Դաւիթ ծերութեան մէջ

1Եւ Դաւիթ թագաւորը ծերացած ու տարիքը առած ըլլալով, զանիկա հանդերձներով կը ծածկէին, բայց չէր տաքնար: 2Եւ ծառաները անոր ըսին, Մեր թագաւոր տէրոջը համար կոյս աղջիկ մը փնտռեն՝ որ թագաւորին առջև կայնի, զանիկա դարմանէ ու անոր ծոցը պառկի, որպէս զի մեր թագաւոր տէրը տաքնայ: 3Ու Իսրայէլի բոլոր սահմաններուն մէջ գեղեցիկ աղջիկ մը փնտռեցին. և Սունամացի Աբիսակը գտան, ու զանիկա թագաւորին բերին: 4Եւ այն աղջիկը խիստ գեղեցիկ էր. ու անիկա թագաւորը կը դարմանէր ու անոր սպասաւորութիւն կ՚ընէր. բայց թագաւորը զանիկա չգիտցաւ:

Ադոնիա գահը կը գրաւէ

5Այն ատեն Ագգիթի որդին Ադոնիա հպարտացաւ ու ըսաւ, Ես թագաւոր ըլլամ. և իրեն համար կառքեր ու ձիաւորներ պատրաստեց, և յիսուն մարդ՝ որպէս զի իր առջեւէն վազեն: 6Եւ անոր հայրը անոր կեանքին մէջ ամենեւին յանդիմանած չէր զանիկա, ըսելով թէ Ինչո՞ւ այսպէս ըրիր. և անիկա տեսքով խիստ գեղեցիկ էր, ու անոր մայրը զանիկա Աբիսողոմէ ետքը ծներ էր: 7Եւ անիկա խօսք մէկ ըրաւ Շարուհեայի որդւոյն Յովաբի հետ ու Աբիաթար քահանային հետ, որոնք Ադոնիայի հետեւելով՝ անոր օգնութիւն կ՚ընէին: 8Բայց Սադովկ քահանան ու Յովիադայի որդին Բանեա և Նաթան մարգարէն ու Սեմէի և Ռէի ու Դաւիթի զօրաւոր մարդիկը Ադոնիայի հետ չէին: 9Եւ Ադոնիա Ռովգելի աղբիւրին մօտ եղող Զոողեթի քարին քով՝ ոչխարներ, արջառներ ու գէր անասուններ մորթեց. և իր ամէն եղբայրները, թագաւորին որդիները, ու Յուդայի բոլոր մարդիկը, թագաւորին ծառաները, հրաւիրեց. 10Բայց Նաթան մարգարէն ու Բանեան ու զօրաւորները ու իր Սողոմոն եղբայրը չհրաւիրեց:

Սողոմոն թագաւոր կ’ըլլայ

11Եւ Նաթան Սողոմոնի մօրը Բերսաբէի հետ խօսեցաւ ու ըսաւ, Չլսեցի՞ր որ Ագգիթի որդին Ադոնիա թագաւոր եղաւ, ու մեր տէրը Դաւիթ չիմացաւ: 12Ուրեմն հիմա եկուր քեզի խրատ մը տամ, որպէս զի քու կեանքդ ու քու որդւոյդ Սողոմոնի կեանքը ազատես: 13Ելիր, Դաւիթ թագաւորին քով գնա, ու անոր ըսէ, Ով տէր իմ թագաւոր, դուն քու աղախինիդ երդում չըրի՞ր ու չըսի՞ր որ ինծմէ ետքը քու որդիդ Սողոմոն թագաւոր պիտի ըլլայ, և իմ աթոռս անիկա պիտի նստի. ու ինչո՞ւ համար Ադոնիա թագաւոր եղաւ: 14Ահա դուն այն տեղը թագաւորին հետ խօսած ատենդ՝ ես ալ ետեւէդ կու գամ, ու քու խօսքերդ կը լրացնեմ: 15Եւ Բերսաբէ ներքին սենեակը մտաւ թագաւորին քով. և թագաւորը շատ ծե-րացած էր, ու Սունամացի Աբիսակ թագաւորին սպասաւորութիւն կ՚ընէր: 16Եւ Բերսաբէ գլուխը ծռեց ու թագաւորին խոնարհութիւն ըրաւ: Ու թագաւորը ըսաւ, Ի՞նչ կ՚ուզես: 17Եւ անիկա ըսաւ անոր, Ով տէր իմ, դուն քու աղախինիդ քու Տէր Աստուծոյդ անունովը երդում ըրիր՝ ըսելով, Ինծմէ ետքը քու որդիդ Սողոմոն թագաւոր պիտի ըլլայ, ու իմ աթոռս ան պիտի նստի. 18Եւ ահա հիմա Ադոնիա թագաւոր եղած է, ու դուն չիմացար, ով տէր իմ թագաւոր. 19Եւ անիկա շատ արջառներ ու գէր անասուններ ու ոչխարներ մորթեց, և թագաւորին բոլոր որդիները ու Աբիաթար քահանան և Յովաբ զօրապետը հրաւիրեց, բայց քու ծառադ Սողոմոնը չհրաւիրեց: 20Հիմա, ով տէր իմ թագաւոր, բոլոր Իսրայէլի աչքերը քու վրադ են, որպէս զի անոնց իմացնես թէ իմ թագաւոր տէրոջս աթոռը իրմէ ետքը ո՛վ պիտի նստի. 21Եթէ ոչ՝ երբ իմ թագաւոր տէրս իր հայրերուն հետ քնանայ, ես ու իմ որդիս Սողոմոն յանցաւոր պիտի սեպուինք: 22Ու երբ անիկա թագաւորին հետ կը խօսէր, Նաթան մարգարէն եկաւ: 23Եւ թագաւորին իմացուցին ու ըսին թէ Ահա Նաթան մարգարէն եկաւ. ու անիկա ներս մտաւ թագաւորին առջև, ու երեսը մինչև գետինը ծռելով թագաւորին խոնարհութիւն ըրաւ. 24Եւ Նաթան ըսաւ, Ով տէր իմ թագաւոր դո՞ւն ըսիր որ Ինծմէ ետքը Ադոնիա թագաւոր պիտի ըլլայ, ու իմ աթոռս անիկա պիտի նստի. 25Քանզի անիկա այսօր իջաւ, և շատ արջառներ ու գէր անասուններ ու ոչխարներ մորթեց. և թագաւորին բոլոր որդիները, զօրաւարները ու Աբիաթար քահանան հրաւիրեց. և ահա անոնք անոր առջև կ՚ուտեն, կը խմեն ու կ՚ըսեն, Կեցցէ արքայ Ադոնիա: 26Բայց զիս քու ծառադ ու Սադովկ քահանան և Յովիադայի որդին Բանեան ու քու ծառադ Սողոմոնը չկանչեց: 27Այս բանը արդեօք իմ թագաւոր տէրոջս ձեռքո՞վ եղաւ, ու քու ծառայիդ չգիտցուցիր թէ քեզմէ ետքը իմ թագաւոր տէրոջս աթոռը ո’վ պիտի նստի: 28Եւ Դաւիթ թագաւորը պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Բերսաբէն ինծի կանչեցէք: Եւ անիկա թագաւորին առջև եկաւ ու թագաւորին առջև կայնեցաւ: 29Եւ թագաւորը երդում ըրաւ ու ըսաւ, Իմ անձս ամէն նեղութենէ ազատող Տէրը կենդանի է որ, 30Ինչպէս քեզի Իսրայէլի Տէր Աստուծովը երդում ըրի, ու ըսի թէ Ինծմէ ետքը քու որդիդ Սողոմոն թագաւոր պիտի ըլլայ, ու իմ տեղս իմ աթոռիս վրայ անիկա պիտի նստի, Ահա այսօր այնպէս պիտի ընեմ: 31Այն ատեն Բերսաբէ երեսը մինչև գետինը ծռելով թագաւորին խոնարհութիւն ըրաւ ու ըսաւ, Իմ տէրս Դաւիթ թագաւորը յաւիտեան ողջ կենայ: 32Եւ Դաւիթ թագաւորը ըսաւ, Սադովկ քահանան ու Նաթան մարգարէն և Յովիադայի որդին Բանեան ինծի կանչեցէք: Ու անոնք թագաւորին առջև եկան: 33Եւ թագաւորը անոնց ըսաւ, Ձեր տէրոջը ծառաները ձեզի հետ առէք, ու իմ որդիս Սողոմոնը իմ ջորիիս վրայ հեծցուցէք, ու զանիկա Գեհոն իջեցուցէք. 34Եւ Սադովկ քահանան ու Նաթան մարգարէն հոն զանիկա Իսրայէլի վրայ թագաւոր օծեն. ու փող հնչեցուցէք ու ըսէք, Կեցցէ արքայ Սողոմոն. 35Եւ անոր ետեւէն ելէք, ու անիկա թող գայ ու իմ աթոռս նստի, և իմ տեղս անիկա թագաւոր ըլլայ. քանզի ես հրաման տուի որ անիկա Իսրայէլի վրայ ու Յուդայի վրայ իշխան ըլլայ: 36Այն ատեն Յովիադայի որդին Բանեա թագաւորին պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Ամէն. իմ թագաւոր տէրոջս Տէր Աստուածն ալ այդպէս ըսէ: 37Ինչպէս Տէրը իմ թագաւոր տէրոջս հետ էր, Սողոմոնի հետ ալ այնպէս ըլլայ, ու անոր աթոռը իմ տէրոջս Դաւիթ թագաւորին աթոռէն մեծ ընէ: 38Այն ատեն Սադովկ քահանան, Նաթան մարգարէն ու Յովիադայի որդին Բանեա, և Քերեթիները ու Փելեթիները իջան, ու Սողոմոնը Դաւիթ թագաւորին ջորիին վրայ հեծցուցին, ու զանիկա Գեհոն տարին: 39Եւ Սադովկ քահանան խորանէն իւղին եղջիւրը առաւ ու Սողոմոնը օծեց. և փողը հնչեցուցին, ու բոլոր ժողովուրդը կ՚ըսէր, Կեցցէ արքայ Սողոմոն: 40Եւ բոլոր ժողովուրդը անոր ետեւէն կ՚ելլէին. ու ժողովուրդը սրինգներ հնչեցնելով մեծ ուրախութեամբ մը կ՚ուրախանային, այնպէս որ անոնց ձայնէն գետինը կը դղրդէր: 41Եւ Ադոնիա ու անոր բոլոր բազմականները լսեցին. ու անոնք կերակուրէն ելեր էին. և Յովաբ փողին ձայնը լսելով՝ ըսաւ, Ի՞նչ պիտի ըլլայ այս դղըրդման ձայնը որ քաղաքէն կ՚ելլէ: 42Երբ անիկա տակաւին կը խօսէր, ահա Աբիաթար քահանային որդին Յովնաթան եկաւ. ու Ադոնիա ըսաւ, Եկուր, քանզի դուն քաջ մարդ մըն ես, ու բարի աւետիս պիտի տաս: 43Եւ Յովնաթան պատասխան տուաւ ու Ադոնիայի ըսաւ, Շիտակը այս է որ մեր տէրը, Դաւիթ թագաւորը, Սողոմոնը թագաւոր ըրաւ. 44Ու թագաւորը Սադովկ քահանան և Նաթան մարգարէն ու Յովիադայի որդին Բանեան, և Քերեթիները ու Փելեթիները անոր հետ ղրկեց. ու զանիկա թագաւորին ջորիին վրայ հեծցուցին. 45Եւ Սադովկ քահանան ու Նաթան մարգարէն զանիկա Գեհոնի մէջ թագաւոր օծեցին, ու անկէ ուրախութեամբ ելան, ու քաղաքը դղրդեցաւ. և ձեր լսած ձայնը այս է: 46Նաև Սողոմոն թագաւորը թագաւորութեան աթոռին վրայ նստաւ. 47Եւ թագաւորին ծառաներն ալ մեր տէրը, Դաւիթ թագաւորը, օրհնելու եկան, ու ըսին, Քու Աստուածդ Սողոմոնի անունը քու անունէդ աւելի մեծցնէ, ու անոր աթոռը քու աթոռէդ աւելի բարձրացնէ: Եւ թագաւորը իր անկողինին վրայ երկրպագութիւն ըրաւ: 48Նաև թագաւորը այսպէս ըսաւ, Իսրայէլի Տէր Աստուածը օրհնեալ ըլլայ, որ այսօր իմ աթոռիս վրայ նստող մը տուաւ, ու իմ աչքերս տեսան: 49Եւ Ադոնիայի բոլոր կոչնականները զարհուրեցան, ու ելան և ամէն մէկը իրենց ճամբան գացին: 50Եւ Ադոնիա Սողոմոնի երեսէն վախցաւ, ու ելաւ գնաց ու սեղանին եղջիւրները բռնեց: 51Եւ Սողոմոնի պատմեցին ու ըսին, Ահա Ադոնիա Սողոմոն թագաւորէն վախցաւ, և ահա անիկա սեղանին եղջիւրները բռնեց, ու ըսաւ, Սողոմոն թագաւորը այսօր ինծի երդում ընէ որ իր ծառան սրով պիտի չմեռցնէ: 52Ու Սողոմոն ըսաւ, Եթէ անիկա առաքինի ըլլայ, անոր մէկ մազը գետինը պիտի չիյնայ. բայց եթէ անոր վրայ չարութիւն գտնուի, այն ատեն պիտի մեռնի: 53Եւ Սողոմոն թագաւորը մարդ ղրկեց, ու զանիկա սեղանէն վար իջեցուցին: Եւ անիկա եկաւ ու Սողոմոն թագաւորին խոնարհութիւն ըրաւ. ու Սողոմոն անոր ըսաւ, Տունդ գնա: