Պօղոս կ’երթայ Երուսաղէմ

1Ու երբ ելանք ու անոնցմէ զատուեցանք, շիտակ նաւելով Կով եկանք, և միւս օրը Հռոդոն, ու անկէ Պատարա: 2Եւ նաւ մը գտանք որ Փիւնիկէ կ’երթար, ու անոր մէջ մտնելով` ճամբայ ելանք: 3Եւ երբ Կիպրոս երևցաւ, զանիկա ձախ կողմերնիս թողելով` դէպ ի Սիւրիա նաւեցինք և Տիւրոս ելանք, վասն զի նաւը հոն պիտի թափէր իր բեռը: 4Եւ աշակերտները գտնելով` եօթը օր հոն կեցանք, որոնք Սուրբ Հոգիով կ’ըսէին Պօղոսի որ Երուսաղէմ չելլէ: 5Ու երբ այն օրերը անցուցինք, ելանք ու կերթայինք. ամէնն ալ կիներով ու տղաքներով մինչև քաղաքէն դուրս մեզ ճամբայ դրին. և ծովուն եզերքը ծունկի վրայ գալով աղօթք ըրինք: 6Ու իրարու հրաժարական ողջոյն տալով` մենք նաւը ելանք, անոնք ալ տեղերնին դարձան: 7Իսկ մենք Տիւրոսէ զատուելով և ծովու ճամբորդութիւնը լմնցնելով` Պտողէմայիս հասանք, ու եղբայրները բարևելով օր մը անոնց քով կեցանք: 8Եւ հետևեալ օրը անկէ ելանք ու Կեսարիա եկանք, և Փիլիպպոս աւետարանչին տունը մտնելով, որ եօթնէն մէկն էր, անոր քով կեցանք: 9Անիկա չորս կոյս աղջիկ ունէր, որոնք մարգարէութիւն կ’ընէին: 10Եւ երբ հոն շատ օրեր կեցանք, Հրէաստանէ մարգարէ մը իջաւ Ագաբոս անունով. 11Ու երբ մեզի եկաւ, Պօղոսի գօտին առնելով իր ձեռքերը ու ոտքերը կապեց, և ըսաւ, Այսպէս կ’ըսէ Հոգին Սուրբ. Այն մարդը` որուն է այս գօտին, այսպէս պիտի կապեն Հրեաները Երուսաղէմի մէջ, ու հեթանոսներուն ձեռքը պիտի մատնեն: 12Ու երբ զայս լսեցինք, աղաչեցինք մենք ալ և տեղացիք ալ որ Երուսաղէմ չելլէ: 13Իսկ Պօղոս պատասխան տուաւ, Ի՞նչ կ’ընէք, ինչո՞ւ կու լաք ու իմ սիրտս կը ճմլէք, քանզի ես ոչ թէ միայն Երուսաղէմի մէջ կապուելու, հապա նաև մեռնելու ալ պատրաստ եմ Տէր Յիսուսի անուանը համար: 14Եւ երբ ինք մտիկ չըրաւ` լուռ կեցանք, ու ըսինք, Տէրոջը կամքը թող ըլլայ: 15Եւ այն օրերէն ետև պատրաստուելով Երուսաղէմ ելանք: 16Կեսարացի աշակերտներէն ալ մէկ քանիները մեզի հետ եկան, և մեզ տարին նախնի աշակերտի մը, Կիպրացի Մնասոնի, որուն քով պիտի կենայինք:

Պօղոս կ’այցելէ Յակոբոսին

17Ու երբ Երուսաղէմ մտանք, եղբայրները ուրախութեամբ մեզ ընդունեցին: 18Եւ հետևեալ օրը Պօղոս մեզի հետ Յակոբոսի քով գնաց, ու բոլոր երէցներն ալ եկան: 19Եւ զանոնք բարեւելով մի ըստ միոջէ կը պատմէր ինչ որ Աստուած հեթանոսներուն մէջ ըրաւ իր ծառայութիւնովը: 20Անոնք ալ լսելով` փառք կու տային Տէրոջը. և ըսին իրեն, Կը տեսնե՞ս, եղբայր, քանի՛ բիւրաւոր հաւատացեալ Հրեաներ կան, ու ամէնն ալ օրէնքին նախանձաւոր են: 21Բայց քու վրայովդ իմացան թէ դուն բոլոր հեթանոսներուն մէջ եղած Հրեաներուն Մովսէսէ ապստամբիլ կը սորվեցնես, ըսելով որ տղաքնին չթլփատեն, և սովորութիւններուն համեմատ չվարուին: 22Արդ ի՞նչ պիտի ըլլայ. անշուշտ բազմութիւն պիտի ժողվուի, վասն զի պիտի լսեն թէ եկեր ես: 23Ուստի այս բանը ըրէ զոր քեզի կ’ըսենք. Մեր քով չորս մարդ կայ, որոնք իրենց վրայ ուխտ դրած են. 24Զանոնք առ, իրենց հետ մաքրուէ, և անոնց համար ծախք ըրէ, որ իրենց գլուխը ածիլեն. որպէս զի ամէնն ալ գիտնան թէ քու վրայովդ իմացած բաներնին ոչինչ է, հապա դուն ալ մեզի հետ կը քալես օրէնքը պահելու մէջ: 25Բայց հաւատքի եկող հեթանոսներուն համար մենք թուղթ ղրկեցինք` ինչպէս որոշեցինք, որ անոնք բնաւ այսպիսի բաներ չպահեն. միայն թէ զգուշանան կուռքերու զոհուածէ ու արիւնէ և խեղդուածէ ու պոռնկութենէ: 26Այն ատեն Պօղոս այն մարդիկը առաւ, ու հետևեալ օրը անոնց հետ մաքրուած` տաճարը մտաւ, մաքրութեան օրերուն լմննալը ցուցնելու համար, մինչև որ անոնց ամէն մէկուն համար պատարագ մատուցուեցաւ:

Պօղոս տաճարին մէջ կը ձերբակալուի

27Ու երբ եօթը օրերը լմննալու վրայ էին, Ասիացի Հրեաները զանիկա տաճարին մէջ տեսնելով` բոլոր բազմութիւնը խռովեցուցին, և անոր ձեռք զարկած` կը կանչուըռտէին, 28Իսրայելացի մարդիկ, օգնութեան հասէք. աս այն մարդն է` որ ամէն տեղ ժողովուրդին և օրէնքին ու այս տեղին դէմ բան կը սորվեցնէ ամէնուն. մինչև տաճարին մէջ Յոյներ ալ մտցուց, և այս սուրբ տեղը պղծեց. 29(Վասն զի առաջուընէ Եփեսացի Տրոփիմոսը իրեն հետ քաղաքին մէջ տեսեր էին, և կը կարծէին թէ Պօղոս զանիկա տաճարը մտցուց.) 30Ու բոլոր քաղաքը շարժեցաւ և ժողովուրդը դիզուեցաւ, ու բռնեցին Պօղոսը տաճարէն դուրս քաշեցին. և շուտ մը դռները գոցուեցան: 31Ու երբ անոնք կ’ուզէին զանիկա սպաննել, լուր հասաւ գունդին հազարապետին թէ բոլոր Երուսաղէմ իրար անցեր է: 32Ան ալ անմիջապէս զինուորներ և հարիւրապետներ առած` անոնց վրայ վազեց. անոնք ալ հազարապետը և զինուորները տեսնելով` Պօղոսը ծեծելէ դադարեցան: 33Այն ատեն հազարապետը մօտենալով բռնեց զանիկա, և հրաման ըրաւ որ կրկին շղթայով կապեն. ու կը հարցնէր թէ անիկա ո՞վ է ու ի՞նչ ըրեր է: 34Եւ բազմութեանը մէջէն մէկը մէկ կերպ ու միւսը ուրիշ կերպ բան կը կանչուըռտէին. իսկ երբ չկրցաւ այն շփոթութենէն ստոյգը գիտնալ, հրաման ըրաւ որ զանիկա բերդը տանին: 35Ու երբ սանդուխը հասաւ, այնպէս պատահեցաւ որ զինուորները վեր վերցնեն զանիկա, ժողովուրդին բռնութեանը համար. 36Վասն զի ժողովուրդին բազմութիւնը ետևէն կ’երթար, ու կ’ըսէին, Վերցուր ատիկա:

Պօղոսին ինքնապաշտպանութիւնը

37Ու երբ Պօղոս բերդը մտնելու վրայ էր, հազարապետին ըսաւ, Արդեօք կարելի՞ է որ քեզի բան մը խօսիմ: Ան ալ ըսաւ, Յունարէն գիտե՞ս. 38Չէ՞ որ դուն այն Եգիպտացին ես, որ այս օրերէն առաջ չորս հազար սրիկայ մարդիկ ապստամբեցուցիր, ու անապատը հանեցիր: 39Պօղոս ալ ըսաւ, Ես Հրեայ մարդ մըն եմ Կիլիկիոյ Տարսոնէն, ոչ թէ աննշան քաղաքի մը քաղաքացի, ու կ’աղաչեմ քեզի ինծի հրաման տուր որ ժողովուրդին խօսիմ: 40Ու երբ անիկա հրաման տուաւ, Պօղոս սանդուխին վրայ կայնելով` ձեռքը շարժեց ժողովուրդին, ու երբ աղէկ մը լռութիւն եղաւ, Եբրայական լեզուով խօսեցաւ անոնց, ու ըսաւ: