1Եւ դարձայ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա գերանդի թռուցեալ։ 2Եւ ասէ ցիս. Զի՞նչ տեսանես։ Եւ ասեմ. Գերանդի թռուցեալ տեսանեմ ես, քսան կանգուն յերկայնութիւն, եւ տասն կանգուն ի լայնութիւն։ 3Եւ ասէ ցիս. Այդ են անէծք որ ելանեն ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի. զի ամենայն գողոյ վրէժ մահուչափ դովաւ խնդրեսցի, եւ ամենայն ստերդման վրէժ մահուչափ դովաւ խնդրեսցի՝՝։ 4Եւ հանից զդա, ասէ Տէր ամենակալ, եւ մտցէ ի տունս գողոց, եւ ի տունս որ երդնուցուն սուտ յանուն իմ, եւ բնակեսցէ ի մէջ տան նորա, եւ վախճանեսցէ զնա, եւ զփայտ նորա եւ զքարինս նորա։

5Եւ ել հրեշտակն որ խօսէր յիս, եւ ասէ ցիս. Հայեաց աչօք քովք եւ տես զայն որ ելանէ. եւ ասեմ. Զի՞նչ է։ 6Եւ ասէ ցիս. Այդ է չափ որ ելանէ։ Եւ ասէ. Այդ է անիրաւութիւն նոցա ընդ ամենայն երկիր։ 7Եւ ահա կշիռ մի կապարեայ ամբարձեալ, եւ կին մի նստէր ի մէջ չափոյն։ 8Եւ ասէ. Այդ է անիրաւութիւն։ Եւ ընկէց զնա ի մէջ չափոյն եւ ընկէց զվէմն կապարեայ ի բերան նորա։ 9Եւ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա երկու կանայք ելանէին, եւ հողմ ի թեւս նոցա. եւ էին թեւք նոցա իբրեւ զթեւս յոպոպոյ. եւ ամբարձին զչափն ընդ երկիր եւ ընդ երկինս։ 10Եւ ասեմ ցհրեշտակն որ խօսէր յիս. Յո՞ տանին նոքա զչափն։ 11Եւ ասէ ցիս. Շինել նմա տուն յերկրին Բաբելացւոց, եւ պատրաստել. եւ դիցեն զնա անդ՝ ի վերայ պատրաստութեան՝՝ իւրոյ։