Քահանաներուն ջարդը

1Եւ Դաւիթ անկէ գնաց, ու ողջ առողջ Ոդողոմի քարայրը հասաւ. ու իր եղբայրները և իր հօրը բոլոր տունը լսեցին, ու հոն անոր իջան: 2Եւ բոլոր նեղութեան մէջ եղող, պարտք ունեցող ու սիրտը վիրաւորուած* մարդիկը անոր քով ժողվուեցան, և անիկա անոնց վրայ զօրագլուխ եղաւ. ու անոր քով չորս հարիւրի չափ մարդ եղան: 3Եւ Դաւիթ անկէ Մովաբի Մասփան գնաց, ու Մովաբի թագաւորին ըսաւ, Կ՚աղաչէմ, իմ հայրս ու մայրս ձեր քով կենան. մինչև որ գիտնամ թէ Աստուած ինծի ի՛նչ պիտի ընէ: 4Ու զանոնք Մովաբի թագաւորին առջև բերել տուաւ և անոնք անոր քով բնակեցան որչափ ժամանակ որ Դաւիթ բերդին մէջ կեցաւ: 5Եւ Գադ մարգարէն Դաւիթի ըսաւ, Բերդին մէջ մի նստիր, ելիր Յուդայի երկիրը գնա: Ու Դաւիթ գնաց Հարեթի անտառը մտաւ: 6Եւ Սաւուղ լսեց որ Դաւիթ ու անոր հետ եղող մարդիկը գտնուեր են. ու Սաւուղ Գաբաայի մէջ Ռամայի ծառին տակ նստեր էր, ու նիզակը իր ձեռքն էր, և իր ամէն ծառաներն ալ իր բոլորտիքը կայներ էին: 7Ու Սաւուղ իր քով կայնող ծառաներուն ըսաւ, Ով որդիք Բենիամինի, մտիկ ըրէք. Միթէ Յեսսէի որդին ամէնուդ ալ արտեր ու այգինե՞ր պիտի տայ, ամէնդ ալ հազարապետներ ու հարիւրապետնե՞ր պիտի ընէ, 8Որ ամէնդ ինծի դէմ միաբաներ էք. ու Յեսսէի որդւոյն իմ որդւոյս հետ ըրած դաշնակցութիւնը իմ ականջիս ըսող մը չկայ. և ձեր մէջ մարդ մը չկայ որ ինծի համար ցաւի, ու ինծի յայտնէ թէ իմ որդիս իմ ծառաս ինծի դէմ ոտք հանեց, որպէս զի դարանամուտ ըլլայ, ինչպէս դուք այսօր կը տեսնէք: 9Եւ Սաւուղի ծառաներուն վերակացուն, Եդովմայեցի Դովեկ, պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Յեսսէի որդին տեսայ, որ Նոբ եկաւ Աքիտովբի որդւոյն Աքիմելէքի. 10Ու անիկա անոր համար Տէրոջը հարցուց, ու անոր պաշար տուաւ, և անոր Փղշտացի Գողիաթի սուրը տուաւ: 11Այն ատեն թագաւորը մարդ ղրկեց, ու Աքիտովբի որդին Աքիմելէք քահանան ու անոր հօրը բոլոր տունը, Նոբի մէջ եղող քահանաները, կանչեց. ու ամէնն ալ թագաւորին եկան: 12Եւ Սաւուղ ըսաւ, Ով որդի Աքիտովբայ, մտիկ ըրէ. ու անիկա ըսաւ, Ահա հոս եմ, տէր իմ: 13Եւ Սաւուղ անոր ըսաւ, Ինչո՞ւ համար դուն ու Յեսսէի որդին ինծի դէմ միաբանեցաք, ու դուն անոր հաց ու սուր տուիր, և անոր համար Աստուծոյ հարցուցիր, որպէս զի անիկա ելլէ ինծի դարանամուտ ըլլայ, ինչպէս այսօր կ՚երեւնայ: 14Եւ Աքիմելէք պատասխան տուաւ թագաւորին ու ըսաւ, Քու բոլոր ծառաներուդ մէջ ո՞վ հաւատարիմ է Դաւիթի պէս, որ թագաւորի փեսայ, քու ատեանիդ վերակացուն*, ու քու տանդ մէջ պատուաւոր է: 15Միթէ այսօ՞ր սկսայ անոր համար հարցնելու. քա՜ւ լիցի. թագաւորը իր ծառային վրայ ու իմ հօրս բոլոր տանը վրայ այսպիսի բան մը չդնէ, քանզի քու ծառադ այս բոլոր բաներէն պզտիկ կամ մէծ բան մը չէր գիտեր: 16Եւ թագաւորը ըսաւ, Ով Աքիմելէք, անպատճառ պիտի մեռնիս, թէ՛ դուն և թէ՛ քու հօրդ բոլոր տունը: 17Եւ թագաւորը իր քով կայնող սուրհանդակներուն ըսաւ, Դարձէք, Տէրոջը քահանաները մեռցուցէք, քանզի անոնց ձեռքն ալ Դաւիթի հետ է, և որովհետև անոր փախչիլը գիտնալով՝ ինծի չյայտնեցին. բայց թագաւորին ծառաները չուզեցին իրենց ձեռքը երկնցնել՝ Տէրոջը քահանաները զարնելու: 18Եւ թագաւորը Դովեկի ըսաւ, Դուն դարձիր ու քահանաները զարկ: Ու Եդովմայեցի Դովեկ դարձաւ և քահանաները զարկաւ, ու այն օրը անիկա ութսունըհինգ մարդ մեռցուց, որոնք քթանէ եփուտ կը հագնէին: 19Եւ քահանաներուն Նոբ քաղաքը սուրի բերնէ անցուց. այր մարդէն մինչև կին մարդը, տղայէն մինչև կաթնկեր մանուկը, ու մինչև արջառը, էշը ու ոչխարը սուրի բերնէ անցուց: 20Եւ Աքիտովբեան Աքիմելէքի մէկ որդին, որուն անունը Աբիաթար էր, ազատեցաւ ու փախաւ Դաւիթի ետեւէն գնաց: 21Եւ Աբիաթար Դաւիթի պատմեց թէ Սաւուղ Տէրոջը քահանաները մեռցուց: 22Եւ Դաւիթ Աբիաթարի ըսաւ, Ես այն օրը գիտէի որ Եդովմայեցի Դովեկ հոն գտնուելով՝ անշուշտ Սաւուղի պիտի պատմէ. քու հօրդ տանը բոլոր մարդոց մահուանը ես պատճառ եղայ: 23Իմ քովս նստէ, մի վախնար. քանզի իմ հոգիս փնտռողը քու հոգիդ ալ կը փնտռէ, բայց դուն իմ քովս ապահով ես: