Սամուէլին մահը

1Եւ Սամուէլ մեռաւ, ու բոլոր Իսրայէլ ժողվուեցան ու անոր համար սուգ ըրին, ու զանիկա Ռամայի մէջ իր տունը թաղեցին: Եւ Դաւիթ ելաւ Փառանի անապատը իջաւ:

Դաւիթ և Աբիգեա

2Եւ Մաոնի մէջ մարդ մը կար, ու անոր գործը Կարմեղոսի մէջ էր. և անիկա խիստ մեծ մարդ էր, ու երեք հազար ոչխար ու հազար այծ ունէր. ու իր ոչխարները ասրակտուր ընելու համար Կարմեղոսի մէջ կը գտնուէր: 3Եւ այն մարդուն անունը Նաբաղ էր, ու անոր կնոջ անունը Աբիգեա. և կինը խոհեմամիտ ու գեղեցկադէմ էր, բայց այրը խստաբարոյ ու չարագործ էր, ու անիկա Քաղեբեան էր: 4Եւ Դաւիթ անապատին մէջ լսեց որ Նաբաղ իր ոչխարները ասրակտուր կ՚ընէ: 5Ու Դաւիթ տասը մանչ ղրկեց, և Դաւիթ մանչերուն ըսաւ, Կարմեղոս ելէք ու Նաբաղի գացէք, և իմ անունովս անոր ողջութիւնը հարցուցէք. 6Ու անոր այսպէս ըսէք, Ողջ կեցիր. քեզի և քու տանդ ու քու բոլոր ստացուածքիդ խաղաղութիւն ըլլայ: 7Եւ հիմա լսեցի որ ոչխարներդ ասրակտուր կ՚ընես. քու հովիւներդ մեզի հետ էին. անոնց վնաս մը չտուինք, ու անոնք Կարմեղոսի մէջ որչափ ատեն որ կեցան, անոնց մէ՛կ բանը չկորսուեցաւ: 8Քու մանչերուդ հարցուր, ու քեզի թող ըսեն. ուստի այս մանչերը քու աչքերուդ առջև շնորհք թող գտնեն, քանզի բարի օր եկանք. շնորհք ըրէ, քու ծառաներուդ ու քու որդւոյդ Դաւիթի ձեռքէդ եկածը տուր: 9Եւ Դաւիթի մանչերը գացին, ու այս բոլոր խօսքերուն համեմատ Դաւիթի անունով Նաբաղի զրուցեցին ու կայնեցան: 10Եւ Նաբաղ Դաւիթի ծառաներուն պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Դաւիթ ո՞վ է, ու Յեսսէի որդին ո՞վ է. այս օրերս իրենց տէրերուն երեսէն փախչող ծառաները շատցեր են: 11Ես իմ հացս, ջուրս ու ասրակտուր ընողներուս համար մորթած անասուններս առնեմ՝ ու այնպիսի՞ մարդոց տամ, որոնց ուրկէ ըլլալը չեմ գիտեր: 12Եւ Դաւիթի մանչերը իրենց ճամբան դարձան, ու գացին այս բոլոր խօսքերը անոր պատմեցին: 13Եւ Դաւիթ իր մարդոցը ըսաւ, Ամէն մարդ իր սուրը մէջքը կապէ. ու ամէն մարդ իր սուրը մէջքը կապեց, և Դաւիթ ալ իր սուրը մէջքը կապեց. ու Դաւիթի ետեւէն չորս հարիւրի չափ մարդ ելաւ, ու երկու հարիւր մարդ հոն կարասիներուն քով մնացին: 14Եւ ծառաներէն մէկը Նաբաղի կնոջ Աբիգեայի իմացուց ու ըսաւ, Ահա Դաւիթ անապատէն մարդիկ ղրկեց մեր տէրը օրհնելու համար. իսկ անիկա խստիւ խօսեցաւ անոնց հետ*: 15Բայց այն մարդիկը մեզի հետ շատ աղէկ էին, ու մեզի վնաս մը չտուին. և դաշտի մէջ որչափ ատեն որ անոնց հետ պտըտեցանք, մեզմէ բա՛ն մը չկորսուեցաւ: 16Անոնք մեզի պարիսպ էին, թէ՛ գիշերը և թէ՛ ցորեկը, որչափ ատեն որ անոնց քով ոչխարները կ՚արածէինք: 17Ու հիմա գիտցիր ու տես թէ ի՛նչ պիտի ընես, քանզի մեր տէրոջը վրայ և անոր բոլոր տանը վրայ չարիքը հասած է. որովհետև անիկա այնպիսի չար մարդ մըն է, որ անոր հետ մարդ չկրնար խօսիլ: 18Եւ Աբիգեա շուտով երկու հարիւր հաց, ու երկու տիկ գինի, և հինգ եփած ոչխար, ու հինգ գրիւ բոհրած ցորեն, հարիւր ողկոյզ չամիչ, ու երկու հարիւր շարոց թուզ առաւ ու զանոնք էշերու վրայ դրաւ: 19Եւ իր ծառաներուն ըսաւ, Առջեւս անցէք, ահա ես ձեր ետեւէն կու գամ. բայց իր էրկանը Նաբաղի չիմացուց: 20Ու երբ կինը իշու վրայ հեծած՝ լեռանը գոց տեղէն կ՚իջնէր, ահա Դաւիթ ու անոր մարդիկը անոր առջև կ՚իջնէին. ու անիկա անոնց հանդիպեցաւ: 21Եւ Դաւիթ ըսեր էր, Ուրեմն անապատին մէջ այս մարդուն բոլոր ունեցած բաները պարապ տեղը պահեր եմ, ու անոր բոլոր ունեցածէն բա՛ն մը չկորսուեցաւ. և անիկա ինծի աղէկութեան փոխարէն գէշութիւն ըրաւ: 22Աստուած Դաւիթի թշնամիներուն այսպէս ու ասկէ աւելի ընէ, եթէ մինչև վաղը առտու անոր մարդոցմէն այր մարդ* մը ողջ թողում: 23Ու Աբիգեա Դաւիթը տեսածին պէս շուտով իշուն վրայէն իջաւ, և Դաւիթի առջև երեսի վրայ իյնալով մինչև գետինը երկրպագութիւն ըրաւ: 24Ու անոր ոտքը ինկաւ ու ըսաւ, Ով տէր իմ, յանցանքը իմ վրաս ըլլայ. բայց հրաման տուր՝ որ քու աղախինդ քու առջեւդ խօսի, և քու աղախինիդ խօսքերը մտիկ ըրէ: 25Կ՚աղաչեմ, որ իմ տէրս այս չար մարդուն Նաբաղի համար իր սրտին մէջ բան մը չդնէ. քանզի իր անունին պէս ինքն ալ այնպէս է. անոր անունը Նաբաղ է ու անզգամութիւնը իրեն հետ է. բայց ես, քու աղախինդ, իմ տէրոջս ղրկած մանչերը չտեսայ: 26Եւ հիմա, ով տէր իմ, Տէրը կենդանի է ու քու հոգիդ ալ կենդանի է, որ Տէրը քեզ չթողուց որ արիւն մտնես, ու քու վրէժդ քու ձեռքովդ առնես. և հիմա քու թշնամիներդ ու իմ տէրոջս գէշութիւն ուզողները Նաբաղի պէս ըլլան: 27Ու հիմա այս ընծան զոր քու աղախինդ իմ տէրոջս բերաւ, թող իմ տէրոջս ետեւէն եկող մանչերուն տրուի: 28Կ՚աղաչեմ, քու աղախինիդ յանցանքը ներէ. քանզի Տէրը իմ տէրոջս անպատճառ հաստատ տուն պիտի շինէ, որովհետև իմ տէրս Տէրոջը պատերազմ-ները պատերազմեցաւ, ու քու օրերուդ մէջ քու վրադ չարութիւն մը չգտնուեցաւ: 29Բայց թէև քեզ հալածելու ու քու հոգիդ փնտռելու համար մարդ մը ոտք ելած է, իմ տէրոջս հոգին քու Տէր Աստուծոյդ առջև՝ կենաց ծրարին մէջ ծրարուած պիտի ըլլայ. բայց Անիկա քու թշնամիներուդ հոգիները պարսատիկի մէջէ ելած քարի պէս պիտի նետէ: 30Ու երբ Տէրը բոլոր քեզի համար ըսած աղէկութիւնները իմ տէրոջս ընէ, ու քեզ Իսրայէլի վրայ թագաւոր դնէ, 31Ասիկա քեզի գայթակղութիւն մը ու իմ տէրոջս սրտին խիղճ մը չըլլայ, թէ առանց պատճառի արիւն թափեցիր, կամ թէ իմ տէրս իր վրէժը ինք առաւ. ու երբ Տէրը իմ տէրոջս բարութիւն ընէ, քու աղախինդ միտքդ բերես: 32Եւ Դաւիթ ըսաւ Աբիգեայի, Օրհնեալ ըլլա Իսրայէլի Տէր Աստուածը, որ այսօր քեզ ղրկեց զիս դիմաւորելու. 33Ու քու խոհեմութիւնդ օրհնեալ ըլլայ, և դուն ալ օրհնեալ ըլլաս, որ այսօր զիս արգիլեցիր որ արիւն չմտնեմ, ու իմ վրէժս ձեռքովս չառնեմ: 34Բայց Իսրայէլի Տէր Աստուածը՝ որ զիս արգիլեց քեզի չարութիւն ընելէ, կենդանի է, եթէ դուն շուտով չգայիր ու առջեւս չելլէիր, մինչև վաղը առտու Նաբաղի մէկ այր մարդը չէր մնար: 35Եւ Դաւիթ անոր բերած ընծաները ձեռքէն առաւ. ու անոր ըսաւ, Խաղաղութեամբ տունդ գնա. ահա խօսքդ մտիկ ըրի ու քու խնդիրքդ ընդունեցի: 36Եւ Աբիգեա Նաբաղի գնաց, ու ահա անիկա իր տանը մէջ թագաւորական կոչունքի պէս կոչունք կ՚ընէր. և Նաբաղի սիրտը զուարթացեր էր, ու անիկա շատ գինովցեր էր. ուստի կինը մինչև առաւօտեան լոյսը պզտիկ կամ մեծ բան մը չպատմեց անոր: 37Եւ առաւօտուն երբ Նաբաղ գինիէն զգաստացաւ, այն ատեն անոր կինը այս բաները անոր պատմեց. ու անոր սիրտը իր ներսիդին մեռաւ, ու քարի պէս եղաւ: 38Եւ տասը օրի չափ անցնելէն ետև Տէրը զարկաւ Նաբաղը, որ մեռաւ: 39Ու Դաւիթ Նաբաղի մեռնիլը լսելով՝ ըսաւ, Օրհնեալ է Տէրը, որ Նաբաղի ձեռքէն քաշած նախատանքիս դատաստանը ինք դատեց, ու իր ծառան չարութենէ ետ պահեց. և Տէրը Նաբաղի չարութիւնը անոր գլուխը դարձուց: Ու Դաւիթ մարդ ղրկեց և Աբիգեայի խօսեցաւ, որ զանիկա իրեն կին առնէ: 40Ու Դաւիթի ծառաները Կարմեղոս գացին Աբիգեայի, ու անոր հետ խօսեցան ու ըսին, Դաւիթ մեզ քեզի ղրկեց, որպէս զի քեզ իրեն կին առնէ: 41Եւ անիկա ելաւ ու երեսի վրայ մինչև գետինը երկրպագութիւն ըրաւ, ու ըսաւ, Ահա քու աղախինդ իմ տէրոջս ծառաներուն ոտքերը լուալու համար ստրկութիւն թող ընէ: 42Եւ Աբիգեա շուտով ոտք ելաւ, ու իրեն սպասաւորութիւն ընող հինգ աղջիկներու հետ էշը հեծաւ, ու Դաւիթի պատգամաւորներուն ետևէն գնաց, և անոր կինը եղաւ: 43Ու Դաւիթ Յեզրայէլէ ալ Աքինոամը առաւ. ու ասոնց երկուքն ալ անոր կիները եղան: 44Բայց Սաւուղ իր Մեղքող աղջիկը, որ Դաւիթի կինն էր, Գաղղիմացի Լայիսի որդւոյն Փաղտիէլի տուաւ: