1Այլ դու խօսեաց որ ինչ վայելէ ողջամիտ վարդապետութեանդ. 2ծերոց զգաստս լինել, պարկեշտս, ցածունս, ողջամիտս ի հաւատս, ի սէր, ի համբերութեան, ի ժուժկալութեան։ 3Պառաւանց նոյնպէս ի զգաստութեան, ի սուրբ վայելչութեան, մի՛ բանսարկուս, մի՛ գինեմոլս, այլ բարեխրատս. 4զի զգաստացուսցեն զմանկամարդսն այրասէրս լինել, որդեսէրս, 5ցածունս, սուրբս, տնարարս, բարեգործս, հնազանդս իւրեանց արանց. զի մի՛ բանն Աստուծոյ եւ վարդապետութիւնն՝՝ հայհոյեսցի։ 6Զերիտասարդս նոյնպէս աղաչեսջիր ցածունս լինել. 7ամենեցուն զանձն՝՝ օրինակ կացուցանել գործոց բարութեան, վարդապետութեամբ զանեղծութիւն ունել, զսրբութիւն, զպարկեշտութիւն, 8զբանն ողջմտութեան, անպարսաւ լինել, զի որ հակառակորդն իցէ՝ յամօթ լիցի, եւ մի՛ ինչ ունիցի ասել զմէնջ չարութիւն։ 9Ծառայից՝ իւրեանց տերանց հնազանդ լինել եւ հաճոյս յամենայնի. մի՛ հակառակողս, 10մի՛ հատուս, այլ զամենայն հաւատս ցուցանել բարութեամբ. զի զվարդապետութիւն Փրկչին մերոյ Աստուծոյ զարդարեսցեն յամենայնի։ ՎՋ

11Քանզի երեւեցաւ շնորհն Աստուծոյ փրկիչ ամենայն մարդկան. 12որ խրատէն զմեզ զի ուրասցուք զամբարշտութիւն եւ զաշխարհական ցանկութիւնս, զգաստութեամբ եւ արդարութեամբ եւ աստուածպաշտութեամբ կեցցուք յաշխարհիս, 13եւ ակնկալցուք երանելի յուսոյն, եւ յայտնութեան փառաց մեծին Աստուծոյ եւ Փրկչին մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի. 14որ ետ զանձն վասն մեր, զի փրկեսցէ զմեզ յամենայն անօրէնութենէ, եւ սրբեսցէ իւր ժողովուրդ սեպհական, նախանձաւոր գործոց բարութեան։ 15Զայդ խօսեաց եւ մխիթարեա եւ յանդիմանեա ամենայն սաստիւք, զի մի՛ ոք իցէ որ զքեզ արհամարհիցէ։