1Եւ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա այր, եւ ի ձեռին իւրում ունէր լար երկրաչափ։ 2Եւ ասեմ ցնա. Յո՞վ երթաս։ Եւ ասէ ցիս. Չափել զԵրուսաղէմ, եւ տեսանել թէ ո՛րչափ է լայնութիւն նորա եւ ո՛րչափ՝ երկայնութիւն։ 3Եւ ահա հրեշտակն որ խօսէր յիս՝ զտեղի առեալ կայր՝՝. եւ այլ հրեշտակ ելանէր ընդ առաջ նորա։ 4Եւ ասէ ցնա. Ընթա եւ խօսեաց ընդ երիտասարդին ընդ այնմիկ եւ ասասցես.

Պտղալից շինեսցի՝՝ Երուսաղէմ ի բազմութենէ մարդոյ եւ անասնոյ ի մէջ նորա։

5Եւ ես եղէց նմա պարիսպ հրեղէն շուրջանակի, եւ ի փառս բնակեցայց ի միջի նորա։

6Ո՛, ո՛, փախերուք յերկրէ հիւսիսոյ, ասէ Տէր, զի ի չորից հողմոց երկնից ժողովեցից զձեզ, ասէ Տէր. 7ի Սիոն դիմեալ ապրեցարուք, բնակիչք՝՝ դստերն Բաբելոնի։ 8Զի այսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Զփառաց զկնի արձակեաց զիս յազգսն՝ որ կողոպտեցին զձեզ. զի որ մերձենայ ի ձեզ՝ որպէս որ ընդհարկանիցի ընդ բիբ ական իւրոյ՝՝։ 9Զի ահաւասիկ ես ածից զձեռն իմ ի վերայ նոցա, եւ եղիցին յաւար ծառայեցուցիչքն նոցա՝՝. եւ ծանիջիք թէ Տէր ամենակալ առաքեաց զիս։ 10Խնդա եւ ուրախ լեր, դուստր Սիոնի. զի ահա ես եկից եւ բնակեցայց ի միջի քում, ասէ Տէր. 11եւ ապաւինեսցին ազգք բազումք ի Տէր յաւուր յայնմիկ, եւ եղիցին նմա ժողովուրդ, եւ բնակեսցին՝՝ ի միջի քում. եւ ծանիցես թէ Տէր ամենակալ առաքեաց զիս առ քեզ։ 12Եւ ժառանգեսցէ Տէր զՅուդայ զբաժին իւր յերկրին սրբութեան, եւ հաճեսցի միւսանգամ ընդ Երուսաղէմ. 13եւ երկիցէ ամենայն մարմին յերեսաց Տեառն, զի զարթուցեալ է յամպոց սրբոց իւրոց։՝՝