Երգ Երգոց

5

Փեսայն ցհարսնն ասէ.՝՝

1Մտի ի պարտէզ իմ, քոյր իմ հարսն, կթեցի իմ հանդերձ խնկովք իմովք. զհաց իմ մեղու իմով, արբի զգինի իմ կաթամբ իմով։ Կերայք, մերձաւորք իմ, եւ արբէք, եւ , եղբօրորդիք իմ՝՝։

2Ես ննջեմ, եւ սիրտ իմ արթուն կայ։ Հարսնն զգայ զփեսային բախել զդուռնն.՝՝ եղբօրորդւոյ իմոյ բախէ ի դրանն։ Փեսայն ասէ.՝՝ Բաց ինձ, քոյր իմ, մերձաւոր իմ, իմ, կատարեալ իմ. զի գլուխ իմ լցաւ ցօղով, եւ վարսք իմ ի շաղից գիշերոյ։ 3Հարսնն ասէ զայս ինչ.՝՝ Մերկացայ զպատմուճան իմ, զիա՞րդ ագանիցիմ զնա. լուացի զոտս իմ, զիա՞րդ աղտեղացուցից զնոսա։

4Եղբօրորդին իմ ձգեաց զձեռն իւր ընդ պատուհանն, եւ որովայն իմ խռովեցաւ ի նա։ 5Յարեայ ես ի եղբօրորդւոյ իմոյ. ձեռք իմ կաթեցուցին զմուռս, եւ մատունք իմ զմուռս լցեալս ի վերայ ձեռաց փակաղակին։ 6Բացի եղբօրորդւոյ . եղբօրորդի անց, եւ իմ ել ընդ բանի նորա։ Խնդրեցի զնա՝ եւ ոչ գտի, կոչեցի զնա՝ եւ ոչ ետ ինձ ձայն։ 7Գտին զիս պահապանքն որ շրջէին ի քաղաքին, հարին եւ վիրաւորեցին զիս. հանին յինէն զխլայն իմ պահապանք պարսպացն։ 8Երդմնեցուցանեմ զձեզ, դստերք Երուսաղեմի, ի զօրութիւնս եւ ի հաստատութիւնս ագարակի,՝՝ եթէ զեղբօրորդին իմ՝ պատմեսջիք նմա, եթէ խանդակաթ եմ ես ի սէր քո։

9Դստերքն Երուսաղեմի եւ պահապանք պարսպացն հարցանեն զհարսնն.՝՝ Զի՞ է եղբօրորդին քո յեղբօրորդեաց՝՝, գեղեցիկդ ի կանայս, զի՞ է եղբօրորդին քո յեղբօրորդեաց՝՝, զի այդպէս երդմնեցուցեր զմեզ։

10Հարսնն նշան տայ զեղբօրորդւոյն զինչ ոք .՝՝ Եղբօրորդին իմ սպիտակ է եւ կարմիր՝ ընտրեալ ի բիւրուց։ 11Գլուխ նորա կեփազեայ, վարսք կռածոյք սեաւ իբրեւ զագռաւ. 12աչք նորա իբրեւ զաղաւնիս ի լիութեան ջրոց, լուացեալ կաթամբ, նստեալ ի վերայ ջրոց լրութեան՝՝. 13ծնօտք նորա իբրեւ զտաշտս խնկոց բուրեն զանուշահոտութիւն իւղագործաց. շրթունք նորա շուշանք՝ բղխեն զմուռս լիութեան. 14ձեռք ոսկիք ճախարակեայք՝՝ լցեալ ակամբք Թարսսայ. որովայն նորա տախտակ փղոսկրեայ ականակապ յականց շափիղայ. 15սրունք նորա սիւնք մարմարեայք հաստատեալք ի վերայ խարսխաց. տեսիլ նորա որպէս զընտիր եղեւնափայտից Լիբանանու։ 16Կոկորդ նորա լի քաղցրութեամբ, եւ ամենեւին ցանկալի։ Այն եղբօրորդին իմ, եւ այն է մերձաւոր իմ, դստերք Երուսաղեմի։

17Հարցանեն դստերքն Երուսաղեմի՝ ո՛ւր անց եղբօրորդի նորա. այսինքն է՝ հարսինն.՝՝ Յ՞ո եղբօրորդին քո, գեղեցիկդ ի կանայս, յո՞ր կողմն եղբօրորդին քո, եւ խնդրեսցուք եւ մեք զնա ընդ քեզ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)