Եղիան և Ոքոզիա թագաւորը

1Եւ Աքաաբի մեռնելէն ետքը Մովաբ Իսրայէլի դէմ ապստամբեցաւ: 2Ու Ոքոզիա Սամարիայի մէջ իր վերնատան վանդակապատէն վար ինկաւ ու հիւանդացաւ. ու պատգամաւորներ ղըրկեց՝ անոնց ըսելով, Գացէք Ակկարոնի Բահաղ-ճանճիկ աստուծոյն հարցուցէք, թէ արդեօք այս հիւանդութենէն պիտի առողջանա՞մ: 3Եւ Տէրոջը հրեշտակը Թեզբացի Եղիայի ըսաւ, Ելիր, Սամարիայի թագաւորին պատգամաւորները դիմաւորելու գնա, ու անոր ըսէ, Միթէ Իսրայէլի մէջ Աստուած չկա՞յ, որ դուք Ակկարոնի Բահաղ-ճանճիկ աստուծոյն հարցնելու կ’երթաք. 4Անոր համար Տէրը այսպէս կ’ըսէ, Քու ելած անկողինէդ վար պիտի չիջնես, հապա անշուշտ պիտի մեռնիս. ու Եղիա գնաց: 5Եւ պատգամաւորները անոր դարձան. ու Ոքոզիա անոնց ըսաւ, Ինչո՞ւ համար ետ դարձաք: 6Եւ անոր ըսին, Մեր դիմաց մարդ մը ելաւ ու մեզի ըսաւ, Գացէք ձեզ ղրկող թագաւորին դարձէք ու անոր ըսէք, Տէրը այսպէս կ’ըսէ. Միթէ Իսրայէլի մէջ Աստուած չկա՞յ, որ Ակկարոնի Բահաղ-ճանճիկ աստուծոյն հարցնելու կը ղրկես. անոր համար քու ելած անկողինէդ վար պիտի չիջնես, հապա անշուշտ պիտի մեռնիս: 7Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Ձեզ դիմաւորող ու այս խօսքերը ձեզի զրուցող մարդը ի՞նչպէս մարդ էր: 8Ու անոր ըսին, Անիկա մազոտ մարդ մըն էր, ու մէջքը մաշկեղէն գօտի մը կապեր էր: Եւ թագաւորը ըսաւ, Անիկա Թեզբացի Եղիան է: 9Ու անոր՝ յիսուն մարդով յիսնապետ մը ղրկեց, և անիկա Եղիայի քով ելաւ, ու Եղիա լեռան գլուխը նստած էր. և յիսնապետը անոր ըսաւ, Մարդ Աստուծոյ, թագաւորը կ’ըսէ որ վար իջնես: 10Ու Եղիա պատասխան տուաւ ու յիսնապետին ըսաւ, Եթէ ես Աստուծոյ մարդն եմ, երկինքէն կրակ թող իջնէ, և քեզ ու քու յիսուն մարդդ ուտէ: Ու երկինքէն կրակ իջաւ, և զանիկա ու անոր յիսուն մարդը կերաւ: 11Եւ անոր նորէն յիսուն մարդով ուրիշ յիսնապետ մը ղրկեց. ու անիկա խօսեցաւ ու անոր ըսաւ, Մարդ Աստուծոյ, թագաւորը այսպէս կ’ըսէ, Շուտով վար իջիր: 12Ու Եղիա պատասխան տուաւ ու անոնց ըսաւ, Եթէ ես Աստուծոյ մարդն եմ, երկինքէն կրակ թող իջնէ, և քեզ ու քու յիսուն մարդդ ուտէ: Ու երկինքէն Աստուծոյ կրակը իջաւ, և զանիկա ու անոր յիսուն մարդը կերաւ: 13Ու նորէն յիսուն մարդով երրորդ յիսնապետ մը ղրկեց, ու այն երրորդ յիսնապետը վեր ելաւ, ու գնաց Եղիայի առջև ծունկ կրկնեց, և անոր աղաչեց ու ըսաւ, Մարդ Աստուծոյ, թող իմ հոգիս ու այս յիսուն ծառաներուդ հոգիները քու աչքերուդ առջև պատուական սեպուին: 14Ահա երկինքէն կրակ իջաւ, ու այն առաջուան երկու յիսնապետները և անոնց յիսուն մարդիկը կերաւ. բայց հիմա իմ հոգիս քու աչքիդ առջև թող պատուական սեպուի: 15Ու Տէրոջը հրեշտակը Եղիայի ըսաւ, Անոր հետ իջիր, անոր երեսէն մի վախնար. ու Եղիա ելաւ անոր հետ թագաւորին իջաւ: 16Եւ անոր ըսաւ, Տէրը այսպէս կ’ըսէ. Որովհետև Ակկարոնի Բահաղ-ճանճիկ աստուծմէն հարցնելու համար պատգամաւորներ ղրկեցիր, իբր թէ Իսրայէլի մէջ Աստուած չկար որ անոր բան հարցնէիր, անոր համար այդ քու ելած անկողինէդ վար պիտի չիջնես, հապա անշուշտ պիտի մեռնիս: 17Եւ անիկա մեռաւ Տէրոջը խօսքին համեմատ զոր Եղիա խօսեր էր. և որովհետև անիկա որդի չունէր, անոր տեղը Յովրամ թագավոր եղաւ՝ Յուդայի Յովսափատեան Յովրամ թագաւորին երկրորդ տարին: 18Եւ Ոքոզիայի ըրած գործերուն մնացորդ պատմութիւնը ահա Իսրայէլի թագաւորներուն յիշատակաց գիրքին մէջ գրուած է: