Կորնթոսի մէջ

1Ասկէ ետև Պօղոս Աթէնքէ զատուելով` Կորնթոս եկաւ, 2Եւ Հրեայ մը գտաւ Ակիւղաս անունով, ծնունդով Պոնտացի, որ իր Պրիսկիղա կնոջ հետ նոր եկեր էր Իտալիայէ, (Կղօդիոսի հանած հրամանին համար որ բոլոր Հրեաները Հռովմէ հեռանան,) ու անոնց քով գնաց: 3Եւ որովհետև ինք արհեստակից էր, անոնց քով կեցաւ և կը բանէր, վասն զի արհեստով վրանագործ էին: 4Ու ամէն շաբաթ օրերը ժողովարանին մէջ կը խօսէր, և Հրեաները ու Յոյները կը համոզէր: 5Ու երբ Շիղա և Տիմոթէոս Մակեդոնիայէ իջան, Պօղոսի հոգին եռանդով վառուած ըլլալով, Հրեաներուն վկայութիւնով կը հաստատէր թէ Յիսուսը Քրիստոսն է: 6Անոնք ալ երբ դէմ կեցան ու կը հայհոյէին, ինք հանդերձները թօթվելով` ըսաւ անոնց, Ձեր արիւնը ձեր գլուխը, ես անպարտ եմ. ասկէ ետև հեթանոսներուն պիտի երթամ: 7Եւ անկէ երթալով` մտաւ մէկուն տունը, որուն անունը Յուստոս էր, աստուածավախ մարդ մը, որուն տունը ժողովարանին կից էր: 8Եւ ժողովրդապետը, Կրիպոս, իր բոլոր տունովը հաւատաց Տէրոջը. և Կորնթացիներէն շատերը լսելով հաւատացին, ու մկրտուեցան: 9Եւ գիշերը տեսիլքի մէջ Տէրը ըսաւ Պօղոսի, Մի վախնար, հապա խօսէ և լուռ մի կենար, 10Վասն զի ես քեզի հետ եմ, և մէ՛կը քեզի դէմ պիտի չելլէ` քեզի վնաս մը հասցնելու. քանզի այս քաղաքին մէջ ես շատ ժողովուրդ ունիմ: 11Եւ հոն տարի մը ու վեց ամիս կեցաւ, ու Աստուծոյ խօսքը անոնց մէջ կը սորվեցնէր: 12Եւ Աքաիայի փոխանորդ բդեշխին, Գաղիոնի, օրերը Հրեաները միաբանելով` Պօղոսի դէմ ելան, և զանիկա ատեանը տարին, 13Ըսելով թէ Ասիկա կը հրապուրէ մարդիկ օրէնքէն դուրս զԱստուած պաշտել: 14Ու երբ Պօղոս իր բերանը բանալու պատրաստ էր, Գաղիոն ըսաւ Հրեաներուն, Եթէ անիրաւութեան մը կամ չար գործի մը համար ըլլար, ով Հրեաներ, արժան էր ինծի որ ձեզի մտիկ ընէի: 15Բայց եթէ վէճը խօսքի ու անուններու և ձեր օրէնքին վրայով է, դուք ձեզմէ տեսէք. վասն զի ես այդպիսի բաներու դատաւոր ըլլալ չեմ ուզեր: 16Եւ զանոնք ատեանէն վռնտեց: 17Այն ատեն բոլոր Յոյները Սոսթենէս ժողովրդապետը բռնեցին ու ատեանին առջև կը ծեծէին, և այս բաներուն վրայով Գաղիոն բնաւ հոգ չէր ըներ:

Վերադարձ դէպի Անտիոք

18Պօղոս ալ տակաւին շատ մը օրեր հոն մնալէ ետքը, եղբայրներէն հրաժարելով` նաւով դէպ ի Սիւրիա գնաց, ու իրեն հետ ալ Պրիսկիղա և Ակիւղոս, առաջ Կենքրայի մէջ իր գլուխը փոքրած, վասն զի ուխտաւոր էր: 19Ու երբ Եփեսոս հասաւ, զանոնք հոն ձգեց, և ինք ժողովարանը մտնելով` Հրեաներուն հետ կը խօսէր: 20Եւ իրեն կ’աղաչէին որ ա՛լ աւելի ժամանակ իրենց քով մնայ, բայց յանձնառու չեղաւ. 21Հապա հրաժարեցաւ անոնցմէ` ըսելով, Պէտք է որ անպատճառ այս առաջիկայ տօնը Երուսաղէմի մէջ ընեմ, բայց Աստուծոյ կամքովը նորէն ձեզի կը դառնամ. ու Եփեսոսէ նաւով ճամբայ ելաւ. 22Եւ Կեսարիա հասնելով` Երուսաղէմ ելաւ, ու եկեղեցիին բարև տուաւ, ու ետքը իջաւ Անտիոք. 23Եւ ատեն մը հոն կենալէ ետև ելաւ, ու կարգաւ Գաղատացւոց երկիրը ու Փռիւգիա կը պտըտէր, ու բոլոր աշակերտները կը հաստատէր:

Պօղոս Եփեսոսի ու Կորնթոսի մէջ

24Եւ Ապողոս անունով Հրեայ մը, ծնունդով Աղեքսանդրացի, ճարտասան մարդ մը, եկաւ հասաւ Եփեսոս, որ զօրաւոր էր սուրբ գիրքերով: 25Ասիկա Տէրոջը ճամբուն մէջ վարժուած էր, և ջերմեռանդ հոգի ունենալով` կը խօսէր ու կը սորվեցնէր ճշդութեամբ Տէրոջը վրայով. բայց ինք միայն Յովհաննէսի մկրտութիւնը գիտէր: 26Ասիկա սկսաւ ժողովարանին մէջ համարձակ խօսիլ. ու երբ Ակիւղաս ու Պրիսկիղա լսեցին անկէ, ալ զանիկա իրենց քով առին, և աւելի ճշդիւ Աստուծոյ ճամբան անոր հասկցուցին: 27Ու երբ անիկա ուզեց Աքայիա երթալ, եղբայրները քաջալերեցին զանիկա, ու գիր գրեցին այն տեղի աշակերտներուն որ զանիկա ընդունին. որ հոն հասնելով` շատ օգտակար եղաւ շնորհքով` հաւատացեալներուն. 28Քանզի հրապարակաւ սաստիկ կը յանդիմանէր Հրեաները, սուրբ գիրքերէն ցուցնելով թէ Յիսուսը Քրիստոսն է: