Եղիսէ խեղճ որբեւարիի մը կ’օգնէ

1Ու մարգարէից որդիներուն կիներէն կին մը Եղիսէի աղաղակելով՝ ըսաւ, Քու ծառադ այրս մեռաւ. ու դուն քու ծառայիդ աստուածավախ ըլլալը գիտես. և պարտատէրը եկաւ որպէս զի իմ երկու որդիներս իրեն ծառայ առնէ: 2Ու Եղիսէ անոր ըսաւ, Քեզի Ի՞նչ ընեմ. ըսէ ինծի, տունը ի՞նչ ունիս: Եւ անիկա ըսաւ, Քու աղախինդ տանը մէջ աման մը* իւղէն զատ ուրիշ բան մը չունի: 3Ու Եղիսէ անոր ըսաւ, Գնա, դուրսէն քու բոլոր դրացիներէդ քեզի պարապ ամաններ ուզէ, ու քիչ մի ուզեր. 4Եւ տունդ մտիր, ու վրայէդ ու քու որդիներուդ վրայէն դուռը գոցէ, և քու իւղդ այն բոլոր ամաններուն մէջ պարպէ, ու լեցուածը վերցուր: 5Եւ անիկա անոր քովէն գնաց, ու իր վրայէն ու իր որդիներուն վրայէն դուռը գոցեց. անոնք անոր կը մօտեցնէին, ու անիկա կը լեցնէր: 6Ու երբ այն ամանները լեցուեցան, իր որդւոյն ըսաւ, Ինծի ուրիշ աման մօտեցուր. ու անիկա ըսաւ անոր, Ուրիշ աման չկայ. այն ատեն իւղը կայնեցաւ: 7Եւ կինը գնաց Աստուծոյ մարդուն պատմեց. ու անիկա ըսաւ, Գնա իւղը ծախէ ու պարտքդ վճարէ, և աւելցածովը դուն ու քու որդիներդ ապրեցէք:

Եղիսէ և սունամացի հարուստ կինը

8Ու օր մը երբ Եղիսէ Սունամէ կ’անցնէր, հոն երեւելի կին մը կար, որ զանիկա հաց ուտելու ստիպեց, ու ետքը քանի որ անկէ կ’անցնէր, հաց ուտելու համար հոն կ’իջնէր: 9Եւ այն կինը իր էրկանը ըսաւ, Ահա գիտեմ որ ասիկա Աստուծոյ մէկ սուրբ մարդն է, որ միշտ մեր քովէն կ’անցնի. 10Հիմա պզտիկ վերնատուն մը շինենք պատին վրայ, ու հոն անոր համար անկողին, սեղան, աթոռ ու աշտանակ դնենք, որպէս զի երբ մեզի գայ, հոն իջնէ: 11Եւ եղաւ որ օր մը անիկա հոն եկաւ, ու վերնատունը մտաւ ու հոն պառկեցաւ. 12Եւ իր ծառային Գէեզիի ըսաւ, Սունամացի կինը կանչէ. ու զանիկա կանչեց. և անոր առջև կայնեցաւ: 13Ու անիկա իր ծառային ըսաւ, Անոր ըսէ, Ահա դուն մեզի համար այս բոլոր աշխատանքը քաշեցիր. քեզի ի՞նչ ընեմ. թագաւորին կամ զօրագլուխին ըսելիք մը ունի՞ս. և անիկա ըսաւ, Ես իմ ժողովուրդիս մէջ կը բնակիմ: 14Ու Եղիսէ ըսաւ, Անոր ի՞նչ կրնանք ընել. ու Գէեզի ըսաւ, Իրաւցընէ անիկա զաւակ չունի, ու անոր այրը ծերացեր է: 15Ու Եղիսէ ըսաւ, Զանիկա կանչէ. և զանիկա կանչեց. ու դրանը մէջ կայնեցաւ: 16Ու Եղիսէ անոր ըսաւ, Գալ տարի* այս ատեն գիրկդ որդի մը պիտի ունենաս: Եւ անիկա ըսաւ, Ոչ, ով տէր իմ, մարդ Աստուծոյ, քու աղախինիդ սուտ մի զրուցեր: 17Ու կինը յղացաւ ու հետեւեալ տարին նոյն ատենը որդի մը ծնաւ, ինչպէս Եղիսէ անոր ըսեր էր: 18Եւ տղան մեծցաւ, ու օր մը իր հօրը գնաց հնձողներուն քով: 19Եւ իր հօրը ըսաւ, Գլո՜ւխս, գլո՜ւխս. ան ալ մանչուն ըսաւ, Ասիկա իր մօրը տար: 20Ու զանիկա վերցուց, ու անոր մօրը տարաւ. և անիկա մինչև կէսօր անոր ծունկերուն վրայ նստաւ, ու մեռաւ: 21Եւ կինը վեր ելաւ, ու զանիկա Աստուծոյ մարդուն անկողինին մէջ պառկեցուց, ու դուռը վրայէն գոցեց ու ելաւ. 22Եւ իր այրը կանչեց ու ըսաւ, Կ’աղաչեմ, ինծի մանչերէն մէկուն հետ էշ մը ղրկէ, որպէս զի շուտով մինչև Աստուծոյ մարդուն քով երթամ ու ետ դառնամ: 23Եւ անիկա ըսաւ, Ի՞նչ կայ որ դուն այսօր անոր պիտի երթաս. ամսագլուխ չէ, շաբաթ չէ: Ու անիկա ըսաւ, Ողջութիւն: 24Ու էշը պատրաստել տուաւ, և մանչուն ըսաւ, Քշէ գնա, ու մինչև որ քեզի չըսեմ, քշելէն ետ մի կենար ինծի համար: 25Եւ Կարմեղոս լեռը երթալով, Աստուծոյ մարդուն քով գնաց: Ու երբ Աստուծոյ մարդը դիմացէն զանիկա տեսաւ, իր մանչուն Գէեզիի ըսաւ, Ահա Սունամացի կինը կու գայ: 26Հիմա վազէ, դիմաւորէ զանիկա, ու անոր ըսէ, Ողջ առո՞ղջ ես, այրդ ողջ առո՞ղջ է, տղան ողջ առո՞ղջ է: Եւ անիկա ըսաւ, Ողջ առողջ ենք: 27Ու կինը լեռը Աստուծոյ մարդուն եկաւ, և անոր ոտքերուն փաթթուեցաւ. ու Գէեզի մօտեցաւ որպէս զի զանիկա ետ քաշէ, Բայց Աստուծոյ մարդը ըսաւ, Թող տուր զանիկա, քանզի անոր սիրտը ցաւած է. ու Տէրը ինծմէ պահեց ու ինծի չյայտնեց: 28Եւ կինը ըսաւ, Ես իմ տէրոջմէս որդի խնդրեցի՞. ես չըսի՞ որ Զիս մի խաբեր: 29Ու անիկա Գէեզիի ըսաւ, Մէջքդ գօտի կապէ, և իմ գաւազանս ձեռքդ առ ու գնա. և եթէ մարդու մը հանդիպիս՝ անոր բարև մի տար, ու եթէ մարդ մը քեզի բարև տայ՝ պատասխան մի տար, և իմ գաւազանս տղուն երեսին վրայ դիր: 30Իսկ տղուն մայրը ըսաւ, Տէրը կենդանի է, ու քու անձդ կենդանի է, որ քեզ պիտի չթողում։ Ու Եղիսէ ելաւ անոր ետեւէն գնաց։ 31Բայց Գէեզի անոնց առջև անցաւ, ու գաւազանը տղուն երեսին վրայ դրաւ, սակայն ոչ ձայն կար և ոչ զգացում. ուստի զանիկա դիմաւորելու դարձաւ, և անոր պատմեց ու ըսաւ, Տղան չարթնցաւ։ 32Ու երբ Եղիսէ տունը մտաւ, ահա տղան մեռած ու իր անկողինին վրայ պառկած էր։ 33Ու ներս մտնելով՝ երկուքնուն վրայէն դուռը գոցեց, և Տէրոջը աղօթք ըրաւ. 34Ու ելաւ տղուն վրայ պառկեցաւ. և իր բերանը անոր բերնին վրայ՝ ու իր աչքերը անոր աչքերուն վրայ՝ ու իր թաթերը անոր թաթերուն վրայ դրաւ, և անոր վրայ կծկեցաւ, ու տղուն մարմինը տաքցաւ։ 35Եւ դարձաւ տանը մէջ մէյմը այս կողմը ու մէյմը այն կողմը պտըտեցաւ, ու ելաւ անոր վրայ կծկեցաւ. և տղան եօթը անգամ փռնգաց, ու տղան աչքերը բացաւ։ 36Այն ատեն Գէեզին կանչեց ու ըսաւ, Սունամացի կինը կանչէ. ու զանիկա կանչեց. և անոր եկաւ. ու Եղիսէ անոր ըսաւ, Տղադ առ։ 37Եւ կինը ներս մտնելով՝ անոր ոտքերը ինկաւ, ու գետնէն խոնարհութիւն ըրաւ, և իր տղան առնելով դուրս ելաւ։

Երկու հրաշքներ

38Ու Եղիսէ Գաղգաղա դարձաւ. և այն երկրին մէջ սով կար, ու մարգարէից որդիները անոր առջև կը նըստէին. ու անիկա իր ծառային ըսաւ, Մեծ կաթսան կրակին վրայ դիր, և մարգարէից որդիներուն ապուր եփէ։ 39Ու մէկը դաշտը ելաւ որպէս զի խոտեր ժողվէ, ու վայրենի բոյս մը գտաւ, և անկէ հանդերձը լեցուն վայրենի վարունգ ժողվեց, ու եկաւ զանոնք ապուրին կաթսային մէջ մանրեց, քանզի չէին ճանչնար: 40Եւ այն մարդոց առջև դրին որպէս զի ուտեն. ու երբ այն ապուրէն կերան՝ պոռալով ըսին, Կաթսային մէջ մահ կայ, ով մարդ Աստուծոյ. ու չկրցան ուտել: 41Եւ անիկա ըսաւ, Ալիւր բերէք. ու զանիկա կաթսային մէջ նետեց, ու ըսաւ, Ժողովուրդին առջև դիր, որպէս զի ուտեն. այն ատեն կաթսային մէջ վնասակար բան մը չկար: 42Եւ Բահաղ-սաղիսայէ մարդ մը եկաւ, ու Աստուծոյ մարդուն երախայրիներէ շինուած հացեր, քսան հատ գարեղէն հաց, ու թարմ հասկեր բերաւ իր պարկովը: Եւ անիկա ըսաւ, Ժողովուրդին տուր որպէս զի ուտեն: 43Եւ անոր ծառան ըսաւ, Այս ի՞նչ է որ հարիւր մարդոց առջև դնեմ. բայց անիկա ըսաւ, Ժողովուրդին տուր որպէս զի ուտեն, քանզի Տէրը ասպէս կ’ըսէ. Պիտի ուտեն ու պիտի աւելնայ: 44Եւ անոնց առջև դրաւ, ու կերան, և Տէրոջը ըսածին պէս աւելցաւ: