Երկրորդ Մնացորդաց գիրք
14
Ասա թագաւորը ºթովպիայի կը յաղթէ
1Եւ Աբիա իր հայրերուն հետ քնացաւ, ու զանիկա Դաւիթի քաղաքին մէջ թաղեցին. և անոր տեղ անոր որդին Ասա թագաւոր եղաւ. ասոր օրերը երկիրը տասը տարի հանգստութիւն գտաւ: 2Ու Ասա իր Տէր Աստուծոյն առջև բարի և ուղիղ եղածը ըրաւ. 3Ու օտար աստուածներուն սեղանները ու բարձր տեղերը վերցուց, և արձանները կոտրտեց, ու Աստարովթի կուռքերը կտոր կտոր ըրաւ. 4Եւ Յուդայի հրամայեց որ իրենց հայրերուն Տէր Աստուածը փնտռեն, ու օրէնքը ու պատուիրանքները կատարեն: 5Եւ Յուդայի ամէն քաղաքներէն բարձր տեղերը, ու արեգական կուռքերը վերցուց. ու իր առջև թագաւորութիւնը հանգիստ էր: 6Եւ անիկա Յուդայի մէջ պարսպաւոր քաղաքներ շինեց. քանզի այն տարիներուն մէջ երկիրը հանգստութիւն կը վայելէր, ու անոր հետ պատերազմ ընող չկար, վասն զի Տէրը անոր հանգստութիւն տուաւ: 7Եւ Ասա Յուդայի ըսաւ, Այս երկիրը քանի որ մեր իշխանութեան տակ է, այս քաղաքները շինենք, ու զանոնք պարիսպներով, աշտարակներով, դռներով ու նիգերով շրջապատենք. քանզի մենք մեր Տէր Աստուածը փնտռեցինք, ու փնտռելնուս համար ամէն կողմանէ մեզի հանգստութիւն տուաւ: Եւ զանոնք շինեցին ու յաջողութիւն գտան: 8Եւ Ասա Յուդայէ վահան ու նիզակ կրող երեք հարիւր հազար զօրք, ու Բենիամինէ՝ ասպար կրող ու աղեղ քաշող երկու հարիւր ութսուն հազար զօրք ուներ. ասոնք ամէնը զօրաւոր կտրիճներ էին: 9Ու Եթէովպացի Զարա հազար անգամ հազար զօրքով և երեք հարիւր կառքով անոնց վրայ ելաւ, ու մինչև Մարեսա եկաւ: 10Եւ Ասա անոր դիմաց ելաւ. ու Մարեսայի Սեփաթա ձորին մէջ պատերազմի շարուեցաւ: 11Եւ Ասա իր Տէր Աստուծոյն աղաղակեց, ու ըսաւ, Ով Տէր, քու առջևդ տարբերութիւն մը չկայ թէ՛ շատով և թէ՛ քիչով օգնութիւն ընելու մէջ. մեզի օգնութիւն ըրէ, ով Տէր Աստուած մեր, որովհետև քեզի ապաւինեցանք, ու այս բազմութեան վրայ քու անունովդ եկանք. ով Տէր, մեր Աստուածը դուն ես. մի թողուր որ մարդը քեզի դէմ զօրանայ: 12Եւ Տէրը Եթէովպացիները Ասայի ու Յուդայի առջև զարկաւ. ու Եթէովպացիք փախան: 13Եւ Ասա ու անոր հետ եղող ժողովուրդը զանոնք մինչև Գերարա հալածեցին. ու Եթէովպացիք ինկան, և անոնց վրայ կենդանութիւն չմնաց. քանզի Տէրոջը առջև ու անոր բանակին առջև խորտակեցան. ու խիստ շատ աւար առին: 14Եւ Գերարայի բոլորտիքը եղող ամէն քաղաքները զարկին. քանզի անոնց վրայ Տէրոջը վախը ինկաւ. ու ամէն քաղաքները կողոպտեցին, վասն զի անոնց մէջ շատ աւար կար: 15Եւ հօտերուն վրաններն ալ զարկին, ու խիստ շատ ոչխար և ուղտ առին, ու Երուսաղէմ դարձան:
Արեւմտահայերեն, 1981 · HYWAB1981