1Եւ եղեւ յամին չորրորդի Դարեհի արքայի, եղեւ բան Տեառն առ Զաքարիա, որ օր չորք էին ամսոյն իններորդի, որ է Քասղեւ։ 2Եւ առաքեաց ի Բեթելայ Սարասար եւ Աբուսադ՝ թագաւորք եւ արք իւրեանց՝՝ աղաչել զՏէր, 3եւ ասել ցքահանայսն որ էին ի տանն Տեառն ամենակալի եւ ցմարգարէսն, եթէ՝ Մո՞ւտ այդր յամսեանն հինգերորդի սրբութիւն. քանզի առնէին զայն զամս բազումս՝՝։ 4Եւ եղեւ բան Տեառն զօրութեանց առ իս, եւ ասէ. 5Խօսեաց ընդ ամենայն ժողովրդեան երկրիդ եւ ընդ քահանայս՝ եւ ասասցես. Եթէ պահիցէք եւ կոծիցէք ի հինգերորդս կամ յեւթներորդս ամսոց. ահա եւթանասուն ամ. միթէ պա՞հս պահեցէք ինձ. 6եւ եթէ ուտէք եւ ըմպէք, ո՞չ ապաքէն դուք ուտէք եւ ըմպէք՝՝։ 7Ո՞չ այս բանք են զոր խօսեցաւ Տէր ի ձեռն մարգարէիցն իւրոց առաջնոց՝ մինչդեռ շէն էր Երուսաղէմ եւ ի բարութեան, եւ քաղաքք նոցա շուրջանակի եւ լեռնայինքն եւ դաշտայինքն բնակեալ էին։

8Եւ եղեւ բան Տեառն առ Զաքարիա՝ եւ ասէ. 9Այսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Դատաստան արդար դատեցարուք, եւ ողորմութիւն եւ գթութիւն արարէք իւրաքանչիւր եղբօր իւրոյ. 10զայրին եւ զորբն եւ զպանդուխտն եւ զտնանկն մի՛ յաղթահարէք, եւ ոխս չարեաց ընկերի իւրում մի՛ ոք կալցի ի սիրտ իւր։ 11Եւ ոչ հաւանեցան անսալ. այլ ետուն զթիկունս իւրեանց ի յիմարութիւն՝՝, եւ ծանրացուցին զականջս իւրեանց առ ի չլսել. 12եւ զսիրտս իւրեանց կարգեցին անհնազանդս՝՝, առ ի չլսելոյ օրինաց իմոց եւ բանից զոր առաքեաց Տէր ամենակալ Հոգւով իւրով ի ձեռն մարգարէիցն առաջնոց. եւ եղեւ բարկութիւն մեծ ի Տեառնէ ամենակալէ։ 13Եւ եղիցի զոր օրինակ խօսեցան՝ եւ՝՝ ոչ լուան նմա, նոյնպէս աղաղակեսցեն, եւ ոչ լուիցէ նոցա՝՝, ասէ Տէր ամենակալ։ 14Եւ հանից զնոսա ընդ ամենայն ազգս զորս ոչ գիտիցեն, եւ երկիրդ ապականեսցի զկնի նոցա, զի ոչ ոք իցէ որ ելանիցէ, եւ դառնայցէ. եւ եդին զերկիրն ընտիր յապականութիւն՝՝։