1Եւ դարձաւ հրեշտակն որ խօսէր ցիս, եւ զարթոյց զիս՝ զոր օրինակ յորժամ զարթնուցու այր ի քնոյ իւրմէ։ 2Եւ ասէ ցիս. Զի՞նչ տեսանես դու։ Եւ ասեմ. Տեսանեմ ահա աշտանակ ոսկի ձոյլ, եւ գունդ ի վերայ նորա. եւ եւթն ճրագ ի վերայ նորա, եւ եւթն բերանք ճրագացն որ ի վերայ նորա. 3եւ երկու ձիթենիք ի վերայ նորա, մի ընդ աջմէ գնդին լուցելոյ՝՝, եւ մի ընդ ահեկէ։ 4Հարցի, եւ ասեմ ցհրեշտակն որ խօսէր ցիս. Զի՞նչ են այդոքիկ, տէր։ 5Պատասխանի ետ հրեշտակն որ խօսէր յիս՝ եւ ասէ ցիս. Ո՞չ գիտես զինչ են այդոքիկ։ Եւ ասեմ. Ոչ, տէր։ 6Պատասխանի ետ հրեշտակն եւ ասէ ցիս. Այս բան Տեառն է առ Զորաբաբէլ. ասէ. Ոչ զօրութեամբ մեծաւ եւ ոչ ուժգնութեամբ, այլ Հոգւով իմով, ասէ Տէր ամենակալ։ 7Ո՞վ ես դու, լեառն մեծ, կանգնեալ առաջի Զորաբաբելի, եւ հանից զվէմն ժառանգութեան զհաւասարութիւն շնորհաց շնորհել՝՝ նմա։

8Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. 9Ձեռք Զորաբաբելի հիմն արկին տանդ այդմիկ, եւ ձեռք նորա կանգնեսցեն զդա. եւ ծանիցես՝ թէ Տէր ամենակալ առաքեաց զիս առ քեզ։ 10Քանզի ո՞վ է որ անգոսնեաց զաւուրս փոքունս, եւ խնդայցէ՝՝ եւ տեսցեն զվէմն անագեայ ի ձեռին Զորաբաբելի. այս են եւթն աչքն որ հային՝՝ ընդ ամենայն երկիր։

11Պատասխանի ետու եւ ասեմ ցնա. Իսկ զի՞նչ են երկու ձիթենիքն որ կան ընդ աջմէ եւ ընդ ահեկէ աշտանակին։ 12Եւ հարցի կրկին եւ ասեմ ցնա. Զի՞նչ երկու ոստք ձիթենեացն որ ի ձեռս երկուց ճրագաբերանացն ոսկեաց՝ արկանելեաց եւ ի վեր հանելեաց զճաշակսն ոսկիս։ 13Եւ ասէ ցիս՝՝. Ո՞չ գիտես զի՞նչ են այդոքիկ։ Եւ ասեմ. Ոչ, տէր։ Եւ ասէ ցիս. Դոքա են որդիք պարարտութեան՝՝ որ կան առաջի Տեառն ամենայն երկրի։