Զաքարիա մարգարեյի գիրք
10
1Խնդրեցէք ի Տեառնէ անձրեւ ըստ ժամանակաց զկանուխ եւ զանագան. Տէր արար զզարմանալիս, եւ զանձրեւ ձմերայնոյ տացէ նոցա, իւրաքանչիւր խոտ յանդի։ 2Զի հարցուկք բարբառեցան աշխատութիւնս՝՝, եւ ըղձապատումք տեսիլս սուտս եւ երազս սուտս խօսէին, եւ ի զուր մխիթարէին. վասն այնորիկ ցամաքեցան իբրեւ խաշինք, եւ չարագնեցան, զի ոչ գոյր բժշկութիւն՝՝։ 3Ի վերայ հովուաց բարկացաւ սրտմտութիւն իմ, եւ ի վերայ գառանց այցելութիւն արարից. եւ այց արասցէ Տէր Աստուած ամենակալ խաշին իւրոյ տանն Յուդայ, եւ յարդարեսցէ զնոսա իւր իբրեւ զերիվար գեղեցիկ պատերազմի։ 4Եւ ի նմանէ դիտեաց, եւ ի նմանէ յարդարեաց, եւ ի նմանէ աղեղն իւր բարձրութեամբ. եւ ի նմանէ ելցէ ամենայն որ հալածիցէ ի նոյն։ 5Եւ եղիցին իբրեւ զպատերազմօղք՝ որ կոխիցեն զկաւ ի ճանապարհս պատերազմի՝՝, եւ ճակատեսցին, զի Տէր ընդ նոսա է, եւ ամաչեսցեն հեծեալք յերիվարս։ 6Եւ զօրացուցից զտունն Յուդայ, եւ զտունն Յովսեփայ ապրեցուցից, եւ բնակեցուցից զնոսա, զի սիրեցի զնոսա՝՝. եւ եղիցին որպէս թէ չիցեմ դարձեալ ի նոցանէ. զի ես եմ Տէր Աստուած նոցա, եւ լուայց նոցա։ 7Եւ եղիցին իբրեւ զպատերազմօղսն Եփրեմի՝՝, եւ խնդասցէ սիրտ նոցա իբրեւ ի գինւոյ. եւ որդիք նոցա տեսցեն եւ ուրախ լիցին, եւ ցնծասցեն սիրտք նոցա ի Տէր։ 8Ազդ արարից նոցա եւ ընկալայց զնոսա, զի ապրեցուցի զնոսա, եւ բազմասցին որպէս էին բազումք։ 9Եւ սերմանեցից զնոսա ընդ ազգս, եւ որ հեռաւորքն իցեն՝ յիշեսցեն զիս, սնուսցեն զորդիս՝՝ իւրեանց եւ դարձցին։ 10Եւ դարձուցից զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ յԱսորեստանեայց ընկալայց զնոսա, եւ ի Գաղաադ եւ ի Լիբանան մուծից զնոսա. եւ ոչ պակասեսցէ ի նոցանէ եւ ոչ մի։ 11Եւ անցցեն ընդ ծովն անձուկ, եւ հարցեն՝՝ զալիս ծովուն, եւ ցամաքեսցին ամենայն խորք գետոց. եւ բարձցի ամենայն հպարտութիւն Ասորեստանեայց, եւ իշխանութիւն Եգիպտացւոց քակեսցի։ 12Եւ զօրացուցից զնոսա ի Տէր Աստուած նոցա՝՝, եւ յանուն նորա պարծեսցին, ասէ Տէր։