1Ժողովեցարուք եւ խնդրեցէք, ազգք անխրատք, 2մինչչեւ եղեալ իցէք իբրեւ զծաղիկ անցաւոր, մինչչեւ եկեալ իցէ օր բարկութեան՝՝ սրտմտութեան Տեառն։ 3Խնդրեցէք զՏէր, ամենայն խոնարհք երկրի. իրաւունս արարէք եւ զարդարութիւն խնդրեցէք, եւ տուք պատասխանի նոցա. զի՝՝ ծածկեսջիք յաւուր բարկութեան Տեառն։ 4Զի Գազա յափշտակեալ լիցի, եւ Ասկաղոն յապականութիւն, եւ Ազովտոս ի միջօրէի կործանեսցի, եւ Ակկարոն յարմատոյ խլեսցի։ 5Վա՜յ որ բնակեալդ էք ի վիճակս ծովու՝՝, բնակիչք Կրետացւոց. պատգամ Տեառն ի վերայ ձեր, Քանան, երկիրդ այլազգեաց. եւ կորուսից զձեզ ի բնակութենէ։ 6Եւ եղիցի Կրետ ճարակ հօտից եւ գոմք խաշանց։ 7Եւ եղիցի վիճակ ծովուն՝՝ մնացորդաց տանն Յուդայ, եւ ի նոսա ճարակեսցին. եւ ի տունս Ասկաղոնայ առ օթ դադարեսցեն յերեսաց որդւոցն Յուդայ՝՝. զի ելեալ է նոցա յայց Տէր Աստուած իւրեանց, եւ դարձոյց զգերութիւն նոցա։

8Լուայ զնախատինս Մովաբու եւ զկռփանս որդւոցն Ամոնայ, որովք նախատէին զժողովուրդ իմ, եւ մեծաբանէին ի վերայ սահմանաց իմոց։ 9Վասն այնորիկ կենդանի եմ ես, ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի, զի Մովաբ իբրեւ զՍոդոմ եղիցի, եւ որդիքն Ամոնայ իբրեւ զԳոմոր. եւ Դամասկոս լքեալ իբրեւ զշեղջ կալոյ՝՝ եւ ապականեալ յաւիտեան. մնացորդք ժողովրդեան իմոյ յափշտակեսցեն զնոսա, եւ մնացորդք ազգի իմոյ ժառանգեսցեն զնոսա։ 10Եւ այն նոցա փոխանակ հպարտութեան նոցա, զի նախատեցին եւ մեծաբանեցին ի վերայ Տեառն ամենակալի։ 11Երեւեսցի Տէր ի վերայ նոցա, եւ՝՝ սատակեսցէ զամենայն աստուածս ազգաց. եւ երկիր պագցեն նմա իւրաքանչիւր ի տեղւոջէ իւրեանց՝ ամենայն կղզիք ազգաց։

12Եւ դուք, Եթէովպացիք, հարեալք սուսերի իմոյ էք. 13եւ ձգեցից զձեռն իմ ի վերայ հիւսիսոյ, եւ սատակեցից զԱսորեստանեայն, եւ եդից՝՝ զՆինուէ յապականութիւն, անջրդի իբրեւ զանապատ. 14եւ արածեսցին ի միջի նորա հօտք եւ ամենայն գազանք երկրի, եւ գետնառեւծք եւ ոզնիք ի յարկս նորա բնակեսցեն, եւ գազանք գոչեսցեն ի նկուղս նորա, եւ ագռաւք ի դրունս նորա. քանզի իբրեւ զմայր է բարձրութիւն նորա։ 15Այս քաղաք վրիժագործ բնակեալ յուսով՝՝, որ ասէր ի սրտի իւրում. Ես եմ, եւ ոչ եւս ոք իցէ յետ իմ. զիա՞րդ եղեւ յապականութիւն եւ ճարակ գազանաց. ամենայն որ անցանիցէ ընդ նա՝ շչեսցէ եւ շարժեսցէ զգլուխ իւր։