Զաքարիա մարգարեյի գիրք
6
1Դարձայ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսանէի, եւ ահա չորք կառք ելանէին ի միջոյ երկուց լերանց, եւ լերինքն էին լերինք պղնձիք։ 2Ի կառսն առաջինս ձիք աշխէտք, եւ ի կառսն երկրորդս ձիք սեաւք, 3եւ ի կառսն երրորդս ձիք սպիտակք, եւ ի կառսն չորրորդս ձիք պէսպէս պիսակք՝՝։ 4Պատասխանի ետու եւ ասեմ ցհրեշտակն որ խօսէր յիս. Զի՞նչ են այդոքիկ, տէր։ 5Պատասխանի ետ հրեշտակն որ խօսէր յիս՝ եւ ասէ. Դոքա են չորք հողմք երկնից, որ ելանեն կալ՝՝ առաջի Տեառն ամենայն երկրի։ 6Յորում էին ձիքն սեաւք, ելանէին ընդ երկիր հիւսիսոյ, եւ սպիտակքն ելանէին զհետ նոցա, եւ աշխէտքն ելանէին ընդ երկիր հարաւոյ. 7եւ պիսակքն ելանէին հայէին շրջել ընդ ամենայն՝՝ երկիր. եւ ասէ. Գնացէք եւ շրջեցարուք ընդ երկիր։ Եւ շրջեցան ընդ երկիր։ 8Եւ աղաղակեաց եւ ասէ ցիս. Ահա որ ելանեն ընդ երկիր հիւսիսոյ, հանգուցին զսրտմտութիւն իմ յերկրին հիւսիսոյ։
9Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս, եւ ասէ. 10Առ դու ինձ ի գերութենէ անտի՝ յիշխանաց եւ ի պիտանեաց նորա եւ ի գիտնոց նորա՝՝, եւ մտցես յաւուր յայնմիկ ի տուն Յովսեայ որդւոյ Սոփոնեայ՝ որ եկեալ է ի Բաբելոնէ։ 11Եւ առցես ոսկի եւ արծաթ, եւ արասցես պսակս, եւ դիցես ի գլուխ Յեսուայ Յովսեդեկեայ քահանայի մեծի. 12եւ ասասցես ցնա. Այսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Ահա այր՝ եւ Ծագումն՝՝ անուն նորա, եւ ի ներքոյ իւրմէ ծագեսցէ. եւ շինեսցէ զտուն Տեառն։ 13Եւ նա առցէ զքաջութիւն,՝՝ նստցի եւ տիրեսցէ ի վերայ աթոռոյ իւրոյ. եւ եղիցի քահանայ ընդ աջմէ նորա՝՝, եւ խորհուրդ խաղաղութեան եղիցի ի մէջ երկոցունց։ 14Եւ պսակդ եղիցի այնոցիկ՝ որ ակն ունին. եւ պիտանեաց նորա, եւ որոց ճանաչեն զնա, եւ ի շնորհս որդւոյ Սոփոնեայ եւ յերգս տան՝՝ Տեառն։ 15Եւ հեռաւորք ի նոցանէ եկեսցեն եւ շինեսցեն զտուն Տեառն. եւ ծանիջիք թէ Տէր ամենակալ առաքեաց զիս առ ձեզ. եւ եղիցի, եթէ լսելով լուիցէք ձայնի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895