Սոփոնիա մարգարեյի գիրք
3
1Ո՛վ երեւելիդ փրկեալ քաղաք աղաւնի՝՝։ 2Ոչ լուաւ ձայնի, եւ ոչ ընկալաւ զխրատ. ի Տէր ոչ յուսացաւ, եւ առ Աստուած իւր ոչ մերձեցաւ։ 3Իշխանք նորա իբրեւ առիւծունք գոչեսցեն՝՝ եւ դատաւորք նորա իբրեւ զգայլս Արաբացւոց՝ որ ոչ թողուն ինչ ի վաղիւ։ 4Մարգարէք նորա այսակիրք, արհամարհօղք՝՝. քահանայք նորա պղծեն զսրբութիւնս, եւ ամպարշտեն յօրէնս։ 5Այլ Տէր արդար է ի միջի նորա. եւ ոչ արասցէ անիրաւութիւն. ընդ առաւօտս կանխաւ տացէ զիրաւունս իմ ի լոյս, եւ ոչ թաքիցէ. եւ ոչ ծանիցէ զանիրաւութիւն ի պահանջել, 6եւ ոչ ի սպառ զանիրաւութիւն. ապականութեամբ կործանեսցէ զամբարտաւանս. ապականեցան անկիւնք նոցա, աւերեցից՝՝ զճանապարհս նոցա, ամենեւին մի՛ եւս գնալ ընդ նոսա. պակասեսցին քաղաքք նոցա առ ի չգոյէ բնակչաց։ 7Ասացի թէ՝ Երկերուք յինէն, եւ ընկալարուք զխրատ, եւ ոչ սատակեսջիք յերեսաց նորա ըստ ամենայնի որչափ ինչ առից վրէժ ի նմանէ. պատրաստեա կանխել ընդ առաւօտս. ապականեցան ամենայն ճիռք նորա։ 8Վասն այդորիկ սպասեա ինձ, ասէ Տէր, յաւուր յարութեան իմոյ ի վկայութիւն. զի դատաստանք իմ ի վերայ ազգաց՝ յըմբռնել զթագաւորս՝՝, ի հեղուլ ի վերայ նոցա զբարկութիւն իմ, զամենայն բարկութիւն սրտմտութեան իմոյ, զի հրով նախանձու իմոյ մաշեսցի ամենայն երկիր։
9Զի յայնժամ դարձուցից ի վերայ ժողովրդոց լեզու յազգս նոցա՝՝, ի կարդալ ամենեցուն զանուն Տեառն, ի ծառայել նոցա նմա ընդ միով լծով. 10ի գետոյն Եթէովպացւոց ընկալայց զնոսա ընդ ցրուեալսն,՝՝ մատուցանիցեն ինձ պատարագս։ 11Յաւուր յայնմիկ ոչ ամաչեսցես յամենայն գործոց քոց, որովք ամպարշտեցար առ իս. զի յայնժամ զերծից ի քէն զչարութիւն ամբարտաւանութեան քո, եւ ոչ եւս յաւելցես մեծաբանել ի վերայ լերին սրբութեան իմոյ։ 12Թողից քեզ ժողովուրդ հեզ եւ խոնարհ, եւ երկիցեն յանուանէ՝՝ Տեառն։ 13Մնացորդք Իսրայելի ոչ արասցեն անիրաւութիւն, եւ ոչ խօսիցին սնոտիս, եւ ոչ գտցի ի բերան նոցա լեզու նենգաւոր. զի նոքա արածեսցին եւ մակաղեսցին, եւ ոչ ոք իցէ որ զարհուրեցուցանիցէ զնոսա։
14Ուրախ լեր յոյժ, դուստր Սիոնի, եւ քարոզեա, Երուսաղէմ՝՝. ուրախ լեր եւ զուարճացիր յամենայն սրտէ քումմէ, դուստր Երուսաղեմի։ 15Զի եհան ի քէն Տէր շուրջ զանիրաւութիւնս. փրկեաց զքեզ Տէր ի ձեռաց թշնամեաց քոց՝՝. Թագաւոր Իսրայելի Տէր ի միջի քում, եւ ոչ եւս տեսցես զչարիս։
16Ի ժամանակին յայնմիկ ասէ Տէր ցԵրուսաղէմ. Քաջալերեաց՝՝ Սիոն, մի՛ լքցին ձեռք քո։ 17Տէր Աստուած ի քեզ է հզօրն, եւ փրկեսցէ զքեզ. ածցէ ի վերայ քո ուրախութիւն, եւ նորոգեսցէ զքեզ սիրով իւրով. եւ ուրախ լիցի ի քեզ զուարճութեամբ իբրեւ յաւուր տօնի. 18եւ ժողովեցից զմանրեալսն քո. վա՜յ որ նախատիցէ զնա։ 19Ահաւասիկ ես առնեմ վասն քո ի ժամանակին յայնմիկ. եւ փրկեցից զճնշեալն՝՝, եւ զմերժեալն ընկալայց, եւ արարից զնոսա ի պարծանս, եւ անուանիս ընդ ամենայն երկիր։ 20Եւ ամաչեսցեն ի ժամանակին յայնմիկ՝ յորժամ բարի արարից ձեզ, եւ ի ժամանակի յորժամ ընկալայց՝՝ զձեզ. զի տաց զձեզ անուանիս եւ ի պարծանս ընդ ամենայն ազգս երկրի, ի դարձուցանել ինձ զգերութիւն ձեր առաջի ձեր, ասէ Տէր։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895