1Առած բանի Տեառն ի վերայ Իսրայելի։ Ասէ Տէր՝ որ ձգեաց զերկինս եւ արկ հիմունս երկրի, եւ հաստատէ զոգի մարդոյ ի նմա. 2Ահաւասիկ ես դնեմ զԵրուսաղէմ իբրեւ զսեամս շարժունս՝՝ ամենայն ժողովրդոց որ շուրջ զնովաւ իցեն, եւ ի Հրէաստանի եղիցի պաշարումն՝՝ Երուսաղեմի։ 3Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ եդից զԵրուսաղէմ իբրեւ զքար մի կոխան՝՝ ամենայն հեթանոսաց. ամենայն որ կոխիցէ զնա՝ կատակելով կատակեսցէ, եւ ժողովեսցին՝՝ ի վերայ նորա ամենայն ազգք երկրի։ 4Յաւուր յայնմիկ, ասէ Տէր ամենակալ, հարից զամենայն երիվար տագնապաւ, եւ զհեծեալ նորա յիմարութեամբ. եւ ի վերայ տանդ Յուդայ բացից զաչս իմ, եւ զամենայն երիվարս ազգաց հարից կուրութեամբ։ 5Եւ ասասցեն հազարապետք Յուդայ ի սիրտս իւրեանց. Գտցուք մեք զբնակիչս՝՝ Երուսաղեմի ի ձեռն Տեառն ամենակալի Աստուծոյ նոցա։ 6Յաւուր յայնմիկ եդից զհազարապետսն Յուդայ իբրեւ զխանձողս հրոյ ի մէջ փայտից, եւ իբրեւ զղամպարս հրոյ ի մէջ եղեգան, եւ կերիցեն յաջմէ եւ յահեկէ զամենայն ժողովուրդս շուրջանակի. եւ դարձեալ բնակեսցէ Երուսաղէմ առանձինն յԵրուսաղէմ։ 7Եւ ապրեցուսցէ Տէր զյարկսն Յուդայ որպէս եւ ի սկզբանէն՝՝. զի մի՛ մեծաբանեսցեն պարծանք տանն Դաւթի, եւ հպարտութիւն բնակչաց Երուսաղեմի ի վերայ տանն Յուդայ։ 8Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ պաշտպանեսցէ Տէր ամենայն բնակչաց Երուսաղեմի. եւ եղիցի որ տկարն իցէ ի նոսա յաւուր յայնմիկ՝ իբրեւ զԴաւիթ, եւ տունն Դաւթի՝ իբրեւ զտունն Աստուծոյ՝՝, իբրեւ զհրեշտակ Տեառն առաջի նոցա։ 9Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ խնդրեցից բառնալ զամենայն ազգս եկեալս ի վերայ Երուսաղեմի։ 10Եւ հեղից ի վերայ տանն Դաւթի եւ ի վերայ բնակչաց Երուսաղեմի հոգի շնորհաց եւ գթութեան. եւ հայեսցին առ իս յոր խոցեցինն, եւ կոծեսցին ի վերայ նորա կոծ իբրեւ ի վերայ սիրելւոյ, եւ աշխարեսցեն աշխար իբրեւ ի վերայ անդրանկան։ 11Յաւուր յայնմիկ սաստկասցի կոծ յԵրուսաղէմ իբրեւ զկոծ նռնենեաց կոտորելոց ի դաշտի՝՝. 12եւ կոծեսցի երկիր ըստ ազգս ազգաց առանձինն. ազգ տանն Դաւթի առանձինն, եւ կանայք նոցա առանձինն, ազգ տանն Նաթանայ առանձինն, եւ կանայք նոցա առանձինն, 13ազգ տանն Ղեւեայ առանձինն, եւ կանայք նոցա առանձինն, ազգ տանն Շմաւոնի առանձինն, եւ կանայք նոցա առանձինն, 14ամենայն ազգք մնացեալք առանձինն, եւ կանայք նոցա առանձինն։