Զաքարիա մարգարեյի գիրք

14

1 աւուրք Տեառն եկեսցեն՝՝, եւ բաժանեսցի աւարն ի քեզ. 2եւ ժողովեսցէ՝՝ զամենայն ազգս ի վերայ Երուսաղեմի ի , եւ առցի քաղաքն, եւ յափշտակեսցին տունք, եւ պղծեսցին կանայք, եւ ելցէ կէս քաղաքին ի գերութիւն. եւ մնացորդք ժողովրդեան իմոյ մի սատակեսցին ի քաղաքէ անտի։ 3Եւ ելցէ Տէր եւ տացէ պատերազմ ընդ ազգսն ընդ այնոսիկ. իբրեւ յաւուր ճակատու իւրոյ յաւուր պատերազմի. 4եւ կացցեն ոտք նորա յաւուր յայնմիկ ի վերայ լերինն Ձիթենեաց՝ հանդէպ Երուսաղեմի յարեւելից. եւ պատառեսցի լեառնն Ձիթենեաց՝ կէսն նորա յարեւելս եւ կէսն ի ծով, վիհ մեծ յոյժ. եւ խոնարհեսցի կէս լերինն առ հիւսիսի, եւ կէս նորա առ հարաւ։ 5 խցցի ձոր լերանց իմոց, եւ՝՝ կցեսցի ձոր լերանցն ցԱսայէլ. եւ խցցի զոր օրինակ խցաւ՝՝ յերեսաց շարժմանն՝ յաւուրս Ոզիայ արքայի Յուդայ. եւ եկեսցէ հասցէ Տէր իմ եւ ամենայն սուրբք նմա։ 6Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ ոչ լոյս. եւ ցուրտ եւ պարզ՝ եղիցի օր մի։ 7Եւ՝՝ օրն այն յայտնի Տեառն, ոչ տիւ իցէ եւ ոչ գիշեր, եւ ընդ երեկս եղիցի լոյս։ 8Յաւուր յայնմիկ բղխեսցէ յԵրուսաղէմ, կէս նորա ի առաջին, եւ կէս նորա ի որ յետոյ՝՝. զամառն եւ զգարուն նոյնպէս եղիցի։ 9Եւ եղիցի Տէր Թագաւոր ի վերայ ամենայն երկրի. յաւուր յայնմիկ եղիցի Տէր մի, եւ նորա մի, 10պատել զամենայն , զանապատն՝ ի Գաբայ՝՝ մինչեւ ցՌեմոն ընդ կողմն հարաւոյ Երուսաղեմի. Հռամ ի տեղւոջ իւրում կացցէ՝՝ ի դրանէն Բենիամինի մինչեւ ի տեղի դրանն Առաջնոյ, մինչեւ ի դուռն Անկեանցն, մինչեւ ցաշտարակն Անամայելի՝՝ մինչեւ ի հնձանս թագաւորին։ 11Եւ բնակեսցեն ի նմա, եւ ոչ եւս լիցին. եւ բնակեսցէ յուսով։

12Եւ այս իցեն հարուածք զոր հարցէ Տէր զազգս ամենայն որ զօրաժողով եղեն ի վերայ Երուսաղեմի. հալեսցին մարմինք նոցա՝ մինչդեռ կայցեն ի վերայ ոտից իւրեանց, եւ ծորեսցին աչք նոցա ի կապճաց իւրեանց, եւ լեզուք նոցա հալեսցին ի բերանս իւրեանց։ 13Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ ահ մեծ ի Տեառնէ ի վերայ նոցա. եւ բուռն հարկանիցեն իւրաքանչիւր զձեռանէ ընկերի իւրոյ, խառնեսցէ զձեռն իւր ընդ ձեռն՝՝ ընկերի իւրոյ։ 14Եւ Յուդա ճակատեսցի յԵրուսաղէմ, եւ ժողովեսցէ զզօրութիւն ամենայն ազգաց շուրջանակի, եւ արծաթ եւ հանդերձ բազում յոյժ։ 15Եւ այս իցեն հարուածք ձիոց եւ ջորւոց եւ ուղտուց եւ իշոց, եւ ամենայն անասնոց որ իցեն ի բանակսն յայնոսիկ ըստ նմին հարուածոց։ 16Եւ եղիցի որ միանգամ մնասցեն յամենայն ազգաց եկելոցն ի վերայ Երուսաղեմի, ելանիցեն ամ յամէ երկիր պագանել Թագաւորին Աստուծոյ ամենակալի՝՝, եւ առնել զտօն տաղաւարահարացն։ 17Եւ եղիցի որ միանգամ ոչ ելանիցէ յամենայն ազգաց երկրի յԵրուսաղէմ, երկիր պագանել Թագաւորին Աստուծոյ ամենակալի՝՝, ոչ եղիցի ի վերայ նոցա անձրեւ։ 18Եւ եթէ ազգն Եգիպտացւոց ոչ ելանիցէ եւ , եւ ի վերայ նոցա եղիցին՝՝ հարուածքն, զոր հարցէ Տէր զամենայն ազգսն որ ոչ ելանիցեն առնել զտօն տաղաւարահարացն։ 19Նոյն ի մեղս Եգիպտացւոցն, ի մեղս ամենայն ազգաց, որ ոչ ելանիցեն առնել զտօն տաղաւարահարացն։

20Յաւուր յայնմիկ ի սանձս ձիոցն իցէ Սրբութիւն Տեառն։ Եւ եղիցին սանք ի տան Տեառն՝ իբրեւ զտաշտս առաջի սեղանոյն։ 21Եւ եղիցի ամենայն սան որ յԵրուսաղէմ եւ որ ի Յուդա՝ նուիրեալ Տեառն ամենակալի. եւ եկեսցեն ամենեքեան որ մատուցանիցեն ՝ առնուցուն ի նոցանէ եւ եփեսցեն նոքօք. եւ ոչ եւս եղիցի Քանանացի ի տան Տեառն ամենակալի յաւուր յայնմիկ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)