Եղիա երկինք կը վերցուի

1Ու երբ Տէրը Եղիան մրրիկով երկինք պիտի վերցնէր, Եղիա ու Եղիսէ Գաղգաղայէ գացին: 2Ու Եղիա ըսաւ Եղիսէի, Դուն հոս նստէ, քանզի Տէրը զիս Բեթէլ ղրկեց: Ու Եղիսէ ըսաւ, Տէրը կենդանի է, ու քու անձդ կենդանի է, որ ես քեզ չեմ թողուր. ու Բեթէլ իջան: 3Եւ Բեթէլի մէջ գտնուող մարգարէից որդիները Եղիսէի ելան, ու անոր ըսին, Գիտե՞ս որ այսօր Տէրը քու տէրդ քու գլխէդ պիտի առնէ: Եւ անիկ ըսաւ, Ես ալ գիտեմ, լուռ կեցէք: 4Ու Եղիա անոր ըսաւ, Ով Եղիսէ, դուն հոս նստէ, քանզի Տէրը զիս Երիքով ղրկեց: Եւ անիկա ըսաւ, Տէրը կենդանի է, ու քու անձդ կենդանի է, որ ես քեզ չեմ թողուր. ու Երիքով գացին: 5Ու Երիքովի մէջ գտնուող մարգարէից որդիները Եղիսէի մօտեցան, ու անոր ըսին, Գիտե՞ս որ այսօր Տէրը քու տէրդ քու գլխէդ պիտի առնէ: Եւ անիկա ըսաւ, Ես ալ գիտեմ, լուռ կեցէք: 6Ու Եղիա անոր ըսաւ, Դուն հոս նստէ, քանզի Տէրը զիս Յորդանան ղրկեց: Եւ անիկա ըսաւ, Տէրը կենդանի է, ու քու անձդ կենդանի է, որ ես քեզ չեմ թողուր. ու երկուքը գացին: 7Եւ մարգարէից որդիներէն յիսուն մարդ գացին դիմացը՝ հեռուանց կայնեցան. ու անոնք երկուքը Յորդանանու քով կայնեցան: 8Ու Եղիա իր վեարկուն առաւ ծալլեց և ջուրերուն զարկաւ, ու մէկ կողմը ու միւս կողմը բաժնուեցան, ու երկուքը ցամաքով անցան: 9Ու երբ անոնք անցան, Եղիա ըսաւ Եղիսէի, Խնդրէ, ի՛նչ ընեմ քեզի՝ քանի որ քեզմէ վերցուած չեմ: Ու Եղիսէ ըսաւ, Քու ոգիիդ կրկնապատիկը ունենամ: 10Եւ անիկա ըսաւ, Դժուար բան խնդրեցիր. բայց եթէ քեզմէ վերցուելու ատենս զիս տեսնես՝ քեզի այնպէս ըլլայ, ապա թէ ոչ՝ չըլլայ: 11Ու երբ անոնք խօսելով կ’երթային, ահա հրեղէն կառք մը և հրեղէն ձիեր երեւցան, ու զանոնք իրարմէ զատեցին. ու Եղիա մրրիկով երկինք ելաւ: 12Ու Եղիսէ կը տեսնէր, ու աղաղակեց, Հայր իմ, հայր իմ, Իսրայէլի կառքը ու անոր ձիաւորները. ու ալ չտեսաւ զանիկա. և իր հանդերձները բռնեց ու զանոնք երկու կտորի պատռեց: 13Ու Եղիայի վրայէն ինկած վերարկուն վերցուց, և դարձաւ Յորդանանու եզերքը կայնեցաւ: 14Ու Եղայի վրայէն ինկած վերարկուն առաւ, ջուրերուն զարկաւ և ըսաւ, Եղիայի Տէր Աստուածը ո՞ւր է հիմա. ու երբ ջուրերուն զարկաւ, մէկ կողմը ու միւս կողմը բաժնուեցան, ու Եղիսէ անցաւ: 15Ու Երիքովի մարգարէից որդիները զանիկա դիմացէն տեսնելով՝ ըսին, Եղիայի ոգին Եղիսէի վրայ հանգչեցաւ. և զանիկա դիամւորելու գացին ու գետնէն անոր խոնարհութիւն ըրին. 16Եւ անոր ըսին, Ահա քու ծառաներուդ հետ յիսուն զօրաւոր մարդիկ կան. թող երթան ու քու տէրդ փնտռեն. կարելի է Տէրոջը Հոգին զանիկա վերցուց, ու լեռան մը վրայ կամ ձորի մը մէջ ձգեց. ու անիկա ըսաւ, Մի ղրկէք։ 17Բայց անոնք բռնադատեցին զանիկա մինչև որ ամչցաւ, ու ըսաւ, Ղրկեցէք։ Եւ յիսուն մարդ ղրկեցին, որոնք երեք օր փնտռեցին, բայց զանիկա չգտան. 18Ու անոր դարձան, և անիկա Երիքով կը նստէր, ու անոնց ըսաւ, Ես ձեզի չըսի՞ որ Մի երթաք։

Եղիսէին հրաշքները

19Եւ քաղաքին մարդիկը Եղիսէի ըսին, Ահա քաղաքիս բնակութիւնը աղէկ է, ինչպէս մեր տէրը կը տեսնէ, բայց ջուրերը գէշ ու երկիրը անպտուղ է։ 20Եւ անիկա ըսաւ, Ինծի նոր կուժ մը բերէք, ու մէջը աղ դրէք. ու անոր բերին։ 21Եւ անիկա ջուրերուն աղբիւրը ելաւ ու հոն աղ նետեց, ու ըսաւ, Տէրը այսպէս կ’ըսէ. Այս ջուրերը բժշկեցի, մէյմըն ալ ասկէ մահ ու անպտղութիւն չըլլայ։ 22Եւ այն ջուրերը բժշկուեցան մինչև այսօր՝ Եղիսէի ըսած խօսքին համեմատ։ 23Ու անկէ Բեթէլ ելաւ. ու երբ ճամբայէն վեր կ’ելլէր, քաղաքէն պզտիկ տղաքներ ելան, և զանիկա ծաղր կ’ընէին, ու կ’ըսէին, Ելիր կնտակ, ելիր կնտակ։ 24Ու ետին դարձաւ ու զանոնք տեսաւ, և Տէրոջը անունովը զանոնք անիծեց։ Ու անտառէն երկու մատակ արջ ելան, ու անոնցմէ քառասունուերկու տղայ պատառեցին։ 25Եւ անկէ Կարմեղոս լեռը գնաց, ու անկէ Սամարիա դարձաւ։