Բառնաբասն ու Սօղոսը կ’ընտրուին ու կը ղրկուին

1Եւ Անտիոքի մէջ եղած եկեղեցիէն քանի մը մարգարէներ ու վարդապետներ կային, Բառնաբաս ու Շմաւոն, որ Նիւգէր կ’ըսուէր, և Ղուկիոս Կիւրենացի ու Մանայեն, Հերովդէս չորրորդապետին սնընդակիցը, և Սօղոս: 2Երբ ասոնք Տէրոջը պաշտօնին մէջ էին, և ծոմ կը պահէին, Հոգին Սուրբ ըսաւ, Զատեցէք ինծի Բառնաբասը և Սօղոսը այն գործին համար, որու ես կանչեր եմ ատոնք: 3Այն ատեն ծոմ պահելով և աղօթք ընելով` ձեռք դրին անոնց վրայ ու ղրկեցին:

Կիպրոսի մէջ

4Անոնք ալ Սուրբ Հոգիէն ղրկուած` Սելևկիա իջան, ու անկէ նաւով Կիպրոս գացին: 5Եւ Սաղամինա հասնելով` Հրէից ժողովարաններուն մէջ Աստուծոյ խօսքը կը քարոզէին, ու Յովհաննէսն ալ իրենց սպասաւոր ունէին: 6Եւ պտըտելով այն [բոլոր] կղզին մինչև Պափոս, հոն գտան սուտ մարգարէ` Հրեայ մոգ մը, որուն անունը Բարեյեսու էր. 7Որ փոխանորդ բդեշխին հետ էր, որ կըսուէր Սերգիոս Պօղոս, խելացի մարդ մը. ասիկա Բառնաբասը և Սօղոսը հրաւիրելով` ուզեց Աստուծոյ խօսքը լսել: 8Սակայն անոնց դէմ կեցաւ Եղիմաս մոգ, (քանզի այսպէս կը թարգմանուի անոր անունը,) որ կ’ուզէր փոխանորդ բդեշխը հաւատքէն դարձնել: 9Բայց Սօղոս, որ Պօղոս ալ կ’ըսուի, Հոգւով Սրբով լեցուած, աչքերը անոր վրայ տնկեց, 10Ու ըսաւ, Ով ամէն խաբեբայութիւնով և ամէն խորամանկութիւնով լեցուած` սատանայի որդի, թըշնամի բոլոր արդարութեան, պիտի չդադարի՞ս Տէրոջը շիտակ ճամբաները ծռելէ: 11Եւ հիմա Տէրոջը ձեռքը ահա քու վրադ է, ու կոյր պիտի ըլլաս` ատեն մը արևը չտեսնելով: Եւ իսկոյն անոր վրայ մէգ ու խաւար մը իջաւ, ու պտըտելով առաջնորդ կը փնտռէր: 12Այն ատեն փոխանորդ բդեշխը երբ այս բաները տեսաւ` հաւատաց, մեծապէս զարմանալով Տէրոջը վարդապետութեանը վրայ:

Պիսիդիայի Անտիոքին մէջ

13Եւ Պօղոս ու իր ընկերները Պափոսէ ելան, ու եկան Պամփիւլիայի Պերգէն. բայց Յովհաննէս անոնցմէ զատուելով` Երուսաղէմ դարձաւ: 14Անոնք ալ Պերգէէ գացին ու եկան Պիսիդիայի Անտիոքը, և շաբաթ օրը ժողովարանը մտնելով` նըստան: 15Ու օրէնքին և մարգարէներուն կարդացուելէն ետև` ժողովրդապետները մարդ ղրկեցին իրենց ու ըսին, Մարդիկ եղբայրներ, եթէ դուք ժողովուրդին խօսելու յորդորական խօսք մը ունիք` խօսեցէք: 16Այն ատեն Պօղոս ոտքի վրայ կայնելով` ձեռքը շարժեց ու ըսաւ, Ով Իսրայելացի մարդիկ, և դուք որ Աստուծմէ կը վախնաք, մտիկ ըրէք: 17Այս Իսրայէլ ժողովուրդին Աստուածը մեր հայրերը ընտրեց, ու ժողովուրդը բարձրացուց Եգիպտոսի երկրին մէջ պանդխտութեան ատենը, և բարձր բազուկով զանոնք հանեց: 18Ու քառասուն տարուան ժամանակի չափ անապատին մէջ կերակրեց զանոնք: 19Եւ Քանանու երկրին մէջ եօթը ազգ կործանելով` անոնց երկիրը իրենց տուաւ որ ժառանգեն: 20Եւ անկէ ետև չորս հարիւր յիսուն տարիի չափ դատաւորներ տուաւ անոնց մինչև Սամուէլ մարգարէն: 21Ու ետքը թագաւոր ուզեցին. և Աստուած Կիսի որդին Սաւուղը տուաւ անոնց, Բենիամինի ցեղէն մարդ մը, քառասուն տարի: 22Ու երբ զանիկա փոխեց, Դաւիթը հանեց իրենց թագաւոր, որու համար վկայութիւն տալով` ըսաւ, Յեսսէի որդին Դաւիթը գտայ իմ սրտիս համեմատ մարդ, որ իմ բոլոր կամքս պիտի կատարէ: 23Ասոր սերունդէն Աստուած իր խոստմունքին պէս Իսրայէլի` Փրկիչ Յիսուսը հանեց. 24Եւ դեռ անիկա իր պաշտօնը չսկսած` Յովհաննէս առաջուընէ Իսրայէլի բոլոր ժողովուրդին ապաշխարութեան մկրտութիւնը քարոզեց. 25Ու երբ Յովհաննէս իր ընթացքը կը կատարէր` ըսաւ, Ո՞վ կը կարծէք թէ եմ. ես Քրիստոսը չեմ, հապա անիկա ահա իմ ետևէս կու գայ, որուն ոտքերուն կօշիկները քակելու արժանի չեմ: 26Մարդիկ եղբայրներ, Աբրահամի տոհմին որդիները, ու անոնք որ ձեր մէջ աստուածավախ են, այս փրկութեան խօսքը ձեզի ղրկուեցաւ: 27Քանզի Երուսաղէմ բնակողները և անոնց իշխանները ոչ զանիկա ճանչցան, ոչ ալ մարգարէներուն ձայները` որոնք ամէն շաբաթ օրերը կը կարդացուին, հապա զանոնք կատարեցին` զինք դատապարտելով. 28Եւ մահուան պատճառ մըն ալ չգտած` Պիղատոսէ խնդրեցին որ անիկա սպաննուի: 29Ու երբ անոր համար բոլոր գրուած բաները կատարեցին, փայտէն վար իջեցնելով` գերեզմանի մէջ դրին. 30Բայց Աստուած զանիկա յարուց մեռելներէն. որ շատ օրեր երևցաւ անոնց 31Որ իրեն հետ Գալիլեայէ Երուսաղէմ ելեր էին, որոնք հիմա անոր վկաներն են ժողովուրդին առջև: 32Մենք ալ ձեզի կը քարոզենք այն խոստմունքը որ հայրերուն եղած էր, 33Զոր Աստուած կատարեց մեզի որ անոնց զաւակներն ենք, Յիսուսը յարուցանելով, ինչպէս երկրորդ սաղմոսին մէջ ալ գրուած է, Դուն իմ Որդիս ես, ես այսօր քեզ ծնայ: 34եւ որ զանիկա մեռելներէն յարուց, ու մէյմըն ալ ապականութիւն պիտի չտեսնէ, այսպէս կ’ըսէ թէ Ձեզի պիտի տամ Դաւիթի հաւատարիմ սուրբ խոստմունքները: 35Ուստի ուրիշ սաղմոսի մը մէջ ալ կ’ըսէ, Քու Սուրբիդ ապականութիւն տեսնել պիտի չտաս: 36Վասն զի Դաւիթ իր դարուն մէջ Աստուծոյ կամքին ծառայելով` մեռաւ, ու իր հայրերուն քով դրուեցաւ և ապականութիւն տեսաւ: 37Բայց ան զոր Աստուած յարուց` ապականութիւն չտեսաւ: 38Ուրեմն յայտնի ըլլայ ձեզի, մարդիկ եղբայրներ, որ ասոր միջոցով ձեզի մեղքերու թողութիւն կը քարոզուի. 39Եւ այն ամէն բաներէն` որոնցմէ Մովսէսի օրէնքովը չկրցաք արդարանալ, ասով ամէն ով որ հաւատայ, կ’արդարանայ: 40Արդ զգուշացէք որ չըլլայ թէ ձեր վրայ գայ այն որ մարգարէներուն մէջ ըսուած է: 41Նայեցէք, արհամարհողներ, և զարմացէք ու ոչնչացէք. վասն զի գործ մը պիտի ընեմ ձեր օրերուն մէջ, այնպիսի գործ մը` զոր եթէ մէկը ձեզի պատմէ, պիտի չհաւատաք: 42Ու երբ անկէ դուրս ելան, կաղա-չէին որ հետևեալ շաբաթ* ալ նոյն խօսքերը իրենց խօսուին: 43Եւ ժողովուրդը երբ արձակուեցաւ, Հրեաներէն ու նորահաւատ բարեպաշտներէն շատերը Պօղոսի ու Բառնաբասի ետևէն կ’երթային. որոնք կը խօսէին անոնց հետ ու կը յորդորէին զանոնք, որ միշտ Աստուծոյ շնորհքին մէջ հաստատ կենան: 44Եւ հետևեալ շաբաթ օրը գրեթէ բոլոր քաղաքը ժողվուեցաւ Աստուծոյ խօսքը լսելու: 45Իսկ Հրեաները երբ տեսան այն բազմութիւնը, նախանձով լեցուեցան, ու Պօղոսի զրուցածներուն դէմ կը խօսէին հակառակելով ու հայհոյութիւն ընելով: 46Այն ատեն Պօղոս և Բառնաբաս համարձակեցան ու ըսին, Պէտք էր որ առաջ ձեզի խօսուէր Աստուծոյ խօսքը, բայց որովհետև դուք զանիկա կը մերժէք, ու ինքզինքնիդ յաւիտենական կեանքի արժանի չէք սեպեր, ահա մենք հեթանոսներուն կը դառնանք: 47Վասն զի Տէրը այսպէս պատուիրած է մեզի. Քեզ հեթանոսներուն լոյս դրի, որպէս զի դուն փրկութեան պատճառ ըլլաս մինչև երկրի ծայրերը: 48Զայս լսելով հեթանոսները կ’ուրախանային, ու Աստուծոյ խօսքը կը փառաւորէին. և որոնք որ յաւիտենական կեանքի սահմանուած էին, հաւատացին: 49Ու Տէրոջը խօսքը բոլոր գաւառը կը տարածուէր: 50Բայց Հրեաները գրգռեցին բարեպաշտ և պատուաւոր կիները ու քաղաքին մեծերը, և Պօղոսի ու Բառնաբասի վրայ հալածանք հանելով` զանոնք իրենց սահմաններէն դուրս ըրին: 51Անոնք ալ իրենց ոտքերուն փոշին անոնց դէմ թօթվելով` Իկոնիոն եկան: 52Ու աշակերտները ուրախութեամբ և Հոգւով Սրբով կը լեցուէին: