խռովեցաւ. եւ ահա կին ննջէր առ ոտիւք նորա։ 9Եւ ասէ. Ո՞վ ես դու։ Եւ ասէ. Ես եմ Հռութ աղախին քո, եւ արկցես դու զդրօշակ քո զաղախնով քով. զի մերձաւորիչ ես դու։ 10Եւ ասէ Բոոս. օրհնեալ ես դու ի Տեառնէ Աստուծոյ, դուստր, զի ազնուացուցեր դու զգութ քո զվերջինս քան զառաջինն. զի ոչ չոգար զհետ երիտասարդաց զաղքատաց կամ զմեծամեծաց։ 11Եւ արդ, դուստր, մի՛ երկնչիր. զամենայն զոր ինչ ասասցես ցիս արարից քեզ. քանզի գիտէ ամենայն ցեղ ժողովրդեան իմոյ եթէ կին զօրութեան ես դու։ 12Եւ արդարեւ եմ ես մերձաւորիչ քո. բայց գոյ եւ այլ եւս մօտ մերձաւորիչ՝ մօտագոյն քան զիս։ 13Ագիր աստ զգիշերս զայս. եւ եղիցի այգուն, եթէ մերձաւորեցուսցէ զքեզ մերձաւորիչն՝ բարի է. ապա եթէ ոչ կամիցի մերձաւորեցուցանել զքեզ, ես մերձաւորեցուցից զքեզ, կենդանի է Տէր. ննջեա այդր մինչեւ ցառաւօտ։

14Եւ ննջեաց առ ոտս նորա մինչեւ ցառաւօտն. եւ յարեաւ կինն մինչչեւ ճանաչէր այր զընկեր իւր. եւ ասէ Բոոս. Մի՛ ոք գիտասցէ թէ կին ոք եկն առ իս՝՝ ի կալս. 15բեր զմեկնոցդ որ ի վերայ քո է, եւ կալ աստ։ Եւ նա կալաւ. եւ չափեաց վեց չափովն գարի, եւ եդ ի վերայ նորա, եւ եմուտ ի քաղաքն։ 16Եւ չոգաւ Հռութ առ սկեսուրն իւր. եւ նա ասէ. Զի՞ է դուստր։ Եւ պատմեաց նմա զամենայն ինչ զոր արար նմա այրն։ 17Եւ ասէ ցնա. Զայս վեց չափ գարւոյ ետ ինձ եւ ասէ. Զի մի՛ մտցես ունայնաձեռն առ սկեսուրն քո։ 18Եւ նա ասէ. Նիստ դու՝՝ մինչեւ յայտ լիցի մեզ. որպէս զի ոչ վրիպէ բանն, զի ոչ դադարէ այրն թէ ոչ կատարէ սոյն օրին զբանն։