1Ու այն օրերը Փղշտացիք իրենց զօրքերը ժողվեցին, որպէս զի ելլեն Իսրայէլի հետ պատերազմին. և Անքուս Դաւիթի ըսաւ, Գիտցած ըլլաս որ դուն քու մարդոցմովդ ինծի հետ բանակը պիտի ելլես: 2Ու Դաւիթ Անքուսի ըսաւ, Ուրեմն ծառայիդ ընելու գործը պիտի տեսնես. և Անքուս Դաւիթի ըսաւ, Անոր համար քեզ միշտ ինծի անձնապահ պիտի ընեմ:

Սաւուղ վհուկի մը հետ կը խորհրդակցի

3Իսկ Սամուէլ մեռած էր. և բոլոր Իսրայէլ անոր համար սուգ ըրեր էին, ու զանիկա իր քաղաքին, Ռամայի, մէջ թաղեր էին: Սաւուղ ալ վհուկները ու նշանագէտները երկրէն վերցուցեր էր: 4Եւ Փղշտացիք ժողվուեցան ու եկան Սունամի մէջ բանակեցան. Սաւուղ ալ բոլոր Իսրայէլը ժողվեց, ու Գեզբուէի մէջ բանակեցան: 5Եւ Սաւուղ Փղշտացւոց բանակը տեսնելով՝ վախցաւ, ու սիրտը շատ դողաց: 6Եւ Սաւուղ Տէրոջը հարցուց. բայց Տէրը թէ՛ երազներով, թէ՛ Ուրիմով և թէ՛ մարգարէներով անոր պատասխան չտուաւ: 7Այն ատեն Սաւուղ իր ծառաներուն ըսաւ, Ինծի վհուկ կին մը փնտռեցէք՝ որպէս զի երթամ անոր հարցնեմ: Եւ ծառաները անոր ըսին, Ահա Ենդովրի մէջ վհուկ կին մը կայ: 8Ու Սաւուղ իր հանդերձները փոխելով՝ ուրիշ հանդերձներ հագաւ, և իրեն հետ եղող երկու մարդով գնաց, ու գիշերով այն կնոջ քով հասան: Եւ Սաւուղ ըսաւ, Շնորհք ըրէ, ինծի վհուկի ոգւով դիւթութիւն ըրէ, ու քեզի ըսելու մարդս ինծի վեր հանէ: 9Եւ կինը անոր ըսաւ, Ահա դուն Սաւուղի ըրած բանը գիտես, թէ ինչպէս անիկա վհուկները ու նշանագէտները երկրէն բնաջինջ ըրաւ. ուրեմն ինչո՞ւ զիս մեռցնելու համար իմ անձիս որոգայթ կը պատրաստես: 10Եւ Սաւուղ Տէրոջմով երդում ըրաւ անոր ու ըսաւ, Տէրը կենդանի է որ այս բանէն քեզի վնաս մը պիտի չպատահի: 11Այն ատեն կինը ըսաւ, Քեզի ո՞վ վեր հանեմ. ու անիկա ըսաւ, Սամուէլը հանէ ինծի: 12Եւ կինը Սամուէլը տեսնելով՝ մեծ ձայնով մը պոռաց. ու կինը Սաւուղի խօսեցաւ ու ըսաւ, Ինչո՞ւ զիս խաբեցիր. քանզի դուն Սաւուղն ես: 13Եւ թագաւորը անոր ըսաւ, Մի վախնար. բայց ի՞նչ տեսար: Ու կինը Սաւուղի ըսաւ, Գետնէն ելլող աստուածներ տեսայ: 14Եւ Սաւուղ անոր ըսաւ, Անոր կերպարանքը ի՞նչպէս է: Ու կինը ըսաւ, Ահա ծեր մարդ մը կ՚ելլէ, ու վերարկու մը հագած է: Եւ Սաւուղ հասկցաւ որ անիկա Սամուէլն է. ու երեսը գետինը ծռելով՝ անոր երկրպագութիւն ըրաւ: 15Եւ Սամուէլ ըսաւ Սաւուղի, Ինչո՞ւ համար ինծի նեղութիւն տուիր ու զիս վեր հանեցիր: Եւ Սաւուղ ըսաւ, Ես մեծ նեղութեան մէջ եմ, որովհետև Փղշտացիք ինծի հետ պատերազմ կ՚ընեն, ու Աստուած ինծմէ հեռացաւ, և ինծի թէ՛ մարգարէներու միջոցով և թէ՛ երազներով պատասխան չտար. անոր համար քեզ կանչեցի, որ ինծի իմացնես թէ ի՛նչ ընեմ: 16Եւ Սամուէլ ըսաւ, Ինչո՞ւ համար ինծի կը հարցնես, հիմա որ Տէրը քեզմէ հեռացաւ ու քեզի թշնամի եղաւ. 17Եւ Տէրը իմ բերնովս զրուցածին պէս ըրաւ, ու Տէրը քու ձեռքէդ թագաւորութիւնը պատռեց, և զանիկա քու ընկերիդ Դաւիթի տուաւ: 18Քանզի դուն Տէրոջը խօսքը մտիկ չըրիր, ու Ամաղէկի վրայ անոր սաստիկ բարկութիւնը ի գործ չդրիր, անոր համար այսօր Տէրը քեզի այս բանը ըրաւ: 19Եւ Տէրը քեզի հետ Իսրայէլն ալ Փղըշտացւոց ձեռքը պիտի մատնէ. ու վաղը դուն ու քու որդիներդ իմ քովս պիտի ըլլաք. և Տէրը Իսրայէլի բանակն ալ Փղըշտացւոց ձեռքը պիտի մատնէ: 20Այն ատեն Սաւուղ շուտով ինկաւ ու գետնի վրայ փռուեցաւ, և Սամուէլի խօսքերէն շատ վախցաւ, ու ամենեւին վրան ոյժ չմնաց. քանզի բոլոր օրը ու բոլոր գիշերը հաց կերած չէր: 21Եւ կինը Սաւուղի քով գնաց, ու անոր չափազանց սոսկումը տեսնելով անոր ըսաւ, Ահա քու աղախինդ քու խօսքդ մտիկ ըրաւ. և իմ հոգիս ձեռքիս մէջ դնելով՝ ինծի ըսած խօսքերուդ հնազանդութիւն ըրի: 22Եւ հիմա, կ՚աղաչեմ, դուն ալ քու աղախինիդ խօսքը մտիկ ըրէ, ու քու առջեւդ պատառ մը հաց դնեմ, ու կեր որպէս զի ոյժ առնես, քանզի ճամբայ պիտի երթաս: 23Բայց անիկա չուզեց, ու Չեմ ուտեր՝ ըսաւ. սակայն երբ իր ծառաները ու կինն ալ զանիկա բռնադատեցին, անոնց խօսքը մտիկ ըրաւ, ու գետնէն ելլելով անկողինին վրայ նստաւ: 24Եւ կինը իր տանը մէջ սնուցած որթ մը ունէր. շուտով զանիկա մորթեց, ու ալիւր առաւ շաղեց, և անով բաղարջ հացեր եփեց. 25Ու Սաւուղի առջև և անոր ծառաներուն առջև դրաւ, ու կերան, ու ելան նոյն գիշերը գացին: