Սավուղ Սամուէլին կը հանդիպի

1Ու Բենիամինի որդիներէն Կիս անունով զօրաւոր մարդ մը կար. ու անիկա Բենիամինեան Ափիայի որդւոյն Բեքովրաթի որդւոյն Սերօրի որդւոյն Աբիէլի որդին էր: 2Եւ անիկա որդի մը ունէր, որուն անունը Սաւուղ էր. անիկա կտրիճ ու գեղեցիկ էր, ու Իսրայէլի որդիներուն մէջ անկէ գեղեցիկ մարդ չկար. բոլոր ժողովուրդէն՝ ուսէն վեր երկայն էր: 3Եւ Սաւուղի հօրը Կիսի էշերը կորսուեցան. ու Կիս իր որդւոյն Սաւուղի ըսաւ, Մանչերէն մէկը քեզի հետ առ, ու ելիր գնա էշերը փնտռէ: 4Ան ալ Եփրեմի լեռնէն անցաւ, և Սաղիսա երկրէն ալ անցնելով՝ զանոնք չգտան. ետքը Սաղիմի երկրէն անցան, ու հոն ալ չէին. անկէ Բենիամինեանց երկիրը անցնելով՝ հոն ալ զանոնք չգտան: 5Ու երբ անոնք Սուփի երկիրը եկան, Սաւուղ իրեն հետ եղող մանչուն ըսաւ, Եկուր ետ դառնանք, չըլլայ որ իմ հայրս էշերուն հոգը թողու ու մեզի համար հոգայ: 6Բայց անիկա անոր ըսաւ, Ահա այս քաղաքին մէջ Աստուծոյ մարդը կայ, ու անիկա պատուաւոր մարդ մըն է, անոր ամէն ըսածը անշուշտ կը կատարուի. հիմա հոն երթանք, թերեւս մեր երթալու ճամբան մեզի իմացնէ: 7Եւ Սաւուղ իր մանչուն ըսաւ, Բայց եթէ երթալու ըլլանք, այն մարդուն ի՞նչ տանինք. քանզի մեր ամաններէն հացը պակսեցաւ, ու Աստուծոյ մարդուն տանելու ընծայ մը չունինք. մեր քով ի՞նչ ունինք: 8Եւ մանչը նորէն Սաւուղի պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Ահա իմ քովս մէկ սիկղին չորրորդ մասը արծաթ կայ. զանիկա Աստուծոյ մարդուն կու տամ, որպէս զի մեր ճամբան մեզի իմացնէ: 9(Առաջ Իսրայէլի մէջ մարդ մը երբ Աստուծոյ հարցնելու կ՚երթար, այսպէս կ՚ըսէր, Եկուր տեսանողին երթանք. քանզի այսօր մարգարէ ըսուողը առաջ տեսանող կ՚ըսուէր:) 10Եւ Սաւուղ իր մանչուն ըսաւ, Աղէկ ըսիր, եկուր երթանք. ու Աստուծոյ մարդուն բնակած քաղաքը գացին: 11Ու երբ անոնք զառ ի վերէն դէպ ի քաղաքը կ՚ելլէին, քանի մը աղջիկներ գտան, որոնք ջուր հանելու ելեր էին, ու անոնց ըսին, Տեսանողը հո՞ս է. 12Եւ աղջիկները անոնց պատասխան տուին ու ըսին, Հոս է, ահա քու առջեւդ է. հիմա շուտ ըրէ, քանզի ժողովուրդին այսօր բարձր տեղին վրայ զոհ ընելուն համար, անիկա այսօր քաղաքը եկաւ. 13Քաղաքը մտնելնուդ պէս զանիկա հոն կը գտնէք, քանի որ անիկա բարձր տեղը ելած չէ կերակուր ուտելու համար. քանզի մինչև անոր գալը ժողովուրդը կերակուր չուտեր, որովհետև անիկա կ՚օրհնէ զոհը, ու անկէ ետքը հրաւիրուածները կ՚ուտեն. հիմա ելէք, քանզի հիմա կը գտնէք զանիկա: 14Եւ անոնք քաղաքը ելան. ու երբ անոնք քաղաքին մէջ կը մտնէին, ահա Սամուէլ բարձր տեղը երթալով՝ անոնց դէմը ելաւ: 15Եւ Սաւուղի գալէն օր մը առաջ Տէրը Սամուէլի յայտներ էր, ու ըսեր էր թէ 16Վաղը այս ատեն Բենիամինի երկրէն քեզի մարդ մը պիտի ղրկեմ, և զանիկա իմ ժողովուրդիս Իսրայէլի վրայ իշխան օծես, որպէս զի անիկա իմ ժողովուրդս Փղըշտացւոց ձեռքէն ազատէ. քանզի ժողովուրդիս նեղութեանը նայեցայ, որովհետև անոր աղաղակը ինծի հասաւ: 17Ու երբ Սամուէլ Սաւուղը տեսաւ, Տէրը անոր ըսաւ, Ահա այս է քեզի ըսած մարդս. ասիկա իմ ժողովուրդիս վրայ պիտի իշխէ: 18Եւ Սաւուղ դրանը մէջտեղ Սամուէլի մօտեցաւ, ու ըսաւ, Տեսանողին տունը ո՞ւր է, կ՚աղաչեմ, ինծի ցուցուր: 19Եւ Սամուէլ պատասխան տուաւ Սաւուղի ու ըսաւ, Տեսանողը ես եմ. իմ առջեւէս բարձր տեղը ելիր, քանզի այսօր ինծի հետ կերակուր պիտի ուտէք. և վաղը քեզ կը ղրկեմ, ու բոլոր սրտիդ մէջ եղածը քեզի կը պատմեմ: 20Եւ քու երեք օրուընէ ի վեր կորսուած էշերուդ համար մի հոգար, քանզի անոնք գտնուած են. ու Իսրայէլի բոլոր փափաքը որո՞ւն է. քեզի ու քու հօրդ բոլոր տանը չէ՞: 21Եւ Սաւուղ պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Ես Իսրայէլի ցեղերուն ամէնէն պզտիկէն Բենիամինեան չե՞մ, ու իմ ազգատոհմս Բենիամինի ցեղին բոլոր ազգատոհմներուն պզտիկը չէ՞. ուստի ինչո՞ւ համար ինծի այդպիսի խօսք զրուցեցիր: 22Եւ Սամուէլ առաւ Սաւուղը ու անոր մանչը, ու զանոնք կերակուրին սրահը տարաւ, և զանոնք կոչնականներուն գլուխը նստեցուց, որոնք երեսուն մարդու չափ էին: 23Ու Սամուէլ խոհարարին ըսաւ, Բեր այն բաժինը զոր քեզի տուի, ու քեզի պատուիրեցի որ զանիկա քովդ պահես: 24Եւ խոհարարը ազդրը վրայի մսովը վերցնելով, զանիկա Սավուղի առջև դրաւ: Եւ Սամուէլ ըսաւ, Ահաւասիկ մնացածը, զանիկա առջեւդ դիր ու կեր. քանզի երբ ըսի որ ժողովուրդը հրավիրեր եմ*, այն վայրկեանէն ի վեր անիկա քեզի համար պահուած է. ու այն օրը Սաւուղ Սամուէլի հետ կերաւ: 25Եւ բարձր տեղէն քաղաքը իջան, ու Սամուէլ իր տանը տանիքին վրայ Սաւուղի հետ խօսեցաւ: 26Եւ առաւօտուն կանուխ ելան, ու լուսցածին պէս Սամուէլ Սաւուղը տանիքը կանչեց ու ըսաւ, Ելիր ու քեզ պիտի ղրկեմ: Եւ Սաւուղ ելաւ, ու ինք և Սամուէլ մէկտեղ դուրս ելան: 27Երբ անոնք քաղաքին ծայրը կ՚իջնէին, Սամուէլ ըսաւ Սաւուղի, Մանչուն ըսէ որ մեր առջև անցնի. (և անիկա անցաւ.) ու հիմա դուն հոս կեցիր, որպէս զի Աստուծոյ պատգամը քեզի իմացնեմ: